Συνοφρυωμένο μέτωπο, ανασηκωμένο πιγούνι και σφιγμένα χείλη: είναι μια γκριμάτσα που συνδυάζει το θυμό, την αηδία και την περιφρόνηση, και χρησιμοποιείται για να εκφράσει άρνηση και διαφωνία σε πολλές διαφορετικές κουλτούρες, διαπιστώνει μελέτη στις ΗΠΑ.
Η έκφραση της άρνησης βρέθηκε να χρησιμοποιείται με τον ίδιο τρόπο από φοιτητές με μητρική γλώσσα τα αγγλικά, τα ισπανικά, την επίσημη κινεζική και την αμερικανική νοηματική γλώσσα.
Το εντυπωσιακό είναι ότι στη νοηματική γλώσσα η φράση αυτή βρέθηκε να χρησιμοποιείται μόνη της, χωρίς άλλη ένδειξη άρνησης, για να εκφράσει διαφωνία ή αντίρρηση.
Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι χρησιμοποιούν έξι (ή κατά άλλους τέσσερις), μορφασμούς που αντιστοιχούν στα βασικά συναισθήματα: ευτυχία, λύπη, φόβος, θυμός, έκπληξη και αηδία.
Η νέα μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Cognition, βασίστηκε στην υπόθεση ότι οι μορφασμοί που προειδοποιούν για κίνδυνο ή εκφράζουν επιθετικότητα ή άλλα αρνητικά συναισθήματα ήταν σημαντικοί για την επιβίωση των προγόνων μας και εξελίχθηκαν πριν από την εμφάνιση της γλώσσας.
Αν επομένως υπάρχουν πραγματικά πανανθρώπινοι μορφασμοί, τότε οι εκφράσεις που δηλώνουν άρνηση ή διαφωνία θα πρέπει να είναι πιο εύκολο να αναγνωριστούν.
Για να εξετάσει την υπόθεση, ο Δρ Αλέιξ Μαρτίνες και οι συνεργάτες του στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Οχάιο ζήτησαν από 158 φοιτητές του ίδιου πανεπιστημίου να καθίσουν μπροστά στην κάμερα και να συνομιλήσουν με έναν ερευνητή. Τους ζητήθηκε συγκεκριμένα να διαβάσουν μεγαλόφωνα εκφράσεις με αρνητικό νόημα ή να απαντήσουν σε ερωτήσεις στις οποίες ήταν αναμενόμενο να δώσουν αρνητικές απαντήσεις, όπως «μια μελέτη δείχνει ότι τα δίδακτρα θα πρέπει να σημειώσουν αύξηση κατά 30%. Εσείς τι λέτε;».
Οι τρεις μητρικές γλώσσες που εξετάστηκαν έχουν διαφορετική προέλευση και γραμματική δομή -τα αγγλικά κατάγονται από τα γερμανικά, ενώ τα ισπανικά έχουν λατινική ρίζα και η...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr
Η έκφραση της άρνησης βρέθηκε να χρησιμοποιείται με τον ίδιο τρόπο από φοιτητές με μητρική γλώσσα τα αγγλικά, τα ισπανικά, την επίσημη κινεζική και την αμερικανική νοηματική γλώσσα.
Το εντυπωσιακό είναι ότι στη νοηματική γλώσσα η φράση αυτή βρέθηκε να χρησιμοποιείται μόνη της, χωρίς άλλη ένδειξη άρνησης, για να εκφράσει διαφωνία ή αντίρρηση.
Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι χρησιμοποιούν έξι (ή κατά άλλους τέσσερις), μορφασμούς που αντιστοιχούν στα βασικά συναισθήματα: ευτυχία, λύπη, φόβος, θυμός, έκπληξη και αηδία.
Η νέα μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Cognition, βασίστηκε στην υπόθεση ότι οι μορφασμοί που προειδοποιούν για κίνδυνο ή εκφράζουν επιθετικότητα ή άλλα αρνητικά συναισθήματα ήταν σημαντικοί για την επιβίωση των προγόνων μας και εξελίχθηκαν πριν από την εμφάνιση της γλώσσας.
Αν επομένως υπάρχουν πραγματικά πανανθρώπινοι μορφασμοί, τότε οι εκφράσεις που δηλώνουν άρνηση ή διαφωνία θα πρέπει να είναι πιο εύκολο να αναγνωριστούν.
Για να εξετάσει την υπόθεση, ο Δρ Αλέιξ Μαρτίνες και οι συνεργάτες του στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Οχάιο ζήτησαν από 158 φοιτητές του ίδιου πανεπιστημίου να καθίσουν μπροστά στην κάμερα και να συνομιλήσουν με έναν ερευνητή. Τους ζητήθηκε συγκεκριμένα να διαβάσουν μεγαλόφωνα εκφράσεις με αρνητικό νόημα ή να απαντήσουν σε ερωτήσεις στις οποίες ήταν αναμενόμενο να δώσουν αρνητικές απαντήσεις, όπως «μια μελέτη δείχνει ότι τα δίδακτρα θα πρέπει να σημειώσουν αύξηση κατά 30%. Εσείς τι λέτε;».
Οι τρεις μητρικές γλώσσες που εξετάστηκαν έχουν διαφορετική προέλευση και γραμματική δομή -τα αγγλικά κατάγονται από τα γερμανικά, ενώ τα ισπανικά έχουν λατινική ρίζα και η...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































