Προς νέα κρίση σύντομα η Ευρωζώνη; - Η προβληματική ανάπτυξη του Νότου Ημερομηνία:
15/2/2025, 10:28 - Εμφανίσεις: 152
Είναι δύσκολο να μην αποθαρρυνθείς έστω και λίγο όταν διαβάζεις για την αξιοσημείωτη αλλαγή της μοίρας των νότιων GIPS (Ελλάδα, Ιταλία, Πορτογαλία και Ισπανία) στην Ευρωζώνη (εικόνα, επάνω, από το Reuters).
Στις 14 Ιανουαρίου, οι Financial Times ήταν οι πιο πρόσφατοι που εντάχθηκαν σε μια αυξανόμενη ειδησεογραφική τάση που αναλύει την πρόσφατη «αντιστροφή της τύχης», με τη Γερμανία και τη Γαλλία ν’ αντιμετωπίζουν προβλήματα και τα νότια κράτη ν’ αναπτύσσονται.
Μερικά χρόνια ανάπτυξης για την Ελλάδα ελαφρώς άνω του μέσου όρου δεν μπορούν απλώς να διαγράψουν περισσότερο από μια δεκαετία οικονομικής κατάρρευσης Λίγα χρόνια οικονομικής ανάπτυξης γύρω στο 2% δεν πρόκειται να κάνουν τη μεγάλη διαφορά Αλλοι είχαν ήδη αναρωτηθεί εάν η Πορτογαλία και η Ελλάδα (και, κατ’ επέκταση, τα άλλα έθνη GIPS) έχουν εγκαταλείψει το φαύλο μοντέλο ανάπτυξης που βασίζεται στη ζήτηση – αγοράζοντας αγαθά από τη Γερμανία με γερμανικό κεφάλαιο που ρέει ελεύθερα στην Οικονομική και Νομισματική Ενωση της Ευρώπης (ΟΝΕ), χτίζοντας έτσι το οικονομικό τους μοντέλο με πίστωση και χρέος – και το έχουν αντικαταστήσει μ’ ένα άλλο που καθοδηγείται από τις εξαγωγές.
Πολλά απ’ αυτά τα άρθρα έχουν είτε έναν δυσάρεστο ηθικολογικό χαρακτήρα είτε έναν το ίδιο προβληματικό τόνο «προσαρμοστικότητας».
Όπως προκύπτει από τα πρώτα, η ΕΕ, η ΕΚΤ, ο ΟΟΣΑ και άλλοι παρόμοιοι θεσμοί είχαν δίκιο: βάλτε τάξη στο σπίτι σας μέσω σκληρών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και θα ευημερήσετε, γράφει σε ανάλυσή του ο Bob Hancké, Ανώτερος Επισκέπτης Συνεργάτης στο London School of Economics.
Τα δεύτερα φαίνεται ν’ αντιλαμβάνονται τη διαδικασία ως μέρος της φυσικής παρακμής και αναγέννησης στον καπιταλισμό: άλλες φορές κερδίζεις, άλλες φορές χάνεις – μια «αντιστροφή τύχης», πράγματι.
Η τύχη, βλέπετε, είναι αυτό που σας συμβαίνει, όχι αυτό που κάνετε να συμβεί.
Ακόμα φτωχός Οταν οι φτωχότεροι γείτονές μας βρίσκονται σε πιο καλή κατάσταση, θα πρέπει να είμαστε ευτυχισμένοι, φυσικά, όπως είμαι κι εγώ.