Ένα αυτοκίνητο, σε γενικές γραμμές, συνίσταται από 20.000 έως 30.000 εξαρτήματα, σε συνάρτηση με το μοντέλο και το επίπεδο εξοπλισμού.
Καμία εταιρεία δεν επιτρέπει την πλήρη αποσυναρμολόγηση των οχημάτων της για να φανεί ποιος παράγει το κάθε κομμάτι – για λόγους εμπορικού απορρήτου και για να μη δώσει πλεονεκτήματα στον ανταγωνισμό.
Η αυτοκινητοβιομηχανία είναι από τις πιο παγκοσμιοποιημένες, με περίπλοκη εφοδιαστική αλυσίδα Πάντως, η αλήθεια είναι ότι περίπου το 75% της αξίας ενός οχήματος προέρχεται από ένα πολύ μεγάλο δίκτυο κατασκευαστών εξαρτημάτων.
Αυτό σημαίνει πως η επιβολή ενός δασμού 25%, όπως αυτού που ενέκρινε αρχικά η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, δεν πλήττει μόνο τα μεγάλα ονόματα του κλάδου, όπως οι Volkswagen, Mercedes-Benz ή Audi, αλλά και μια πλειάδα μικρότερων εταιρειών, λιγότερο γνωστών αλλά με σημαντική συμβολή στην απασχόληση σε όλη την Ευρώπη – και εκτός αυτής.
Για παράδειγμα, ακόμα και αν ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο κατασκευάζεται στην Ευρώπη, είναι σύνηθες οι μπαταρίες του να προέρχονται από την Κίνα.
Η «βόμβα διασποράς» των αμερικανικών δασμών πλήττει εταιρείες όπως οι ισπανικές Gestamp, Cie Automotive, Antolin και Teknia, τις γαλλικές Valeo και Forvia, αλλά και αμερικανικές με παρουσία στην Ευρώπη, όπως οι Lear Corporation και BorgWarner, που παράγουν αντίστοιχα καθίσματα και μετατροπείς ρεύματος.
Η αυτοκινητοβιομηχανία είναι από τις πιο διασυνδεδεμένες και παγκοσμιοποιημένες στον κόσμο.
Η εφοδιαστική αλυσίδα είναι εξαιρετικά πολύπλοκη.
Κανένα κράτος δεν κατασκευάζει ένα αυτοκίνητο ολοκληρωτικά μόνο του.
Τα εξαρτήματα ταξιδεύουν από χώρα σε χώρα και πολλές φορές μπαίνουν και ξαναβγαίνουν για διαδικασίες επεξεργασίας ή συναρμολόγησης.
Σε πολλές περιπτώσεις, οι ίδιοι οι κατασκευαστές εξαρτημάτων έχουν προμηθευτές που παράγουν κομμάτια των κομματιών τους.
Είναι το κλασικό παράδειγμα του «just in time» (παράδοση την κατάλληλη στιγμή).
Αυτό οφείλεται στη διαρκή επιδίωξη για μείωση του κόστους, εξειδίκευση και εμπορικές συμφωνίες.