Κυριαρχία χωρίς τάξη: Πώς ο φιλελευθερισμός προδίδει την ελευθερία του άλλου

Οι πολιτικές ιδεολογίες συχνά στηρίζονται σε έναν φαινομενικά αυτονόητο βασικό κανόνα, που φαίνεται απρόσβλητος στον κριτικό έλεγχο: στον κλασικό φιλελευθερισμό – και στους πιο ακραίους απογόνους του, τον νεοφιλελευθερισμό – ο βασικός κανόνας της ελευθερίας συχνά παραμένει λίγο περισσότερο από ένα πολιτικό συναίσθημα.

Οι στοχασμοί για το τι θα έπρεπε να σημαίνει στην πραγματικότητα η ελευθερία έχουν προέλθει από καιρό από αντίπαλες παραδόσεις σκέψης.

Όλο και πιο έντονα οι φιλελεύθεροι πλημμυρίζουν τον λόγο με αβάσιμα, συναισθηματικά συνθήματα για την εν λόγω ελευθερία.

Δεξιές φωνές από τον Τύπο του Μέρντοχ, οι ολιγάρχες της νέας τεχνολογίας, καθώς και οι «crypto bros» στα podcasts διακινούν μια ιδιαίτερα χυδαία μορφή φιλελευθερισμού.

Αυτό που γιορτάζουν είναι, παραδόξως, η πίστη στην κυριαρχία και στις δυνάμεις.

Καθιστώντας την ελευθερία και την τάξη ως ασυμβίβαστα αντίθετα, η ελευθερία γίνεται όχι συλλογικός στόχος αλλά προνόμιο που απολαμβάνουν μόνο λίγοι.

Στην αφήγησή τους, το κράτος εμφανίζεται ως ο μεγάλος αντίπαλος της ελευθερίας, ως η δύναμη που εμποδίζει την αυτονομία μας – δηλαδή την αυτονομοθέτησή μας, σημειώνει το Social Europe.

Είναι, όμως, οι κανόνες και οι περιορισμοί πραγματικά εχθρικοί προς την ελευθερία; Η ελευθερία είναι αναγκαστικά σε σύγκρουση με την τάξη;googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); }); Μια δύναμη περιορισμού της ισχύος Το ζήτημα της νομιμοποίησης του κράτους και της εκδήλωσης της ελευθερίας θα μπορούσε να ονομαστεί το θεμελιώδες ζήτημα της πολιτικής θεωρίας.

Για ποιο λόγο να υπάρχει το κράτος; Για ποιο λόγο να δράσει; Η απεικόνιση του κράτους ως εχθρού της ελευθερίας θα μπορούσε να έχει νόημα σε μια δικτατορία.

Σε μια δημοκρατία, ωστόσο, αυτό περιορίζεται σε μια ιδεολογία εκούσιας υποταγής στις εξουσίες.

Η εξουσία στο δημοκρατικό κράτος θεωρείται απλή καταστολή.

Αυτό που δεν αναγνωρίζεται είναι οι δομές που, με την έννοια της δημόσιας υπόθεσης, της τάξης – την προστασία της εργασίας, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικα...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr

Μείνετε σε επαφή μαζί μας:

Κάντε like κι ακολουθήστε τη σελίδα μας στο Facebook

Στο Twitter: Follow