Οι επιζώσες του Έπσταϊν ζητούν λογοδοσία εν μέσω κρίσης των θεσμών: Τι μάθαμε από την εκρηκτική ακρόαση της Παμ Μπόντι Ημερομηνία:
Σήμερα 15/2/2026, 19:36 - Εμφανίσεις: 20
Μετά τις αποκαλύψεις για τα αρχεία του καταδικασμένου μαστροπού και παιδοβιαστή Τζέφρι Έπσταϊν και τη δριμύτατη πολιτική σύγκρουση που ήδη περιγράψαμε, η ίδια συνεδρίαση της Επιτροπής Δικαιοσύνης ανέδειξε –όπως αναλύει η Ρουθ Μάρκους στο The New Yorker– μια βαθύτερη θεσμική κρίση.
Η ακρόαση της γενικής εισαγγελέως Παμ Μπόντι, που επρόκειτο να είναι μια τυπική διαδικασία εποπτείας, μετατράπηκε σε ανοιχτή σύγκρουση.
Η κρίση των θεσμών στην οποία αναφέρεται η Μάρκους δεν αφορά απλώς το ύφος ή τις προσωπικές επιθέσεις.
Αφορά την ίδια τη λειτουργία του συστήματος ελέγχου και ισορροπιών: μια ακρόαση εποπτείας υπάρχει ώστε το Κογκρέσο να ζητά απαντήσεις από την εκτελεστική εξουσία.
Όταν η επικεφαλής του Υπουργείου Δικαιοσύνης αποφεύγει μεθοδικά τις ερωτήσεις, μετατρέπει τον έλεγχο σε κομματική σύγκρουση και απαντά με αντεπιθέσεις αντί στοιχείων, τότε –κατά την ανάλυση– δεν έχουμε απλώς πολιτική πόλωση, αλλά αποδυνάμωση ενός βασικού θεσμικού μηχανισμού.
Και όταν, επιπλέον, αιωρούνται καταγγελίες ότι η ποινική εξουσία ασκείται με πολιτικά κριτήρια, το ζήτημα παύει να είναι επικοινωνιακό και γίνεται ζήτημα ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) Η Γενική Εισαγγελέας των ΗΠΑ, Πάμ Μπόντι, χειρονομεί στη διάρκεια της κατάθεσής της ενώπιον της Επιτροπής Δικαιοσύνης της Βουλής των Αντιπροσώπων, στο πλαίσιο ακρόασης για την εποπτεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, στο Καπιτώλιο, στην Ουάσιγκτον, ΗΠΑ, 11 Φεβρουαρίου 2026.
REUTERS/Kent Nishimura Από την εποπτεία στο «νομοθετικό ροντέο» «Δεν μου λες τίποτα, ξεπεσμένε αποτυχημένε δικηγόρε.
Ούτε καν δικηγόρος», φώναζε η Μπόντι στον Τζέιμι Ράσκιν, κορυφαίο Δημοκρατικό της επιτροπής και καθηγητή συνταγματικού δικαίου.
Η τετράωρη και πλέον διαδικασία, που κανονικά θα εντασσόταν στο θεσμικό «πάρε-δώσε» μεταξύ εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας, εξελίχθηκε –κατά τη Μάρκους– σε «νομοθετικό ροντέο».