Μια κόκκινη γραμμή… Ημερομηνία:
Σήμερα 26/5/2026, 12:48 - Εμφανίσεις: 23
Το ραντεβού προγραμματισμένο για την ΕΞΕΔΡΑ, τελευταίες μέρες του Αυγούστου.
Ξεκινούσε το πρωτάθλημα και η ιδέα ήταν μια κοινή συνέντευξη των αρχηγών: Ο Αβραάμ (Ολυμπιακός), ο Κώστας Κατσουράνης (Παναθηναϊκός), ο Νίκος Λυμπερόπουλος.
Ήταν 2010 και ο Παρασκευάς Άντζας είχε κρεμάσει ήδη τα παπούτσια του έναν χρόνο.
Κάποια στιγμή η κουβέντα πηγαίνει σε εκείνον.
Συμφωνούν όλοι: Δεν ήταν για την εδώ το «πακέτο» του.
Η τεχνική.
Η ταχύτητα.
Το αριστερό του πόδι.
Οι αποφάσεις.
Το δέος των 1.92cm.
Ο Βούλης ήταν «elite».
Τόσο καλός που «θα μπορούσε να παίξει όπου θέλει».
Στη Μπαρτσελόνα.
Στη Γιουβέντους.
Στην Premier League.
Δεν ήθελε.
«Χρυσό» τον έκαναν ο Σάββας Θεοδωρίδης με τον Τάκη Λεμονή το καλοκαίρι του 2007 για να γυρίσει στον Ρέντη.
Ήταν 29 και είχε αφήσει το «κεντρικό ταμπλό» από τα 26 έπειτα από τον χαμό του πατέρα του.
Δεν μπορούσε όμως μακριά από τον τόπο του.
Ήθελε να είναι στο σπίτι του.
Στο Μοναστηράκι της Δράμας.
Εκεί που το απόγευμα θα ακουστεί το τελευταίο αντίο.
Τα έκανε όλα γρήγορα.
Έφυγε γρήγορα.
«Πήρα την απόφαση να σταματήσω την καριέρα μου, γιατί μετά το θάνατο του πατέρα μου, το 2000, έμαθα να εκτιμώ τα μικρά και ασήμαντα πράγματα στη ζωή και να την φιλοσοφώ διαφορετικά.
Είμαι πολύ ικανοποιημένος με όλα όσα κατάφερα και ελπίζω και ο πατέρας μου, να με καμαρώνει από ψηλά» έγραψε στο χέρι, τέτοιες ημέρες το 2009 κλείνοντας οριστικά την πόρτα στο ποδόσφαιρο.
Ήταν μετά «τον τελικό, των… τελικών»: Ολυμπιακός-ΑΕΚ 4-4 που κρίθηκε στα πέναλτι.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) Το τελευταίο του ματς, έχοντας πλάι του τον «αδερφό» του Χρήστο Πατσατζόγλου, τον Βασίλη Τοροσίδη που είχε υπό την προστασία του από την πρώτη στιγμή που άφησε το Πετεινάρι της Ξάνθης για την Αθήνα.
Τον Αβραάμ που τόσο εκτιμούσε.
Τον Αντώνη Νικοπολίδη.
Τον αρχηγό Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς που εκεί επέλεξε και εκείνος να κλείσει την καριέρα του.