Δύο γκολ προβάδισμα, δέκα λεπτά για το τέλος, και όμως ο Παναθηναϊκός κατάφερε να τα κάνει όλα δύσκολα μόνος του.
Το 2-2 με τη Χράντετς Κράλοβε δεν ήταν ατυχία.
Ήταν η φυσική συνέχεια μιας συνήθειας που η ομάδα του Νίστρουπ κουβαλάει από τα πρώτα βήματα του Δανού προπονητή: μπαίνει καλά, χτίζει προβάδισμα, και μετά χαλαρώνει τη συγκέντρωση της ακριβώς όταν έπρεπε να σφίξει τα δόντια.
Ίσως η εξήγηση μερικώς να είναι φυσιολογική.
Οι παίκτες λύνονται από μία δυνατή προετοιμασία και δεν έχουν δύναμεις για να τρέχουν 90 λεπτά στον ρυθμό που θέλει ο Νίστρουπ.
Γιατί το ποδόσφαιρο του 38χρονου τεχνικού είναι απαιτητικό.
Αυτό το έχουμε αντιληφθεί όλοι μας.Περαιτέρω, το πρώτο πρόβλημα είναι καθαρά αμυντικό.
Στο 26΄ ο Καμαρά έχασε άστοχα μπάλα στην περιοχή, δίνοντας δώρο μια πρώτη ευκαιρία στους Τσέχους, σημάδι ότι η ομάδα δεν ένιωθε ποτέ πλήρως ασφαλής, ακόμα κι όταν προηγούνταν με δύο τέρματα διαφορά.
Δεν είναι η πρώτη φορά φέτος που ο Παναθηναϊκός δείχνει αυτή την εικόνα· η ίδια αδυναμία να «σκοτώσει» έναν αντίπαλο έχει εμφανιστεί κι από τα πρώτα παιχνίδια της θητείας Νίστρουπ.
Πλέον αυτή η αδυναμία μετατρέπεται από ένα μεμονωμένο συμβάν σε μοτίβο που χρειάζεται εξήγηση.
Το δεύτερο πρόβλημα ήταν διαχειριστικό, και εκεί μπαίνει στο κάδρο ο προπονητής.
Ο Δανός προέβη σε τέσσερις αλλαγές μέσα σε δεκαπέντε λεπτά αλλάζοντας σχεδόν μισή ενδεκάδα όταν η ομάδα χρειαζόταν σταθερότητα και όχι νέα πρόσωπα να βρουν ρυθμό εν κινήσει.
Ο Νίστρουπ επέλεξε να αντικαταστήσει τους μεσοεπιθετικούς και να μην παρέμβει στις υπόλοιπες γραμμές.
Διατήρησε δύο επιθετικούς, εκ των οποίων κανένας δεν μπορούσε να κρατήσει μπάλα.
Δεν πρόσθεσε έναν τρίτο χαφ, όταν οι Καμαρά και Τσιριβέγια είχαν εξαντληθεί.
Ο Νίστρουπ έμεινε πιστός στην επιθετική φιλοσοφία του, όταν θα έπρεπε να διαχειριστεί το σκορ.
Ο Νίστρουπ είναι φιλόδοξος, όμως ορισμένες φορές η φιλοδοξία πρέπει να αναμένει και η βαθμοθηρία δεν είναι κακή.
Ο ίδιος ο προπονητής, μετά το ματς, παραδέχθηκε την ευθύνη λεκτικά -«πρέπει ν...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































