Η εικόνα μιας Ελλάδας που είναι κοντά στην πλήρη «απορρόφηση» του Ταμείου Ανάκαμψης, άρα και στην πλήρη αξιοποίησή του, δεν αποτυπώνει ολόκληρη την πραγματικότητα.
Και αυτό γιατί άλλο είναι η εκπλήρωση των οροσήμων, άλλο η εισροή των ευρωπαϊκών πόρων, άλλο η συμβασιοποίηση των έργων και άλλο τα χρήματα που έχουν πράγματι πληρωθεί και έχουν μετατραπεί σε ολοκληρωμένο φυσικό αντικείμενο.
Αυτή ακριβώς την απόσταση αναδεικνύουν τα στοιχεία του Παρατηρητηρίου του ΕΝΑ για το «Ελλάδα 2.0», τα οποία παρουσιάζει το in.
Η πρόοδος στα ορόσημα δεν αποτελεί άμεσο δείκτη ούτε του ποσού που έχει φτάσει στους τελικούς αποδέκτες ούτε του φυσικού αντικειμένου που έχει ολοκληρωθεί.Σημαντικό πρόβλημα αποτελεί το εξής: η διαθέσιμη δημόσια πληροφόρηση δεν επιτρέπει ενιαία αντιστοίχιση πραγματικού κόστους, αποδέκτη, αναδόχου και ολοκληρωμένου φυσικού αντικειμένου ανά έργο.
Ειδικότερα, πάνω από το 40% των πληρωμών, δηλαδή περίπου 9,7 δισ.
ευρώ, εξακολουθεί να απομένει για ήδη συμβασιοποιημένα έργα στο σκέλος των επιχορηγήσεων, ενώ ο αρχικός στόχος του επιχειρηματικού δανειακού σκέλους μειώθηκε κατά περίπου 3,36 δισ.
ευρώ.
Την ίδια ώρα, οι αλλεπάλληλες αναθεωρήσεις και τα κενά στη δημόσια ιχνηλασιμότητα δυσκολεύουν την πλήρη αποτίμηση του πραγματικού αποτελέσματος.document.addEventListener("DOMContentLoaded", function () {lazym2();}); Οι πραγματικές δαπάνες στο σκέλος των επιχορηγήσεων του «Ελλάδα 2.0» εκτιμώνται σε περίπου 13 δισ.
ευρώ έως τις 30 Ιουνίου 2026.
Σε σύγκριση με τον προϋπολογισμό των νομικών δεσμεύσεων, το ποσοστό διαμορφώνεται στο 57,3%.
Με απλά λόγια, απομένουν περίπου 9,7 δισ.
ευρώ με σκοπό να ολοκληρωθεί το φυσικό αντικείμενο έργων και δράσεων για τα οποία έχουν ήδη υπογραφεί νομικές δεσμεύσεις.
Εδώ είναι η κρίσιμη διάκριση: η εικόνα του Ταμείου δεν τελειώνει στην ευρωπαϊκή εκταμίευση.
Παραμένει σημαντικό χρηματοδοτικό και φυσικό αντικείμενο που πρέπει ακόμα να ολοκληρωθεί.
Σε αυτό το σημείο προκύπτουν μερικά κρίσιμα ερωτήματα που θα απαντηθούν τους επόμενους...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































