Όταν η Μαρικάρμεν Αμπασκάλ, μια 87χρονη γυναίκα με αναπηρία, εκδιώχθηκε από το σπίτι της στη Μαδρίτη, όπου ζούσε επί 71 χρόνια, εκατοντάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν έξω από το κτίριο στα πλαίσια προσπάθειας να καταφέρουν αποτροπή από την έξωσή της.
Τελικά, απομακρύνθηκε με τη βία από το σπίτι της και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με φορείο. Η έξωσή της πυροδότησε ένα κύμα διαμαρτυριών, το οποίο συνεχίζεται ακόμα, όταν γράφεται το κείμενο, ενάντια στη στεγαστική κρίση που, για πολλούς, αποτελεί απόηχο της οικονομικής κατάρρευσης του 2008. Μετά από μία εβδομάδα διαπραγματεύσεων και εκτεταμένων διαδηλώσεων, ο ιδιοκτήτης της Μαρικάρμεν – ένα ιδιωτικό επενδυτικό ταμείο που είχε αυξήσει το ενοίκιό της κατά 230% – συμφώνησε να της επιτρέψει να επιστρέψει στο σπίτι της, με νέα οκταετή μίσθωση και περιορισμένο ενοίκιο.
Αναμένεται να επιστρέψει έπειτα από την έξοδό της από το νοσοκομείο. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν πρόλαβε να γίνει πραγματικότητα.
Η Μαρικάρμεν Αμπασκάλ πέθανε στις 7 Οκτωβρίου.
Πάντως, οι διαμαρτυρίες που ακολούθησαν την έξωσή της δεν έχουν να κάνουν με μόνο την ιστορία μιας γυναίκας.
Αντανακλούν ένα βαθύτερο πρόβλημα, το οποίο εκτείνεται πέρα από τα σύνορα της Ισπανίας, όπως γράφει ο ερευνητής δημοσίου δικαίου Αντρέι Κουίντια Παστράνα σε άρθρο του στο The Conversation.
Σε ολόκληρη την Ευρώπη, αμέτρητοι άνθρωποι, όπως η Μαρικάρμεν, αντιμετωπίζουν παρόμοιες δυσκολίες στην προσπάθειά τους να βρουν και να διατηρήσουν μια στέγη πάνω από το κεφάλι τους. document.addEventListener("DOMContentLoaded", function () {lazym2();}); Η κρίση της κοινωνικής στέγασης στην Ισπανία Στην Ισπανία, η αντίφαση είναι εντυπωσιακή.
Το άρθρο 47 του ισπανικού Συντάγματος αναγνωρίζει το δικαίωμα σε «αξιοπρεπή και επαρκή» στέγαση και απαιτεί από τις δημόσιες αρχές να δημιουργήσουν τις «απαραίτητες συνθήκες για την αποτελεσματική εφαρμογή αυτού του δικαιώματος». Πάντως, η Ισπανία διαθέτει εξαιρετικά περιορισμένο απόθεμα κοινωνικών κατοικιών.
Όπως προκύπτει από εκτιμήσεις, οι κοινωνικές κατοικίες αντιπροσωπεύουν μεταξύ 1,5% και 3...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr
Τελικά, απομακρύνθηκε με τη βία από το σπίτι της και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με φορείο. Η έξωσή της πυροδότησε ένα κύμα διαμαρτυριών, το οποίο συνεχίζεται ακόμα, όταν γράφεται το κείμενο, ενάντια στη στεγαστική κρίση που, για πολλούς, αποτελεί απόηχο της οικονομικής κατάρρευσης του 2008. Μετά από μία εβδομάδα διαπραγματεύσεων και εκτεταμένων διαδηλώσεων, ο ιδιοκτήτης της Μαρικάρμεν – ένα ιδιωτικό επενδυτικό ταμείο που είχε αυξήσει το ενοίκιό της κατά 230% – συμφώνησε να της επιτρέψει να επιστρέψει στο σπίτι της, με νέα οκταετή μίσθωση και περιορισμένο ενοίκιο.
Αναμένεται να επιστρέψει έπειτα από την έξοδό της από το νοσοκομείο. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν πρόλαβε να γίνει πραγματικότητα.
Η Μαρικάρμεν Αμπασκάλ πέθανε στις 7 Οκτωβρίου.
Πάντως, οι διαμαρτυρίες που ακολούθησαν την έξωσή της δεν έχουν να κάνουν με μόνο την ιστορία μιας γυναίκας.
Αντανακλούν ένα βαθύτερο πρόβλημα, το οποίο εκτείνεται πέρα από τα σύνορα της Ισπανίας, όπως γράφει ο ερευνητής δημοσίου δικαίου Αντρέι Κουίντια Παστράνα σε άρθρο του στο The Conversation.
Σε ολόκληρη την Ευρώπη, αμέτρητοι άνθρωποι, όπως η Μαρικάρμεν, αντιμετωπίζουν παρόμοιες δυσκολίες στην προσπάθειά τους να βρουν και να διατηρήσουν μια στέγη πάνω από το κεφάλι τους. document.addEventListener("DOMContentLoaded", function () {lazym2();}); Η κρίση της κοινωνικής στέγασης στην Ισπανία Στην Ισπανία, η αντίφαση είναι εντυπωσιακή.
Το άρθρο 47 του ισπανικού Συντάγματος αναγνωρίζει το δικαίωμα σε «αξιοπρεπή και επαρκή» στέγαση και απαιτεί από τις δημόσιες αρχές να δημιουργήσουν τις «απαραίτητες συνθήκες για την αποτελεσματική εφαρμογή αυτού του δικαιώματος». Πάντως, η Ισπανία διαθέτει εξαιρετικά περιορισμένο απόθεμα κοινωνικών κατοικιών.
Όπως προκύπτει από εκτιμήσεις, οι κοινωνικές κατοικίες αντιπροσωπεύουν μεταξύ 1,5% και 3...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































