Η Εθνική Ελλάδας έχει μπροστά της μία από τις κρισιμότερες αναμετρήσεις της φετινής πορείας στο Nations League, απέναντι στην Ολλανδία. Το παιχνίδι μετράει καθαρά στη βαθμολογία και, ταυτόχρονα, δίνει στην ομάδα την ευκαιρία να δείξει ότι η αγωνιστική της άνοδος δεν οφείλεται σε συγκυρία. Η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς έχει πλέον λόγους να βλέπει τους «οράνιε» ως αντίπαλο που μπορεί να αντιμετωπίσει στα ίσα, και όχι ως παραδοσιακή ευρωπαϊκή δύναμη απέναντι στην οποία αρκεί να χαμηλώσει τον πήχη.
Η διαφορά με το πρόσφατο παρελθόν είναι ουσιαστική. Η Ελλάδα δεν ταξίδεψε στην Ολλανδία μόνο για να παρουσιάσει ανταγωνιστικό πρόσωπο. Βρίσκεται στην κορυφή του δεύτερου ομίλου της League A, με οκτώ βαθμούς σε τέσσερις αγωνιστικές, όσους έχει και η αντίπαλος. Παραμένει αήττητη, έχει ήδη ένα μεγάλο αποτέλεσμα κόντρα στη Γερμανία και έχει δείξει ότι αντέχει σε αναμετρήσεις υψηλών απαιτήσεων.
Η εικόνα της βαθμολογίας αποτυπώνει από μόνη της τη νέα πραγματικότητα. Η Εθνική μπορεί να κάνει αποφασιστικό βήμα προς την πρόκριση στα προημιτελικά και να δώσει στην τελευταία αγωνιστική ακόμη μεγαλύτερη προοπτική. Κυρίως, όμως, έχει ήδη δημιουργήσει τις αγωνιστικές προϋποθέσεις για μια τέτοια διεκδίκηση.
Το παιχνίδι της Θεσσαλονίκης δείχνει καλύτερα από κάθε άλλο τι μπορεί να πετύχει η Ελλάδα κόντρα στους Ολλανδούς. Το 2-2 άφησε πικρή γεύση, αφού η Εθνική είχε προηγηθεί με 2-0 και πλησίασε πολύ σε μια σπουδαία νίκη. Η συνολική εικόνα εκείνης της αναμέτρησης, ωστόσο, έδωσε ουσιαστικές απαντήσεις.
Για μεγάλα διαστήματα η Ελλάδα επέβαλε τον ρυθμό της, εκμεταλλεύτηκε τα κενά της ολλανδικής άμυνας και πίεσε μια ομάδα με σαφώς μεγαλύτερη δεξαμενή ποδοσφαιρικής ποιότητας. Η εμφάνιση δεν στηρίχθηκε μόνο στην αποτελεσματικότητα ή σε μεμονωμένες φάσεις. Επρόκειτο για παρουσία ανταγωνιστική στο σύνολό της, με σαφές αγωνιστικό πλάνο.
Υπάρχει και η αντίθετη όψη. Στο δεύτερο ημίχρονο οι Ολλανδοί έδειξαν πόσο επικίνδυνοι γίνονται όταν βρίσκουν χώρους και παίρνουν τον έλεγχο. Η ποιότητα των παικτών τους τούς επιτρέπει να αλλάζουν την εικόνα ενός αγώνα ακόμη και όταν δεν είναι στην καλύτερή τους κατάσταση. Αυτό οφείλει να μείνει βασικό σημείο αναφοράς για την Ελλάδα στο Άμστερνταμ.
Τα αγωνιστικά όπλα και η δυναμική της νέας Εθνικής
Το βασικό πλεονέκτημα της Ελλάδας αυτή την περίοδο είναι ότι διαθέτει περισσότερες λύσεις και διαφορετικούς τρόπους για να σταθεί απέναντι σε ισχυρό αντίπαλο. Ποδοσφαιριστές με παραστάσεις από υψηλό επίπεδο, ποιότητα στη μεσοεπιθετική γραμμή και δυνατότητα απειλής με ποικίλους τρόπους συνθέτουν μια ομάδα που δεν στηρίζεται αποκλειστικά στην αμυντική της λειτουργία.
Ο Χρήστος Τζόλης, ο Κωνσταντίνος Καρέτσας, ο Μπάμπης Κωστούλας, ο Φώτης Ιωαννίδης, ο Βαγγέλης Παυλίδης και οι υπόλοιποι που προσφέρουν ταχύτητα, δημιουργία και εκτελεστική ικανότητα είναι βασικά κομμάτια αυτής της εικόνας. Η Εθνική έχει πλέον παίκτες ικανούς να κερδίζουν προσωπικές μονομαχίες, να επιτίθενται στον χώρο και να δυσκολεύουν ακόμη και αμυντικές γραμμές υψηλού επιπέδου.
Εκεί εντοπίζεται και ένα από τα κλειδιά της αναμέτρησης. Οι Ολλανδοί προτιμούν την κατοχή, την κυκλοφορία της μπάλας και την άνοδο αρκετών ποδοσφαιριστών στο επιθετικό τρίτο. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να τους ακολουθήσει σε παιχνίδι κατοχής ούτε να επιχειρήσει να επιβληθεί με τον ίδιο τρόπο. Χρειάζεται σωστές αποστάσεις, συμπαγή διάταξη, ένταση στις μονομαχίες και, κυρίως, γρήγορες μεταβάσεις μόλις κερδίσει την μπάλα.
Οι χώροι πίσω από τα ανεβασμένα μπακ των Ολλανδών μπορούν να αποδειχθούν καθοριστικοί. Η ταχύτητα των ακραίων επιθετικών και οι κινήσεις των φορ στην πλάτη της αντίπαλης άμυνας δίνουν στην Ελλάδα τη δυνατότητα να φέρει τους γηπεδούχους σε δύσκολη θέση. Παράλληλα, θα πρέπει να αποφύγει τα εύκολα λάθη στην πρώτη πάσα, γιατί η Ολλανδία έχει την ποιότητα να τιμωρεί κάθε απώλεια μπάλας σε επικίνδυνη περιοχή.
Η ομάδα έχει πλέον το περιθώριο να στοχεύει ψηλότερα. Έχει αποκτήσει αυτοπεποίθηση, έχει χτίσει αξιόλογο αγωνιστικό κορμό και διαθέτει μια γενιά ποδοσφαιριστών που μπορεί να τη στηρίξει στην επιστροφή σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Το παιχνίδι με την Ολλανδία είναι μία ακόμη ευκαιρία να το επιβεβαιώσει στην πράξη.
Αυτή τη φορά το ζητούμενο δεν είναι απλώς να φύγει από το Άμστερνταμ με τις εντυπώσεις. Είναι να αποχωρήσει με αποτέλεσμα που θα δείχνει ότι η Ελλάδα έχει επιστρέψει για τα καλά στο επίπεδο όπου μπορεί να διεκδικεί την υπέρβαση απέναντι στους μεγάλους της Ευρώπης.

































