Ασυνήθιστη είναι η διαδρομή του Τόμας Μπέρτχολντ. Από τα γήπεδα της Ιταλίας, όπου το καλοκαίρι του 1990 γιόρτασε με τη Δυτική Γερμανία την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, πέρασε στη διεκδίκηση του ανώτατου πολιτειακού αξιώματος της χώρας του. Το Σάββατο 14 Νοεμβρίου ανακοινώθηκε η υποψηφιότητα του 62χρονου πρώην διεθνούς ποδοσφαιριστή με την ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) για την προεδρία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας.
Οι σύνεδροι του κόμματος Άλις Βάιντελ και Τίνο Χρουπάλα επιβεβαίωσαν επισήμως την επιλογή. Τον Μπέρτχολντ τον παρουσίασαν ως παγκόσμιο πρωταθλητή χωρίς κομματική ταυτότητα. Αν και δεν είναι μέλος της AfD, εκτιμούν ότι η δημοτικότητά του και η αθλητική του πορεία μπορούν να προσελκύσουν υποστήριξη έξω από τα παραδοσιακά όρια του κόμματος.
Γεννήθηκε το 1964 στο Χανάου. Το 1982 ξεκίνησε ως επαγγελματίας στην Άιντραχτ Φρανκφούρτης. Ακολούθησαν θητείες στην Ιταλία, στη Βερόνα και τη Ρόμα, και κατόπιν η επιστροφή στη Γερμανία, αρχικά στη Μπάγερν Μονάχου και αργότερα στη Στουτγκάρδη. Ως αμυντικός ξεχώρισε για τη δύναμη και την αγωνιστική συνέπεια. Με την εθνική ομάδα είχε 62 συμμετοχές.
Το υψηλότερο σημείο της καριέρας του καταγράφηκε στο Μουντιάλ του 1990, όταν η Δυτική Γερμανία του Φραντς Μπεκενμπάουερ κατέκτησε τον παγκόσμιο τίτλο. Στον τελικό της Ρώμης νίκησε την Αργεντινή του Ντιέγκο Μαραντόνα. Όταν σταμάτησε να αγωνίζεται, ο Μπέρτχολντ ασχολήθηκε με τη διοίκηση του ποδοσφαίρου και με τον σχολιασμό στα μέσα ενημέρωσης.
Στη διάρκεια της πανδημίας η δημόσια εικόνα του μεταβλήθηκε αισθητά. Έλαβε μέρος σε κινητοποιήσεις του Querdenken, κινήματος που εναντιώθηκε στους περιορισμούς κατά του κορωνοϊού. Τα κυβερνητικά μέτρα τα χαρακτήρισε υπερβολικά. Έτσι βρέθηκε κοντά σε κύκλους που αμφισβητούσαν την κυβερνητική πολιτική, ενώ η στάση του προκάλεσε έντονες αντιδράσεις.
Την υποψηφιότητα επέκριναν πολιτικοί των Χριστιανοδημοκρατών και των Σοσιαλδημοκρατών. Ο Στέφαν Μάγερ του CSU αμφισβήτησε αν είναι κατάλληλος για την προεδρία, φέρνοντας ως επιχείρημα τις αμφιλεγόμενες δημόσιες τοποθετήσεις του την περίοδο της πανδημίας.
Για τις 30 Ιανουαρίου 2027 έχει προγραμματιστεί η εκλογή του διαδόχου του Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ. Ο πρόεδρος της Γερμανίας αναδεικνύεται από την Ομοσπονδιακή Συνέλευση και όχι μέσω άμεσης λαϊκής ψηφοφορίας. Φαβορί λογίζεται η Ίλζε Άιγκνερ του CSU, που έχει τη στήριξη της χριστιανικής ένωσης CDU/CSU, του SPD και των Πρασίνων.
Η υποψηφιότητα του Μπέρτχολντ έχει κυρίως πολιτικό και συμβολικό χαρακτήρα, καθώς οι πιθανότητες εκλογής του είναι περιορισμένες. Στην AfD δίνει την ευκαιρία να διευρύνει τη δημόσια απήχησή της. Στον ίδιο αποτυπώνει τη μετάβαση από τη δόξα του ποδοσφαίρου στο κέντρο μιας πολιτικής αντιπαράθεσης με βαθιά πόλωση.

































