Έπειτα από μια τετραετή ιστορική στροφή στην Αριστερά, η Κολομβία έκανε με τις προεδρικές εκλογές της Κυριακής μια απότομη μετατόπιση προς την Ακροδεξιά, ευθυγραμμιζόμενη με μια ευρύτερη υπερσυντηρητική πολιτική μεταστροφή στη Λατινική Αμερική, και δη στην εποχή Τραμπ 2.0. Η μια έπειτα από την άλλη, χώρες διολισθαίνουν προς την εθνικολαϊκιστική «Νέα Δεξιά», ανάγοντας επιχειρηματίες και πολιτικά ουτσάιντερ σε οιονεί εθνοσωτήρες. Όχι τυχαία, οι περισσότεροι εξ αυτών έχουν τις «ευλογίες» του Αμερικανού προέδρου.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function() {googletag.display("300x250_middle_1")}) Ως έκφανση του δόγματος «Ντονρόε» περί ηγεμονίας των ΗΠΑ στο Δυτικό Ημισφαίριο, καταγράφεται πλέον μια «τραμποποίηση» της Λατινικής Αμερικής. Η περίπτωση του νεοεκλεγέντος προέδρου της Κολομβίας, Αμπελάρδο ντε λα Εσπριέγια, γνωστού με το παρατσούκλι «Ο Τίγρης», αποτελεί το τελευταίο απτό δείγμα. Στην Αργεντινή, ο αυτοαποκαλούμενος «αναρχοκαπιταλιστής» Χαβιέρ Μιλέι κατακρεουργεί το κράτος με το «αλυσοπρίονό» του.document.addEventListener("DO
Διαβάστε περισσότερα |