Να μειώσει κανείς τον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας – ΦΠΑ – σε τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης– ή να μην τον μειώσει; Αποτελεί ένα δίλημμα που επανέρχεται επίμονα την τελευταία πενταετία, με επιχειρήματα και από τις δύο πλευρές. Το αίτημα για μείωση του ΦΠΑ και του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης – ΕΦΚ στα λεγόμενα «μισθιακά εμπορεύματα», εκείνα που είναι απαραίτητα για τη διαβίωση των νοικοκυριών, το θέτουν επανειλημμένα και μετ’ επιτάσεως επαγγελματικοί φορείς, καταναλωτικές ενώσεις, κόμματα της αντιπολίτευσης. Το σκεπτικό είναι ότι οι έμμεσοι φόροι, που έχουν χαρακτηριστεί ως οι πλέον «ταξικά άδικοι» αφού επιβαρύνουν το ίδιο έχοντες και μη, θα ήταν δυνατόν να περιοριστούν, χωρίς να ζημιωθούν τα δημόσια ταμεία, αν υπάρξει αναλογική και δίκαιη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου. Επιπλέον, σε περιόδους πληθωριστικών πιέσεων και συρρίκνωσης της αγοραστικής δύναμης, η μείωση του ΦΠΑ και του ΕΦΚ, λειτουργεί ανακουφιστικά για τα νοικοκυριά, ενισχύοντας το εισόδημα και συμβάλλοντας τη συγκράτηση των τιμών.googletag.cmd.push(function() { googletag.display("300x250_m1"); });googletag.cmd.push(function()
Διαβάστε περισσότερα |