Ασφαλή πολυκατοικία για «υπερευαίσθητους» χρηματοδότησε η Ζυρίχη

Όχι κινητό, όχι ασύρματο Internet, όχι τσιγάρο, όχι αρώματα. Η λίστα των απαγορευμένων «ρύπων» είναι μεγάλη σε αυτή την ολοκαίνουργια πολυκατοικία στη Ζυρίχη. Μέχρι και οι οικοδόμοι απαγορευόταν να φορούν κολόνια όταν την κατασκεύαζαν, αφού οι ένοικοι πάσχουν από «πολλαπλή χημική ευαισθησία» ή «υπερευαισθησία στα ηλεκτρομαγνητικά κύματα» -παθήσεις που συνήθως θεωρούνται παραλλαγές της υποχονδρίας.

Η πόλη της Ζυρίχης έδωσε δωρεάν το οικόπεδο του κτηρίου και προσέφερε άτοκα δάνεια για την κατασκευή του, συνολικού κόστους 6,1 εκατομμυρίων φράγκων (5,1 εκατ. ευρώ).

Όπως τονίζει το Γαλλικό Πρακτορείο, οι αρχές της πόλης υπερηφανεύονται ότι η πολυκατοικία, χωρισμένη σε 15 διαμερίσματα, είναι η πρώτη του είδους της στην Ευρώπη.

Οι ίδιες υπηρεσίες εκτιμούν ότι σε όλη την Ελβετία ζουν 3.000 ασθενείς με πολλαπλή χημική ευαισθησία, μια πάθηση που οι περισσότεροι ιατρικοί σύλλογοι δεν αναγνωρίζουν.

Οι πάσχοντες ισχυρίζονται ότι επηρεάζονται ακόμα και από απειροελάχιστα ίχνη χημικών, τα οποία τους προκαλούν μια πληθώρα διαφορετικών, συχνά ασαφών συμπτωμάτων. Κλινικές έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί για το θέμα έχουν δείξει όμως ότι οι υποτιθέμενοι ασθενείς αντιδρούν το ίδιο έντονα και στον καθαρό αέρα ή άλλα placebo.

Ο Κριστιάν Σίφερλε, ο οποίος βοήθησε στη σύλληψη του έργου στη Ζυρίχη, έχει διαφορετική άποψη. «Υποφέρω από παιδί» λέει ο 59χρονος, ο οποίος θα μετακομίσει στην πολυκατοικία όταν εξαφανιστούν και οι τελευταίες αναθυμιάσεις.

Ο Σίφερλε έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής του σε ένα τροχόσπιτο στον καθαρό αέρα των Άλπεων, καθώς υποστηρίζει ότι εκτός από χημική ευαισθησία πάσχει και από υπερευαισθησία στα ηλεκτρομαγνητικά κύματα, μια ακόμα πιο αμφιλεγόμενη πάθηση: καμία κλινική μελέτη δεν έχει δείξει ότι οι πάσχοντες όντως αντιλαμβάνονται τον ηλεκτρομαγνητισμό.

Ό,τι κι αν είναι αυτό που ενοχλεί τους πάσχοντες, η αλήθεια είναι υποφέρουν, και το νέο κτήριο στο προάστιο του Λάιμπαχ ίσως τους προσφέρει την ανακούφιση που αναζητούσαν.

Όπως εξηγεί ο Άντρεας Τσίμερμαν, ο αρχιτέκτονας που το σχεδίασε, η κάτοψη της πολυκατοικίας θυμίζει κρεμμύδι έτσι ώστε «όσο πιο βαθιά μπαίνε κανείς στο διαμέρισμα, τόσο πιο καθαρά είναι».

Όλα κατασκευάστηκαν από ειδικά υλικά και ακόμα και ο σοβάς στον τοίχο επιλέχθηκε ώστε να μην μυρίζει καθόλου.

Αφού περάσουν από τους «μολυσμένους» κοινόχρηστους χώρους, οι ένοικοι μπορούν να αφήσουν τα «μολυσμένα» ρούχα τους σε ένα διάδρομο πριν περάσουν στο πεντακάθαρο σαλόνι ή το υπνοδωμάτιο.

Το σύστημα συμπληρώνουν ένα ειδικό σύστημα αερισμού που απορροφά τις οσμές και ένα πλέγμα στην πρόσοψη και την οροφή που μπλοκάρει την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία.

Ο Κριστιάν Σίφερλε, πάντως, δηλώνει ότι οι αναθυμιάσεις δεν έχουν ακόμα φύγει.