ΑντιμÎτωπες με δÏσκολες αποφάσεις, οι μÏγες του Î¾Î¹Î´Î¹Î¿Ï Drosophila παίÏνουν το χÏόνο τους για να σκεφτοÏν, διαπιστώνουν νευÏοβιολόγοι στην ΟξφόÏδη. Μάλιστα η πεÏισυλλογή στην οποία Ï€Îφτουν τα Îντομα φαίνεται να συνδÎεται με Îνα γονίδιο που υπάÏχει και στον άνθÏωπο και σχετίζεται με την ανάπτυξη του εγκεφάλου και τη γλώσσα.
Η εÏευνητική ομάδα στο ΚÎντÏο ÎευÏικών Κυκλωμάτων του Πανεπιστημίου της ΟξφόÏδης αÏχικά εκπαίδευσαν μÏγες Drosophila να αποφεÏγουν μια οσμή όταν βÏισκόταν σε μια συγκεκÏιμÎνη συγκÎντÏωση στον αÎÏα.
Μετά τοποθÎτησαν τις μÏγες στο μÎσο ενός σωλήνα και διοχÎτευσαν από τα δÏο του άκÏα διαφοÏετικÎÏ‚ συγκεντÏώσεις της ίδιας οσμής. Τα πειÏαματόζωα κλήθηκαν ουσιαστικά να ξεχωÏίσουν τις διαφοÏετικÎÏ‚ συγκεντÏώσεις και να κατευθυνθοÏν στη σωστή άκÏη του σωλήνα.
Όταν οι δÏο συγκεντÏώσεις απείχαν πολÏ, οι μÏγες αποφάσιζαν γÏήγοÏα και σχεδόν πάντα ακολουθοÏσαν την οÏθή κατεÏθυνση, αναφÎÏουν οι εÏευνητÎÏ‚ στο πεÏιοδικό Science. Όταν όμως οι συγκεντÏώσεις ήταν παÏαπλήσιες, οι μÏγες καθυστεÏοÏσαν να αποφασίσουν και Îκαναν πεÏισσότεÏα λάθη.
Η εÏευνητική ομάδα διαπίστωσε τελικά ότι η συμπεÏιφοÏά των μυγών ταιÏιάζει με μαθηματικά μοντÎλα που πεÏιγÏάφουν το μηχανισμό λήψης αποφάσεων στον άνθÏωπο.
Τα αποτελÎσματα δείχνουν ότι οι μÏγες δεν δÏουν πάντα ενστικτωδώς ή παÏοÏμητικά αλλά δείχνουν να συλλÎγουν πληÏοφοÏίες Ï€Ïιν δεσμευτοÏν σε μια δÏσκολη απόφαση, συμπεÏαίνουν οι εÏευνητÎÏ‚.
«Η απελευθÎÏωση της δÏάσης από τις αυτόματες παÏοÏμήσεις θεωÏείται σφÏαγίδα της νοημοσÏνης» σχολιάζει ο καθηγητής ΤζÎÏο Μίζενμποκ, επικεφαλής της μελÎτης. «Αυτό που δείχνουν τα ευÏήματά μας είναι ότι οι μÏγες του Î¾Î¹Î´Î¹Î¿Ï Îχουν νοητικÎÏ‚ ικανότητες που δεν είχαν αναγνωÏιστεί ως σήμεÏα και Ï€ÏοκαλοÏν Îκπληξη» Ï€ÏοσθÎτει.
Η ομάδα του Μίζενμποκ διαπίστωσε μάλιστα ότι η απώλεια ενός γονιδίου με την ονομασία FoxP Îκανε τις μÏγες να καθυστεÏοÏν στη λήψη αποφάσεων. Με άλλα λόγια, τις Îκανε αναποφάσιστες.
Το γονίδιο εντοπίστηκε ότι διαφαίνεται (λειτουÏγεί) κανονικά σε μια ομάδα πεÏίπου 200 νευÏώνων, από τους 200.000 νευÏώνες που υπάÏχουν στον εγκÎφαλο της Drosophila.
«ΠÏιν από τη λήψη μιας απόφασης, τα εγκεφαλικά κυκλώματα συλλÎγουν πληÏοφοÏίες όπως Îνας κουβάς συλλÎγει νεÏÏŒ. Όταν η συγκÎντÏωση πληÏοφοÏιών ανÎβει σε Îνα συγκεκÏιμÎνο επίπεδο, η απόφαση πυÏοδοτείται» λÎει ο Î”Ï Î£Î¬Î¼Î¹Îº ÎταςΓκοÏπτα, Ï€Ïώτος συγγÏαφÎας της δημοσίευσης.
«Όταν το γονίδιο FoxP είναι ελαττωματικό είτε μειώνεται η Ïοή πληÏοφοÏιών στον κουβά είτε υπάÏχει διαÏÏοή στον κουβά» αποτιμά ο ίδιος.
Το ενδιαφÎÏον είναι ότι ο άνθÏωπος διαθÎτει Ï„ÎσσεÏα συγγενικά αλλά διαφοÏετικά γονίδια σαν το FoxP, δÏο από τα οποία, τα FoxP1 και FoxP2, Îχουν συνδεθεί σε Ï€ÏοηγοÏμενες ÎÏευνες με τις γλωσσικÎÏ‚ ικανότητες, την ανάπτυξη του εγκεφάλου. Έχουν επίσης συνδεθεί με την ικανότητα εκμάθησης αλληλουχιών από λεπτÎÏ‚ κινήσεις, όπως για παÏάδειγμα το παίξιμο του πιάνου.
ΣÏμφωνα με τον Î”Ï ÎœÎ¯Î¶ÎµÎ½Î¼Ï€Î¿Îº, «Îνα κοινό χαÏακτηÏιστικό όλων αυτών των διαδικασιών είναι ότι ξετυλίγονται στο χÏόνο. Το FoxP ίσως είναι σημαντικό για τα κυκλώματα που δίνουν την ικανότητα παÏαγωγής και επεξεÏγασίας χÏονικών ακολουθιών στον εγκÎφαλο».
Η εÏευνητική ομάδα στο ΚÎντÏο ÎευÏικών Κυκλωμάτων του Πανεπιστημίου της ΟξφόÏδης αÏχικά εκπαίδευσαν μÏγες Drosophila να αποφεÏγουν μια οσμή όταν βÏισκόταν σε μια συγκεκÏιμÎνη συγκÎντÏωση στον αÎÏα.
Μετά τοποθÎτησαν τις μÏγες στο μÎσο ενός σωλήνα και διοχÎτευσαν από τα δÏο του άκÏα διαφοÏετικÎÏ‚ συγκεντÏώσεις της ίδιας οσμής. Τα πειÏαματόζωα κλήθηκαν ουσιαστικά να ξεχωÏίσουν τις διαφοÏετικÎÏ‚ συγκεντÏώσεις και να κατευθυνθοÏν στη σωστή άκÏη του σωλήνα.
Όταν οι δÏο συγκεντÏώσεις απείχαν πολÏ, οι μÏγες αποφάσιζαν γÏήγοÏα και σχεδόν πάντα ακολουθοÏσαν την οÏθή κατεÏθυνση, αναφÎÏουν οι εÏευνητÎÏ‚ στο πεÏιοδικό Science. Όταν όμως οι συγκεντÏώσεις ήταν παÏαπλήσιες, οι μÏγες καθυστεÏοÏσαν να αποφασίσουν και Îκαναν πεÏισσότεÏα λάθη.
Η εÏευνητική ομάδα διαπίστωσε τελικά ότι η συμπεÏιφοÏά των μυγών ταιÏιάζει με μαθηματικά μοντÎλα που πεÏιγÏάφουν το μηχανισμό λήψης αποφάσεων στον άνθÏωπο.
Τα αποτελÎσματα δείχνουν ότι οι μÏγες δεν δÏουν πάντα ενστικτωδώς ή παÏοÏμητικά αλλά δείχνουν να συλλÎγουν πληÏοφοÏίες Ï€Ïιν δεσμευτοÏν σε μια δÏσκολη απόφαση, συμπεÏαίνουν οι εÏευνητÎÏ‚.
«Η απελευθÎÏωση της δÏάσης από τις αυτόματες παÏοÏμήσεις θεωÏείται σφÏαγίδα της νοημοσÏνης» σχολιάζει ο καθηγητής ΤζÎÏο Μίζενμποκ, επικεφαλής της μελÎτης. «Αυτό που δείχνουν τα ευÏήματά μας είναι ότι οι μÏγες του Î¾Î¹Î´Î¹Î¿Ï Îχουν νοητικÎÏ‚ ικανότητες που δεν είχαν αναγνωÏιστεί ως σήμεÏα και Ï€ÏοκαλοÏν Îκπληξη» Ï€ÏοσθÎτει.
Η ομάδα του Μίζενμποκ διαπίστωσε μάλιστα ότι η απώλεια ενός γονιδίου με την ονομασία FoxP Îκανε τις μÏγες να καθυστεÏοÏν στη λήψη αποφάσεων. Με άλλα λόγια, τις Îκανε αναποφάσιστες.
Το γονίδιο εντοπίστηκε ότι διαφαίνεται (λειτουÏγεί) κανονικά σε μια ομάδα πεÏίπου 200 νευÏώνων, από τους 200.000 νευÏώνες που υπάÏχουν στον εγκÎφαλο της Drosophila.
«ΠÏιν από τη λήψη μιας απόφασης, τα εγκεφαλικά κυκλώματα συλλÎγουν πληÏοφοÏίες όπως Îνας κουβάς συλλÎγει νεÏÏŒ. Όταν η συγκÎντÏωση πληÏοφοÏιών ανÎβει σε Îνα συγκεκÏιμÎνο επίπεδο, η απόφαση πυÏοδοτείται» λÎει ο Î”Ï Î£Î¬Î¼Î¹Îº ÎταςΓκοÏπτα, Ï€Ïώτος συγγÏαφÎας της δημοσίευσης.
«Όταν το γονίδιο FoxP είναι ελαττωματικό είτε μειώνεται η Ïοή πληÏοφοÏιών στον κουβά είτε υπάÏχει διαÏÏοή στον κουβά» αποτιμά ο ίδιος.
Το ενδιαφÎÏον είναι ότι ο άνθÏωπος διαθÎτει Ï„ÎσσεÏα συγγενικά αλλά διαφοÏετικά γονίδια σαν το FoxP, δÏο από τα οποία, τα FoxP1 και FoxP2, Îχουν συνδεθεί σε Ï€ÏοηγοÏμενες ÎÏευνες με τις γλωσσικÎÏ‚ ικανότητες, την ανάπτυξη του εγκεφάλου. Έχουν επίσης συνδεθεί με την ικανότητα εκμάθησης αλληλουχιών από λεπτÎÏ‚ κινήσεις, όπως για παÏάδειγμα το παίξιμο του πιάνου.
ΣÏμφωνα με τον Î”Ï ÎœÎ¯Î¶ÎµÎ½Î¼Ï€Î¿Îº, «Îνα κοινό χαÏακτηÏιστικό όλων αυτών των διαδικασιών είναι ότι ξετυλίγονται στο χÏόνο. Το FoxP ίσως είναι σημαντικό για τα κυκλώματα που δίνουν την ικανότητα παÏαγωγής και επεξεÏγασίας χÏονικών ακολουθιών στον εγκÎφαλο».


































