Οπως αÏμόζει σε μία «κυÏία», κανείς δεν ξÎÏει την Ï€Ïαγματική ηλικία της Γης. Όμως, σÏμφωνα με νÎες εκτιμήσεις είναι πεÏίπου 60 εκατ. χÏόνια μεγαλÏτεÏη από αυτήν που πίστευαν ως τώÏα οι επιστήμονες. Αλλάζει κατά συνÎπεια και η ηλικία της Σελήνης.
Η μελÎτη
Ομάδα γάλλων γεωχημικών του Πανεπιστημίου της ΛοÏαίνης στο Îανσί, με επικεφαλής τον Γκιγιόμ Αβίς, Ï€Ïαγματοποίησε μια νÎα ανάλυση χημικών ισοτόπων, που δείχνει ότι μÎχÏι σήμεÏα υπήÏχε μία μικÏή υποεκτίμηση στην ηλικία του πλανήτη μας και, κατά συνÎπεια, και στην ηλικία του φεγγαÏιοÏ.
Οι Γάλλοι επιστήμονες εκτιμοÏν ότι η γιγάντια Ï€ÏόσκÏουση ενός μεγάλου ουÏάνιου σώματος (της λεγόμενης «Θείας») πάνω στη Γη, από όπου γεννήθηκε και η Σελήνη, συνÎβη πεÏίπου 40 εκατ. χÏόνια μετά το ξεκίνημα της δημιουÏγίας του Î·Î»Î¹Î±ÎºÎ¿Ï Î¼Î±Ï‚ συστήματος και όχι 100 εκατ. χÏόνια όπως πιστευόταν. Αυτό σημαίνει ότι το τελικό στάδιο δημιουÏγίας της Γης είναι κατά πεÏίπου 60 εκατ. χÏόνια παλαιότεÏο από τις Îως τώÏα εκτιμήσεις.
ΔÏσκολη η εÏÏεση της ηλικίας
Η χÏονολόγηση των Ï€Î¿Î»Ï Ï€Ïώιμων συμβάντων στην γεωλογική Ï€ÏοϊστοÏία της Γης είναι μία Ï„ÏομεÏά δÏσκολη υπόθεση. Μια συνήθης μÎθοδος είναι η μÎÏ„Ïηση των διαχÏονικών μεταβολών στις αναλογίες των ισοτόπων των αÏχαίων αεÏίων που επιβιώνουν ακόμα στον πλανήτη μας (ισότοπα είναι τα άτομα του ίδιου Ï‡Î·Î¼Î¹ÎºÎ¿Ï ÏƒÏ„Î¿Î¹Ï‡ÎµÎ¯Î¿Ï…, που Îχουν διαφοÏετικό αÏιθμό νετÏονίων στον πυÏήνα τους).
Η νÎα γαλλική εκτίμηση βασίστηκε στην ανάλυση των ισοτόπων ενός ευγενοÏÏ‚ αεÏίου (ξÎνον), που βÏÎθηκε σε αÏχαίους κÏυστάλλους χαλαζία στη Îότια ΑφÏική και την ΑυστÏαλία. Τα δείγματα αυτά χÏονολογοÏνται Ï€Ïο 3,4 και 2,7 δισεκατομμυÏίων χÏόνων αντίστοιχα. Το ξÎνον που είναι παγιδευμÎνο σε μικÏοποσότητες μÎσα στα πετÏώματα αυτά, αποτελεί Îνα είδος «χÏονο-κάψουλας», η οποία επÎÏ„Ïεψε στους επιστήμονες να συγκÏίνουν τις αναλογίες ισοτόπων του εν λόγω αεÏίου που υπάÏχουν σήμεÏα, με εκείνες που παÏευÏίσκονταν Ï€Ïιν από δισεκατομμÏÏια χÏόνια.
Η σÏγκÏιση αυτή επιτÏÎπει να εκτιμηθεί πότε άÏχισε να σχηματίζεται η Γη και η ατμόσφαιÏά της. Έτσι, βγήκε το συμπÎÏασμα ότι ο πλανήτης μας Îχει ηλικία μεγαλÏτεÏη κατά πεÏίπου 60 εκατ. χÏόνια (με πεÏιθώÏιο λάθους συν/πλην 20 εκατ. χÏόνια).
Ο Αβίς τόνισε ότι «είναι αδÏνατο να δώσουμε μια ακÏιβή ημεÏομηνία για τη δημιουÏγία της Γης. Όμως τα νÎα ευÏήματά μας δείχνουν ότι η Γη είναι γηÏαιότεÏη κατά πεÏίπου 60 εκατ. χÏόνια. Τα ίχνη του αεÏίου ξÎνον μας επιτÏÎπουν να υπολογίσουμε πότε δημιουÏγήθηκε η γήινη ατμόσφαιÏα, Ï€Ïάγμα που πιθανότατα συνÎβη την εποχή που η Γη συγκÏοÏστηκε με Îνα άλλο πλανητικό σώμα, οδηγώντας στον σχηματισμό της Σελήνης. Αυτό σημαίνει ότι τόσο η Γη, όσο και η Σελήνη, Îχουν μεγαλÏτεÏη ηλικία από ÏŒ,τι νομίζαμε». Τα αÏχαιότεÏα πετÏώματα του Î·Î»Î¹Î±ÎºÎ¿Ï Î¼Î±Ï‚ συστήματος Îχουν υπολογιστεί ότι είναι ηλικίας 4,568 δισεκατομμυÏίων χÏόνων, συνεπώς η Γη Îχει κάπως μικÏότεÏη ηλικία. Τα ευÏήματα ανακοινώθηκαν σε διεθνÎÏ‚ συνÎδÏιο γεωχημείας που Ï€Ïαγματοποιείται αυτÎÏ‚ τις μÎÏες στο ΣακÏαμÎντο.
ΒήμαScience
Η μελÎτη
Ομάδα γάλλων γεωχημικών του Πανεπιστημίου της ΛοÏαίνης στο Îανσί, με επικεφαλής τον Γκιγιόμ Αβίς, Ï€Ïαγματοποίησε μια νÎα ανάλυση χημικών ισοτόπων, που δείχνει ότι μÎχÏι σήμεÏα υπήÏχε μία μικÏή υποεκτίμηση στην ηλικία του πλανήτη μας και, κατά συνÎπεια, και στην ηλικία του φεγγαÏιοÏ.
Οι Γάλλοι επιστήμονες εκτιμοÏν ότι η γιγάντια Ï€ÏόσκÏουση ενός μεγάλου ουÏάνιου σώματος (της λεγόμενης «Θείας») πάνω στη Γη, από όπου γεννήθηκε και η Σελήνη, συνÎβη πεÏίπου 40 εκατ. χÏόνια μετά το ξεκίνημα της δημιουÏγίας του Î·Î»Î¹Î±ÎºÎ¿Ï Î¼Î±Ï‚ συστήματος και όχι 100 εκατ. χÏόνια όπως πιστευόταν. Αυτό σημαίνει ότι το τελικό στάδιο δημιουÏγίας της Γης είναι κατά πεÏίπου 60 εκατ. χÏόνια παλαιότεÏο από τις Îως τώÏα εκτιμήσεις.
ΔÏσκολη η εÏÏεση της ηλικίας
Η χÏονολόγηση των Ï€Î¿Î»Ï Ï€Ïώιμων συμβάντων στην γεωλογική Ï€ÏοϊστοÏία της Γης είναι μία Ï„ÏομεÏά δÏσκολη υπόθεση. Μια συνήθης μÎθοδος είναι η μÎÏ„Ïηση των διαχÏονικών μεταβολών στις αναλογίες των ισοτόπων των αÏχαίων αεÏίων που επιβιώνουν ακόμα στον πλανήτη μας (ισότοπα είναι τα άτομα του ίδιου Ï‡Î·Î¼Î¹ÎºÎ¿Ï ÏƒÏ„Î¿Î¹Ï‡ÎµÎ¯Î¿Ï…, που Îχουν διαφοÏετικό αÏιθμό νετÏονίων στον πυÏήνα τους).
Η νÎα γαλλική εκτίμηση βασίστηκε στην ανάλυση των ισοτόπων ενός ευγενοÏÏ‚ αεÏίου (ξÎνον), που βÏÎθηκε σε αÏχαίους κÏυστάλλους χαλαζία στη Îότια ΑφÏική και την ΑυστÏαλία. Τα δείγματα αυτά χÏονολογοÏνται Ï€Ïο 3,4 και 2,7 δισεκατομμυÏίων χÏόνων αντίστοιχα. Το ξÎνον που είναι παγιδευμÎνο σε μικÏοποσότητες μÎσα στα πετÏώματα αυτά, αποτελεί Îνα είδος «χÏονο-κάψουλας», η οποία επÎÏ„Ïεψε στους επιστήμονες να συγκÏίνουν τις αναλογίες ισοτόπων του εν λόγω αεÏίου που υπάÏχουν σήμεÏα, με εκείνες που παÏευÏίσκονταν Ï€Ïιν από δισεκατομμÏÏια χÏόνια.
Η σÏγκÏιση αυτή επιτÏÎπει να εκτιμηθεί πότε άÏχισε να σχηματίζεται η Γη και η ατμόσφαιÏά της. Έτσι, βγήκε το συμπÎÏασμα ότι ο πλανήτης μας Îχει ηλικία μεγαλÏτεÏη κατά πεÏίπου 60 εκατ. χÏόνια (με πεÏιθώÏιο λάθους συν/πλην 20 εκατ. χÏόνια).
Ο Αβίς τόνισε ότι «είναι αδÏνατο να δώσουμε μια ακÏιβή ημεÏομηνία για τη δημιουÏγία της Γης. Όμως τα νÎα ευÏήματά μας δείχνουν ότι η Γη είναι γηÏαιότεÏη κατά πεÏίπου 60 εκατ. χÏόνια. Τα ίχνη του αεÏίου ξÎνον μας επιτÏÎπουν να υπολογίσουμε πότε δημιουÏγήθηκε η γήινη ατμόσφαιÏα, Ï€Ïάγμα που πιθανότατα συνÎβη την εποχή που η Γη συγκÏοÏστηκε με Îνα άλλο πλανητικό σώμα, οδηγώντας στον σχηματισμό της Σελήνης. Αυτό σημαίνει ότι τόσο η Γη, όσο και η Σελήνη, Îχουν μεγαλÏτεÏη ηλικία από ÏŒ,τι νομίζαμε». Τα αÏχαιότεÏα πετÏώματα του Î·Î»Î¹Î±ÎºÎ¿Ï Î¼Î±Ï‚ συστήματος Îχουν υπολογιστεί ότι είναι ηλικίας 4,568 δισεκατομμυÏίων χÏόνων, συνεπώς η Γη Îχει κάπως μικÏότεÏη ηλικία. Τα ευÏήματα ανακοινώθηκαν σε διεθνÎÏ‚ συνÎδÏιο γεωχημείας που Ï€Ïαγματοποιείται αυτÎÏ‚ τις μÎÏες στο ΣακÏαμÎντο.
ΒήμαScience


































