Ο βάτραχος που σηκώνει τρεις φορές το βάρος του με τη γλώσσα

Τα γαλλικά φιλιά με αυτό το αμφίβιο θα ήταν πραγματικά μεγάλο κόλλημα: Ένας αρπακτικός βάτραχος της Νοτίου Αμερικής, γνωστός για την ικανότητά του να καταπίνει ακόμα και ζωντανά ποντίκια, έχει τόσο κολλώδη γλώσσα ώστε θα μπορούσε να τραβήξει τρεις φορές το ίδιο του το βάρος.

«Είναι η πρώτη φορά που μετράμε το πόσο καλά κολλάνε οι γλώσσες των βατράχων» καμαρώνει ο Δρ Τόμας Κλάινταϊχ του Πανεπιστημίου του Κιέλου στη Γερμανία, πρώτος συγγραφέας της δημοσίευσης στην επιθεώρηση Scientific Reports.

H ομάδα του Κλάινταϊχ μελετά βιολογικές κολλητικές επιφάνειες, όπως για παράδειγμα οι πατούσες του σαμιαμιδιού, με σκοπό να αναπτύξει νέες κολλητικές ταινίες και αντιολισθητικές επιφάνειες για διάφορες χρήσεις.





Το αμερικανικό Πεντάγωνο μετατρέπει τους αναρριχητές σε σαμιαμίδια

Η τελευταία μελέτη αφορά τους κερασφόρους βατράχους του γένους Ceratophrys, που παραμονεύουν μισοθαμμένοι στη λάσπη μέχρι να εμφανιστεί η λεία τους -από έντομα μέχρι άλλα αμφίβια ή ακόμα και μικρά θηλαστικά.

Δεδομένου ότι οι βάτραχοι Ceratophrys είναι δημοφιλή ως κατοικίδια, οι ερευνητές δεν δυσκολεύτηκαν να βρουν τα αμφίβια στην αγορά.

Όταν τους μετέφεραν στο εργαστήριο, τοποθέτησαν μπροστά τους μια γυάλινη πλάκα με αισθητήρες πίεσης, πίσω από την οποία υπήρχε ένας ζουμερός γρύλος. Τα πειραματόζωα δεν αντιστάθηκαν στον πειρασμό και τίναξαν τη γλώσσα τους προς το μεζέ, δίνοντας στους ερευνητές την ευκαιρία να μετρήσουν τις δυνάμεις που ασκούνταν στη γυάλινη πλάκα.

Η δοκιμή πραγματοποιήθηκε 20 φορές σε καθένα από τα τέσσερα βατράχια της μελέτης. Οι μετρήσεις έδειξαν ότι η ελτική δύναμη της γλώσσας ήταν κατά μέσο όρο μεγαλύτερη από το βάρος του ίδιου του βατράχου, και σε ορισμένα μικρόσωμα βατράχια ήταν ακόμα και τριπλάσια του βάρους τους.

Η μελέτη των βίντεο του πειράματος, αλλά και των ιχνών που άφηνε στο τζάμι η κολλώδης γλώσσα, έδειξε ότι η κολλητική ισχύς οφείλεται τόσο στη δομή της γλώσσας όσο και στη βλέννα που την καλύπτει. Καθώς μάλιστα η γλώσσα αποκολλούνταν από το τζάμι άφηνε νήματα βλέννας σαν τα νήματα που θα μπορούσε να διακρίνει κανείς αν ξεκολλήσει μια ταινία σελοτέιπ.

Οι ερευνητές εξετάζουν τώρα τη γλώσσα του βατράχου με μικροσκόπια με σκοπό να προσδιορίσουν τις δομικές λεπτομέρειες του μηχανισμού.