Τα διαμάντια δεν είναι στα αλήθεια παντοτινά, Î±Ï†Î¿Ï Ï€Î±ÏαμοÏφώνονται ή σπάνε σε ακÏαίες πιÎσεις και επιπλÎον καίγονται γÏÏω στους 800 βαθμοÏÏ‚ Κελσίου. ΥπάÏχουν όμως πεÏιθώÏια βελτίωσης: εÏευνητÎÏ‚ στην Κίνα δημιοÏÏγησαν συνθετικά διαμάντια δυο φοÏÎÏ‚ σκληÏότεÏα από τα φυσικά και ανθεκτικά σε υψηλότεÏες θεÏμοκÏασίες.
Τα τεχνητά πετÏάδια στο Πανεπιστήμιο του Γιανσάν θα ήταν ιδανικά για εÏγαλεία κοπής και βιομηχανικÎÏ‚ εφαÏμογÎÏ‚, στις οποίες απαιτοÏνται πιο γεÏά διαμάντια από αυτά που χÏησιμοποιοÏνται σε κοσμήματα.
Το μυστικό του νÎου Î´Î¹Î±Î¼Î±Î½Ï„Î¹Î¿Ï ÎºÏÏβεται στην εσωτεÏική δομή του. Τα διαμάντια της κοσμηματοποιίας είναι συνήθως ενιαίοι κÏÏσταλλοι, ενώ τα νÎα διαμάντια είναι πολυκÏυσταλλικά, καθώς αποτελοÏνται από αναÏίθμητους επιμÎÏους κÏυστάλλους διαμÎÏ„Ïου μεÏικών νανομÎÏ„Ïων. Τα ÏŒÏια αυτών των κÏυστάλλων, εξηγεί το Livescience.com, λειτουÏγοÏν ως τοιχώματα που διατηÏοÏν τη συνοχή του πετÏώματος.
Οι εÏευνητÎÏ‚ στο Γιανσάν μÎÏ„Ïησαν τη σκληÏότεÏα του νÎου Î´Î¹Î±Î¼Î±Î½Ï„Î¹Î¿Ï (σκληÏότητα είναι η αντίσταση που εμφανίζουν τα οÏυκτά στην εγχάÏαξη) υποβάλλοντάς το σε ακÏαία πίεση κάτω από Îνα διαμαντÎνιο αμόνι. ΧÏειάστηκε να εφαÏμόσουν πίεση 1,9 εκατομμÏÏια ατμοσφαιÏών για να αφήσουν Îνα μικÏÏŒ σημαδάκι στο δείγμα, ενώ Îνα φυσικό διαμάντι θα κατÎÏÏεε σε λιγότεÏο από το μισό αυτής της πίεσης.
Το ίδιο εντυπωσιακÎÏ‚ ήταν οι μετÏήσεις και στο τεστ οξείδωσης: το νÎο διαμάντι ξεκινά να καίγεται στους 980 βαθμοÏÏ‚ Κελσίου, όταν Îνα φυσικό διαμάντι θα άντεχε μÎχÏι τους 770 με 805 βαθμοÏÏ‚, σε συνάÏτηση με τη μÎÏ„Ïηση.
Όπως εξηγοÏν οι εÏευνητÎÏ‚ στη μελÎτη τους που δημοσιεÏεται το Nature, τα υπεÏανθεκτικά διαμάντια δημιουÏγήθηκαν υποβάλλοντας σε ακÏαία πίεση και θεÏμοκÏασία μικÏοσκοπικά σωματίδια άνθÏακα διατεταγμÎνα σε αλλεπάλληλα στÏώματα όπως του κÏεμμυδιοÏ.
Όπως Ï€ÏοκÏπτει από τους δημιουÏγοÏÏ‚ του, η μÎθοδος θα μποÏοÏσε να εφαÏμοστεί σε εμποÏική κλίμακα για την παÏαγωγή βιομηχανικών διαμαντιών βαÏιάς χÏήσης.
Τα τεχνητά πετÏάδια στο Πανεπιστήμιο του Γιανσάν θα ήταν ιδανικά για εÏγαλεία κοπής και βιομηχανικÎÏ‚ εφαÏμογÎÏ‚, στις οποίες απαιτοÏνται πιο γεÏά διαμάντια από αυτά που χÏησιμοποιοÏνται σε κοσμήματα.
Το μυστικό του νÎου Î´Î¹Î±Î¼Î±Î½Ï„Î¹Î¿Ï ÎºÏÏβεται στην εσωτεÏική δομή του. Τα διαμάντια της κοσμηματοποιίας είναι συνήθως ενιαίοι κÏÏσταλλοι, ενώ τα νÎα διαμάντια είναι πολυκÏυσταλλικά, καθώς αποτελοÏνται από αναÏίθμητους επιμÎÏους κÏυστάλλους διαμÎÏ„Ïου μεÏικών νανομÎÏ„Ïων. Τα ÏŒÏια αυτών των κÏυστάλλων, εξηγεί το Livescience.com, λειτουÏγοÏν ως τοιχώματα που διατηÏοÏν τη συνοχή του πετÏώματος.
Οι εÏευνητÎÏ‚ στο Γιανσάν μÎÏ„Ïησαν τη σκληÏότεÏα του νÎου Î´Î¹Î±Î¼Î±Î½Ï„Î¹Î¿Ï (σκληÏότητα είναι η αντίσταση που εμφανίζουν τα οÏυκτά στην εγχάÏαξη) υποβάλλοντάς το σε ακÏαία πίεση κάτω από Îνα διαμαντÎνιο αμόνι. ΧÏειάστηκε να εφαÏμόσουν πίεση 1,9 εκατομμÏÏια ατμοσφαιÏών για να αφήσουν Îνα μικÏÏŒ σημαδάκι στο δείγμα, ενώ Îνα φυσικό διαμάντι θα κατÎÏÏεε σε λιγότεÏο από το μισό αυτής της πίεσης.
Το ίδιο εντυπωσιακÎÏ‚ ήταν οι μετÏήσεις και στο τεστ οξείδωσης: το νÎο διαμάντι ξεκινά να καίγεται στους 980 βαθμοÏÏ‚ Κελσίου, όταν Îνα φυσικό διαμάντι θα άντεχε μÎχÏι τους 770 με 805 βαθμοÏÏ‚, σε συνάÏτηση με τη μÎÏ„Ïηση.
Όπως εξηγοÏν οι εÏευνητÎÏ‚ στη μελÎτη τους που δημοσιεÏεται το Nature, τα υπεÏανθεκτικά διαμάντια δημιουÏγήθηκαν υποβάλλοντας σε ακÏαία πίεση και θεÏμοκÏασία μικÏοσκοπικά σωματίδια άνθÏακα διατεταγμÎνα σε αλλεπάλληλα στÏώματα όπως του κÏεμμυδιοÏ.
Όπως Ï€ÏοκÏπτει από τους δημιουÏγοÏÏ‚ του, η μÎθοδος θα μποÏοÏσε να εφαÏμοστεί σε εμποÏική κλίμακα για την παÏαγωγή βιομηχανικών διαμαντιών βαÏιάς χÏήσης.


































