Ο Ïυθμός απώλειας ειδών είναι σήμεÏα 1.000 φοÏÎÏ‚ υψηλότεÏος από ÏŒ,τι ήταν Ï€Ïιν από την εμφάνιση του ανθÏώπου, υπολογίζει διεθνής ομάδα εÏευνητών, αναθεωÏώντας Ï€Ïος το χειÏότεÏο τις επιπτώσεις της ανθÏώπινης δÏαστηÏιότητας στη βιοποικιλότητα του πλανήτη.
Η κατάσταση «ήταν πολÏ, Ï€Î¿Î»Ï Î´Î¹Î±Ï†Î¿Ïετική Ï€Ïιν εμφανιστοÏν οι άνθÏωποι στο Ï€Ïοσκήνιο» λÎει ο ΓιοÏÏιαν ντε Βος του Πανεπιστημίου Brown στις ΗΠΑ, Ï€Ïώτος συγγÏαφÎας της μελÎτης στην επιθεώÏηση Conservation Biology.
Ο επικεφαλής της μελÎτης, ο Î”Ï Î£Ï„Î¹Î¿ÏαÏÏ„ Πιμ του Πανεπιστημίου Duke στις ΗΠΑ, είχε υπολογίσει τη δεκαετία του 1990 ότι ο Ïυθμός εξαφάνισης Ï€Ïιν από την εμφάνιση του ανθÏώπου ήταν 1 εξαφάνιση ανά εκατομμÏÏιο είδη ανά Îτος.
Η ομάδα του αναθεωÏεί τώÏα την εκτίμηση Ï€Ïος τα κάτω, στις 0,1 εξαφανίσεις ειδών ανά εκατομμÏÏιο είδη ανά Îτος.
Η διαπίστωση ότι ο Ïυθμός εξαφάνισης ήταν δÎκα φοÏÎÏ‚ χαμηλότεÏος από ÏŒ,τι νομίζαμε σημαίνει αυτόματα ότι ο σημεÏινός Ïυθμός εξαφάνισης είναι δÎκα φοÏÎÏ‚ υψηλότεÏος από ÏŒ,τι είχε υπολογιστεί παλαιότεÏα.
Οι εÏευνητÎÏ‚ παÏαδÎχονται πάντως ότι τα αποτελÎσματα είναι Ï€Ïοσεγγιστικά και Îχουν να κάνουν με μόνο τάξεις μεγÎθους αντί για απόλυτα νοÏμεÏα.
Τα συμπεÏάσματα της μελÎτης Îχουν να κάνουν με τα τελευταία 60 εκατομμÏÏια χÏόνια, από την εξαφάνιση των δεινόσαυÏων Îως σήμεÏα.
Η εξαφάνιση των δεινόσαυÏων ήταν Îνα από τα 5 μεγάλα κÏματα μαζικής εξαφάνισης ειδών. ΠλÎον, πολλοί επιστήμονες πιστεÏουν ότι βÏισκόμαστε στην αÏχή μιας Îκτης μαζικής εξαφάνισης, για την οποία ευθÏνονται όχι φυσικά φαινόμενα αλλά ο άνθÏωπος.
Η Γη «στην αÏχή της Îκτης μαζικής εξαφάνισης ειδών»
«Σε εξÎλιξη» η Îκτη μαζική εξαφάνιση ειδών
Οι εÏευνητÎÏ‚ αναγνωÏίζουν πως δÏσκολο να υπολογίσει κανείς ποιος ήταν ο Ïυθμός εξαφάνισης Ï€Ïιν από την εμφάνιση του Homo sapiens. Για να Îχουν μια όσο γίνεται πληÏÎστεÏη εικόνα, αξιοποίησαν όχι μόνο δεδομÎνα από το αÏχείο των απολιθωμάτων αλλά και φυλογενετικά δεδομÎνα -τα παÏακλάδια του δÎντÏου της εξÎλιξης- τα οποία Ï€ÏοκÏπτουν από γενετικÎÏ‚ αναλÏσεις και δίνουν αÏκετά σαφή εικόνα για το πώς τα είδη διαφοÏοποιήθηκαν στην ποÏεία του χÏόνου.
Τα μαθηματικά μοντÎλα που Ï€ÏοÎκυψαν δοκιμάστηκαν σε Ï€Ïοσομοιώσεις με πεÏιπτώσεις για τις οποίες ήταν γνωστός ο Ïυθμός εξαφάνισης. Όλες οι Ï€Ïοσεγγίσεις που ακολοÏθησε η ομάδα Îδωσαν χονδÏικά το ίδιο αποτÎλεσμα, της τάξης των 0,1 εξαφανίσεων ανά εκατομμÏÏιο είδη ανά Îτος.
Σε συνδυασμό με Ï€ÏοηγοÏμενες ÎÏευνες του Î”Ï Î Î¹Î¼, οι οποίες Îδειχναν ότι η κÏÏια αιτία εξαφάνισης ειδών είναι σήμεÏα ο άνθÏωπος, τα αποτελÎσματα καθιστοÏν σαφÎÏ‚ ότι ο πλανήτης φτωχαίνει εξαιτίας μας.
Όπως λÎει ο ίδιος, η νÎα μελÎτη «ενισχÏει το αίσθημα του επείγοντος για τη διατήÏηση των ειδών που απομÎνουν και τον πεÏιοÏισμό των επιπτώσεων του ανθÏώπου».
Η κατάσταση «ήταν πολÏ, Ï€Î¿Î»Ï Î´Î¹Î±Ï†Î¿Ïετική Ï€Ïιν εμφανιστοÏν οι άνθÏωποι στο Ï€Ïοσκήνιο» λÎει ο ΓιοÏÏιαν ντε Βος του Πανεπιστημίου Brown στις ΗΠΑ, Ï€Ïώτος συγγÏαφÎας της μελÎτης στην επιθεώÏηση Conservation Biology.
Ο επικεφαλής της μελÎτης, ο Î”Ï Î£Ï„Î¹Î¿ÏαÏÏ„ Πιμ του Πανεπιστημίου Duke στις ΗΠΑ, είχε υπολογίσει τη δεκαετία του 1990 ότι ο Ïυθμός εξαφάνισης Ï€Ïιν από την εμφάνιση του ανθÏώπου ήταν 1 εξαφάνιση ανά εκατομμÏÏιο είδη ανά Îτος.
Η ομάδα του αναθεωÏεί τώÏα την εκτίμηση Ï€Ïος τα κάτω, στις 0,1 εξαφανίσεις ειδών ανά εκατομμÏÏιο είδη ανά Îτος.
Η διαπίστωση ότι ο Ïυθμός εξαφάνισης ήταν δÎκα φοÏÎÏ‚ χαμηλότεÏος από ÏŒ,τι νομίζαμε σημαίνει αυτόματα ότι ο σημεÏινός Ïυθμός εξαφάνισης είναι δÎκα φοÏÎÏ‚ υψηλότεÏος από ÏŒ,τι είχε υπολογιστεί παλαιότεÏα.
Οι εÏευνητÎÏ‚ παÏαδÎχονται πάντως ότι τα αποτελÎσματα είναι Ï€Ïοσεγγιστικά και Îχουν να κάνουν με μόνο τάξεις μεγÎθους αντί για απόλυτα νοÏμεÏα.
Τα συμπεÏάσματα της μελÎτης Îχουν να κάνουν με τα τελευταία 60 εκατομμÏÏια χÏόνια, από την εξαφάνιση των δεινόσαυÏων Îως σήμεÏα.
Η εξαφάνιση των δεινόσαυÏων ήταν Îνα από τα 5 μεγάλα κÏματα μαζικής εξαφάνισης ειδών. ΠλÎον, πολλοί επιστήμονες πιστεÏουν ότι βÏισκόμαστε στην αÏχή μιας Îκτης μαζικής εξαφάνισης, για την οποία ευθÏνονται όχι φυσικά φαινόμενα αλλά ο άνθÏωπος.
Η Γη «στην αÏχή της Îκτης μαζικής εξαφάνισης ειδών»
«Σε εξÎλιξη» η Îκτη μαζική εξαφάνιση ειδών
Οι εÏευνητÎÏ‚ αναγνωÏίζουν πως δÏσκολο να υπολογίσει κανείς ποιος ήταν ο Ïυθμός εξαφάνισης Ï€Ïιν από την εμφάνιση του Homo sapiens. Για να Îχουν μια όσο γίνεται πληÏÎστεÏη εικόνα, αξιοποίησαν όχι μόνο δεδομÎνα από το αÏχείο των απολιθωμάτων αλλά και φυλογενετικά δεδομÎνα -τα παÏακλάδια του δÎντÏου της εξÎλιξης- τα οποία Ï€ÏοκÏπτουν από γενετικÎÏ‚ αναλÏσεις και δίνουν αÏκετά σαφή εικόνα για το πώς τα είδη διαφοÏοποιήθηκαν στην ποÏεία του χÏόνου.
Τα μαθηματικά μοντÎλα που Ï€ÏοÎκυψαν δοκιμάστηκαν σε Ï€Ïοσομοιώσεις με πεÏιπτώσεις για τις οποίες ήταν γνωστός ο Ïυθμός εξαφάνισης. Όλες οι Ï€Ïοσεγγίσεις που ακολοÏθησε η ομάδα Îδωσαν χονδÏικά το ίδιο αποτÎλεσμα, της τάξης των 0,1 εξαφανίσεων ανά εκατομμÏÏιο είδη ανά Îτος.
Σε συνδυασμό με Ï€ÏοηγοÏμενες ÎÏευνες του Î”Ï Î Î¹Î¼, οι οποίες Îδειχναν ότι η κÏÏια αιτία εξαφάνισης ειδών είναι σήμεÏα ο άνθÏωπος, τα αποτελÎσματα καθιστοÏν σαφÎÏ‚ ότι ο πλανήτης φτωχαίνει εξαιτίας μας.
Όπως λÎει ο ίδιος, η νÎα μελÎτη «ενισχÏει το αίσθημα του επείγοντος για τη διατήÏηση των ειδών που απομÎνουν και τον πεÏιοÏισμό των επιπτώσεων του ανθÏώπου».


































