Ο Ï„Ïόπος με τον οποίο βαδίζουμε αλλάζει όταν είμαστε λυπημÎνοι, Î±Ï†Î¿Ï Î¿Î¹ ώμοι Ï€Îφτουν Ï€Ïος τα εμπÏός και τα χÎÏια κινοÏνται λιγότεÏο. Φαίνεται όμως ότι ισχÏει και το αντίστÏοφο: το χαÏοÏμενο πεÏπάτημα ίσως Ï€ÏοσφÎÏει χαÏοÏμενη διάθεση.
«Δεν Ï€Ïοκαλεί Îκπληξη το γεγονός ότι η διάθεσή μας, το πώς νιώθουμε, επηÏεάζει το πώς πεÏπατάμε. ΘÎλαμε όμως να ελÎγξουμε το εάν ο Ï„Ïόπος με τον οποίο κινοÏμαστε επηÏεάζει το πώς νιώθουμε» τονίζει ο Îικολάους ΤÏόγιε του Queen's University στον Καναδά, επικεφαλής της μελÎτης.
Τα ευÏήματα ÎÏχονται να Ï€ÏοστεθοÏν σε Ï€ÏοηγοÏμενες ÎÏευνες που Îδειχναν ότι οι εκφÏάσεις του Ï€Ïοσώπου όχι μόνο εκφÏάζουν το συναίσθημα, αλλά μποÏοÏν επίσης να το επηÏεάσουν. Όπως Ï€ÏοκÏπτει από τη θεωÏία της «πÏοσωπικής ανάδÏασης», για την οποία υπάÏχουν αÏκετÎÏ‚ εÏευνητικÎÏ‚ ενδείξεις, το χαμόγελο θα μποÏοÏσε να βελτιώσει τη διάθεσή μας ενώ οι εκφÏάσεις λÏπης να την επιδεινώσουν.
Botox και για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης;
Η νÎα μελÎτη, η οποία δημοσιεÏεται στο Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry, διαπιστώνει ότι το ίδιο ισχÏει για το πεÏπάτημα. Οι εÏευνητÎÏ‚ ζήτησαν από 47 εθελοντÎÏ‚ να κοιτάξουν μια λίστα με θετικÎÏ‚ και αÏνητικÎÏ‚ λÎξεις, όπως «όμοÏφος», «φοβισμÎνος» και «αγχωμÎνος», και στη συνÎχεια να πεÏπατήσουν με σταθεÏή ταχÏτητα σε Îναν κυλιόμενο πεÏπάτημα.
Ένα σÏστημα με 17 κάμεÏες παÏακολουθοÏσε τη στάση του σώματος και το βάδισμα των εθελοντών, ενώ Îνας δείκτης που εμφανιζόταν σε μια οθόνη γÏÏιζε Ï€Ïος τα δεξιά ή Ï€Ïος τα αÏιστεÏά σε συνάÏτηση με το εάν ο Ï„Ïόπος βάδισης ήταν καταθλιπτικός ή χαÏοÏμενος. Οι εθελοντÎÏ‚ δεν γνώÏιζαν τι ακÏιβώς μετÏοÏσε ο δείκτης, κλήθηκαν όμως να κάνουν το δείκτη να γυÏίσει είτε Ï€Ïος τα δεξιά είτε Ï€Ïος τα αÏιστεÏά αλλάζοντας το βηματισμό τους.
«Έμαθαν Ï€Î¿Î»Ï Î³ÏήγοÏα να πεÏπατοÏν όπως τους λÎγαμε να πεÏπατοÏν» λÎει ο ΤÏόγιε.
Μετά το Ï„Îλος του πεÏίπατου, οι εθελοντÎÏ‚ του πειÏάματος κλήθηκαν να θυμηθοÏν τις θετικÎÏ‚ και αÏνητικÎÏ‚ λÎξεις που είχαν δει πιο νωÏίς. Όσοι είχαν πεÏπατήσει με θλιμμÎνο Ï„Ïόπο θυμοÏνταν πεÏισσότεÏες αÏνητικÎÏ‚ λÎξεις από ÏŒ,τι θετικÎÏ‚.
Όπως εξηγεί η εÏευνητική ομάδα, οι ασθενείς με κλινική κατάθλιψη είναι γνωστό ότι Îχουν την τάση να θυμοÏνται τα αÏνητικά γεγονότα Ï€Î¿Î»Ï Ï€ÎµÏισσότεÏο από τα θετικά. ΕπομÎνωςμ το γεγονός ότι όσοι είχαν πεÏπατήσει με θλιμμÎνο Ï„Ïόπο θυμοÏνταν πεÏισσότεÏες αÏνητικÎÏ‚ λÎξεις σημαίνει ότι ο θλιμμÎνος βηματισμός ουσιαστικά χαλάει τη διάθεση.
Είναι βÎβαια απίθανο να μποÏεί κανείς να ξεπεÏάσει την κατάθλιψη απλά βαδίζοντας «χαÏοÏμενα», με το σώμα ευθυτενÎÏ‚, τους ώμους γυÏισμÎνους Ï€Ïος τα πίσω και τα χÎÏια να κινοÏνται ελεÏθεÏα.
Οι εÏευνητÎÏ‚ πιστεÏουν πάντως ότι η αλλαγή του Ï„Ïόπου με τον οποίο βαδίζουμε είναι Îνας εÏκολος Ï„Ïόπος να βελτιώσουμε τη διάθεσή μας. Όπως λÎει ο Î”Ï Î¤Ïόγιε, «αν κανείς θα μποÏοÏσε να σπάσει τον φαÏλο κÏκλο [των δυσάÏεστων αναμνήσεων που επιδεινώνουν τη διάθεση] θα μποÏοÏσε να Îχει Îνα ισχυÏÏŒ θεÏαπευτικό εÏγαλείο για τους καταθλιπτικοÏÏ‚ ασθενείς».
«Δεν Ï€Ïοκαλεί Îκπληξη το γεγονός ότι η διάθεσή μας, το πώς νιώθουμε, επηÏεάζει το πώς πεÏπατάμε. ΘÎλαμε όμως να ελÎγξουμε το εάν ο Ï„Ïόπος με τον οποίο κινοÏμαστε επηÏεάζει το πώς νιώθουμε» τονίζει ο Îικολάους ΤÏόγιε του Queen's University στον Καναδά, επικεφαλής της μελÎτης.
Τα ευÏήματα ÎÏχονται να Ï€ÏοστεθοÏν σε Ï€ÏοηγοÏμενες ÎÏευνες που Îδειχναν ότι οι εκφÏάσεις του Ï€Ïοσώπου όχι μόνο εκφÏάζουν το συναίσθημα, αλλά μποÏοÏν επίσης να το επηÏεάσουν. Όπως Ï€ÏοκÏπτει από τη θεωÏία της «πÏοσωπικής ανάδÏασης», για την οποία υπάÏχουν αÏκετÎÏ‚ εÏευνητικÎÏ‚ ενδείξεις, το χαμόγελο θα μποÏοÏσε να βελτιώσει τη διάθεσή μας ενώ οι εκφÏάσεις λÏπης να την επιδεινώσουν.
Botox και για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης;
Η νÎα μελÎτη, η οποία δημοσιεÏεται στο Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry, διαπιστώνει ότι το ίδιο ισχÏει για το πεÏπάτημα. Οι εÏευνητÎÏ‚ ζήτησαν από 47 εθελοντÎÏ‚ να κοιτάξουν μια λίστα με θετικÎÏ‚ και αÏνητικÎÏ‚ λÎξεις, όπως «όμοÏφος», «φοβισμÎνος» και «αγχωμÎνος», και στη συνÎχεια να πεÏπατήσουν με σταθεÏή ταχÏτητα σε Îναν κυλιόμενο πεÏπάτημα.
Ένα σÏστημα με 17 κάμεÏες παÏακολουθοÏσε τη στάση του σώματος και το βάδισμα των εθελοντών, ενώ Îνας δείκτης που εμφανιζόταν σε μια οθόνη γÏÏιζε Ï€Ïος τα δεξιά ή Ï€Ïος τα αÏιστεÏά σε συνάÏτηση με το εάν ο Ï„Ïόπος βάδισης ήταν καταθλιπτικός ή χαÏοÏμενος. Οι εθελοντÎÏ‚ δεν γνώÏιζαν τι ακÏιβώς μετÏοÏσε ο δείκτης, κλήθηκαν όμως να κάνουν το δείκτη να γυÏίσει είτε Ï€Ïος τα δεξιά είτε Ï€Ïος τα αÏιστεÏά αλλάζοντας το βηματισμό τους.
«Έμαθαν Ï€Î¿Î»Ï Î³ÏήγοÏα να πεÏπατοÏν όπως τους λÎγαμε να πεÏπατοÏν» λÎει ο ΤÏόγιε.
Μετά το Ï„Îλος του πεÏίπατου, οι εθελοντÎÏ‚ του πειÏάματος κλήθηκαν να θυμηθοÏν τις θετικÎÏ‚ και αÏνητικÎÏ‚ λÎξεις που είχαν δει πιο νωÏίς. Όσοι είχαν πεÏπατήσει με θλιμμÎνο Ï„Ïόπο θυμοÏνταν πεÏισσότεÏες αÏνητικÎÏ‚ λÎξεις από ÏŒ,τι θετικÎÏ‚.
Όπως εξηγεί η εÏευνητική ομάδα, οι ασθενείς με κλινική κατάθλιψη είναι γνωστό ότι Îχουν την τάση να θυμοÏνται τα αÏνητικά γεγονότα Ï€Î¿Î»Ï Ï€ÎµÏισσότεÏο από τα θετικά. ΕπομÎνωςμ το γεγονός ότι όσοι είχαν πεÏπατήσει με θλιμμÎνο Ï„Ïόπο θυμοÏνταν πεÏισσότεÏες αÏνητικÎÏ‚ λÎξεις σημαίνει ότι ο θλιμμÎνος βηματισμός ουσιαστικά χαλάει τη διάθεση.
Είναι βÎβαια απίθανο να μποÏεί κανείς να ξεπεÏάσει την κατάθλιψη απλά βαδίζοντας «χαÏοÏμενα», με το σώμα ευθυτενÎÏ‚, τους ώμους γυÏισμÎνους Ï€Ïος τα πίσω και τα χÎÏια να κινοÏνται ελεÏθεÏα.
Οι εÏευνητÎÏ‚ πιστεÏουν πάντως ότι η αλλαγή του Ï„Ïόπου με τον οποίο βαδίζουμε είναι Îνας εÏκολος Ï„Ïόπος να βελτιώσουμε τη διάθεσή μας. Όπως λÎει ο Î”Ï Î¤Ïόγιε, «αν κανείς θα μποÏοÏσε να σπάσει τον φαÏλο κÏκλο [των δυσάÏεστων αναμνήσεων που επιδεινώνουν τη διάθεση] θα μποÏοÏσε να Îχει Îνα ισχυÏÏŒ θεÏαπευτικό εÏγαλείο για τους καταθλιπτικοÏÏ‚ ασθενείς».


































