Ένα γονίδιο που Îχει συνδεθεί με τους εξωστÏεφείς και χαÏοÏμενους χαÏακτήÏες αυξάνει την πιθανότητα σÏναψης εÏωτικής σχÎσης, αναφÎÏουν εÏευνητÎÏ‚ στην Κίνα.
ΜελÎτη στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου Îδειξε ότι οι φοιτητÎÏ‚ που είχαν δÏο αντίγÏαφα μιας συγκεκÏιμÎνης ποικιλίας του γονιδίου (Îνα αντίγÏαφο από τον κάθε γονιό) είχαν πιθανότητα 50% να βÏίσκονται σε εÏωτική σχÎση.
Το ποσοστό Ï€Îφτει στο 40% για τους φοιτητÎÏ‚ που δεν είχαν κανÎνα αντίγÏαφο της γονιδιακής ποικιλίας. Η διαφοÏά ανάμεσα στις δÏο ομάδες φοιτητών είναι μικÏή αλλά στατιστικά σημαντική, τονίζει η εÏευνητική ομάδα στo Scientific Reports, μια επιθεώÏηση του ομίλου Nature.
«Τα ευÏήματα Ï€ÏοσφÎÏουν για Ï€Ïώτη φοÏά άμεσες ενδείξεις για τη γενετική συμβολή στο σχηματισμό Ïομαντικών σχÎσεων» υποστηÏίζουν οι εÏευνητÎÏ‚.
Ακόμα κι Îτσι, όμως, το γονίδιο θα εξηγοÏσε μόνο το 1,4% της διαφοÏάς στην πιθανότητα του να Îχει κανείς εÏωτική σχÎση.
ΠαÏαμÎνει εξάλλου ασαφÎÏ‚ αν τα ευÏήματα ισχÏουν και στις ΔυτικÎÏ‚ κοινωνίες. Οι συγγÏαφείς της μελÎτης επισημαίνουν ότι οι εÏωτικÎÏ‚ σχÎσεις ήταν απαγοÏευμÎνες για τους κινÎζους φοιτητÎÏ‚ μÎχÏι τη δεκαετία του 1980, και η συμπεÏιφοÏά των σημεÏινών φοιτητών ίσως είναι διαφοÏετική εν συγκÏίσει με άλλες κουλτοÏÏες.
Η μελÎτη, η οποία Ï€Ïαγματοποιήθηκε σε 579 κινÎζους Χαν, αφοÏά το γονίδιο 5-HTA1, το οποίο κωδικοποιεί Îναν υποδοχÎα της σεÏοτονίνης -ενός νευÏοδιαβιαστή που παίζει σημαντικό Ïόλο στη ÏÏθμιση της διάθεσης.
Το γονίδιο απαντάται σε διάφοÏες ποικιλίες, ή αλληλόμοÏφα, και κάθε άνθÏωπος Îχει δÏο αντίγÏαφα του γονιδίου. Η ποικιλία C κάνει τον υποδοχÎα πιο ευαίσθητο στη σεÏοτονίνη, ενώ η ποικιλία G τον κάνει να συνδÎεται λιγότεÏο εÏκολα στη σεÏοτονίνη.
Î ÏοηγοÏμενες ÎÏευνες είχαν συνδÎσει την ποικιλία G με τη νευÏωτική Ï€Ïοσωπικότητα και την κατάθλιψη, αν και αυτό δεν Îχει επιβεβαιωθεί Ï€ÎÏαν πάσης αμφιβολίας.
«ΔεδομÎνου ότι ο πεσιμισμός και ο νευÏωτισμός είναι επιζήμιες στο σχηματισμό, την ποιότητα και τη σταθεÏότητα των σχÎσεων, η σÏνδεση ανάμεσα στο αλληλόμοÏφο G και τις ψυχικÎÏ‚ διαταÏαχÎÏ‚ ενδÎχεται να πεÏιοÏίζει τις ευκαιÏίες των φοÏÎων να βÏουν σÏντÏοφο, ή να οδηγεί σε αποτυχία της εÏωτικής σχÎσης» γÏάφουν οι εÏευνητÎÏ‚.
Ωστόσο η Θάλια Έλεϊ, καθηγήτÏια Αναπτυξιακής και ΣυμπεÏιφοÏικής Γενετικής στο
King's College του Λονδίνου, τονίζει στην εφημεÏίδα The Guardian ότι υπάÏχουν και πιο σημαντικοί
παÏάγοντες στη σÏναψη εÏωτικών σχÎσεων.
«ΠαÏόλο που οι γενετικοί παÏάγοντες είναι αναπόφευκτο να επηÏεάζουν την οικογενειακή κατάσταση, ο συγκεκÏιμÎνος [γενετικός] δείκτης αντιστοιχεί μόνο σε Îνα Ï€Î¿Î»Ï Î¼Î¹ÎºÏÏŒ μÎÏος αυτής της επίδÏασης, και από μόνος του Îχει μικÏή σχÎση με το εάν Îνα άτομο θα είναι σε σχÎση ή όχι» δήλωσε η καθηγήτÏια.
Ωστόσο και οι άλλοι παÏάγοντες που επηÏεάζουν την πιθανότητα εÏωτικής επιτυχίας, όπως η εμφάνιση, η Ï€Ïοσωπικότητα και η εκπαίδευση, σχετίζονται και αυτοί με τα γονίδιά μας.
Και αυτό σημαίνει ότι, σε πεÏίπτωση αποτυχίας, μποÏοÏμε απλά να κατηγοÏήσουμε τους γονείς μας.
ΕπιμÎλεια: ΒαγγÎλης Î Ïατικάκης
ΜελÎτη στο Πανεπιστήμιο του Πεκίνου Îδειξε ότι οι φοιτητÎÏ‚ που είχαν δÏο αντίγÏαφα μιας συγκεκÏιμÎνης ποικιλίας του γονιδίου (Îνα αντίγÏαφο από τον κάθε γονιό) είχαν πιθανότητα 50% να βÏίσκονται σε εÏωτική σχÎση.
Το ποσοστό Ï€Îφτει στο 40% για τους φοιτητÎÏ‚ που δεν είχαν κανÎνα αντίγÏαφο της γονιδιακής ποικιλίας. Η διαφοÏά ανάμεσα στις δÏο ομάδες φοιτητών είναι μικÏή αλλά στατιστικά σημαντική, τονίζει η εÏευνητική ομάδα στo Scientific Reports, μια επιθεώÏηση του ομίλου Nature.
«Τα ευÏήματα Ï€ÏοσφÎÏουν για Ï€Ïώτη φοÏά άμεσες ενδείξεις για τη γενετική συμβολή στο σχηματισμό Ïομαντικών σχÎσεων» υποστηÏίζουν οι εÏευνητÎÏ‚.
Ακόμα κι Îτσι, όμως, το γονίδιο θα εξηγοÏσε μόνο το 1,4% της διαφοÏάς στην πιθανότητα του να Îχει κανείς εÏωτική σχÎση.
ΠαÏαμÎνει εξάλλου ασαφÎÏ‚ αν τα ευÏήματα ισχÏουν και στις ΔυτικÎÏ‚ κοινωνίες. Οι συγγÏαφείς της μελÎτης επισημαίνουν ότι οι εÏωτικÎÏ‚ σχÎσεις ήταν απαγοÏευμÎνες για τους κινÎζους φοιτητÎÏ‚ μÎχÏι τη δεκαετία του 1980, και η συμπεÏιφοÏά των σημεÏινών φοιτητών ίσως είναι διαφοÏετική εν συγκÏίσει με άλλες κουλτοÏÏες.
Η μελÎτη, η οποία Ï€Ïαγματοποιήθηκε σε 579 κινÎζους Χαν, αφοÏά το γονίδιο 5-HTA1, το οποίο κωδικοποιεί Îναν υποδοχÎα της σεÏοτονίνης -ενός νευÏοδιαβιαστή που παίζει σημαντικό Ïόλο στη ÏÏθμιση της διάθεσης.
Το γονίδιο απαντάται σε διάφοÏες ποικιλίες, ή αλληλόμοÏφα, και κάθε άνθÏωπος Îχει δÏο αντίγÏαφα του γονιδίου. Η ποικιλία C κάνει τον υποδοχÎα πιο ευαίσθητο στη σεÏοτονίνη, ενώ η ποικιλία G τον κάνει να συνδÎεται λιγότεÏο εÏκολα στη σεÏοτονίνη.
Î ÏοηγοÏμενες ÎÏευνες είχαν συνδÎσει την ποικιλία G με τη νευÏωτική Ï€Ïοσωπικότητα και την κατάθλιψη, αν και αυτό δεν Îχει επιβεβαιωθεί Ï€ÎÏαν πάσης αμφιβολίας.
«ΔεδομÎνου ότι ο πεσιμισμός και ο νευÏωτισμός είναι επιζήμιες στο σχηματισμό, την ποιότητα και τη σταθεÏότητα των σχÎσεων, η σÏνδεση ανάμεσα στο αλληλόμοÏφο G και τις ψυχικÎÏ‚ διαταÏαχÎÏ‚ ενδÎχεται να πεÏιοÏίζει τις ευκαιÏίες των φοÏÎων να βÏουν σÏντÏοφο, ή να οδηγεί σε αποτυχία της εÏωτικής σχÎσης» γÏάφουν οι εÏευνητÎÏ‚.
Ωστόσο η Θάλια Έλεϊ, καθηγήτÏια Αναπτυξιακής και ΣυμπεÏιφοÏικής Γενετικής στο
King's College του Λονδίνου, τονίζει στην εφημεÏίδα The Guardian ότι υπάÏχουν και πιο σημαντικοί
παÏάγοντες στη σÏναψη εÏωτικών σχÎσεων.
«ΠαÏόλο που οι γενετικοί παÏάγοντες είναι αναπόφευκτο να επηÏεάζουν την οικογενειακή κατάσταση, ο συγκεκÏιμÎνος [γενετικός] δείκτης αντιστοιχεί μόνο σε Îνα Ï€Î¿Î»Ï Î¼Î¹ÎºÏÏŒ μÎÏος αυτής της επίδÏασης, και από μόνος του Îχει μικÏή σχÎση με το εάν Îνα άτομο θα είναι σε σχÎση ή όχι» δήλωσε η καθηγήτÏια.
Ωστόσο και οι άλλοι παÏάγοντες που επηÏεάζουν την πιθανότητα εÏωτικής επιτυχίας, όπως η εμφάνιση, η Ï€Ïοσωπικότητα και η εκπαίδευση, σχετίζονται και αυτοί με τα γονίδιά μας.
Και αυτό σημαίνει ότι, σε πεÏίπτωση αποτυχίας, μποÏοÏμε απλά να κατηγοÏήσουμε τους γονείς μας.
ΕπιμÎλεια: ΒαγγÎλης Î Ïατικάκης


































