Ο καÏκίνος του πνεÏμονα σίγουÏα δεν είναι μόνο θÎμα κακοτυχίας, Î±Ï†Î¿Ï ÏŒÎ»Î¿Î¹ γνωÏίζουν ότι το κάπνισμα αυξάνει δÏαματικά τον κίνδυνο. Δεν ισχÏει όμως το ίδιο για όλους τους καÏκίνους. ÎÎα μελÎτη στο Science δείχνει ότι τα Ï„Ïία Ï„ÎταÏτα των διαφοÏετικών μοÏφών της νόσου δεν οφείλονται στην κληÏονομικότητα και στον Ï„Ïόπο ζωής, αλλά είναι αποτÎλεσμα «βιολογικής κακοτυχίας».
Είναι απλώς ότι ο ασθενής ήταν άτυχος. Σαν να Îχασε στη λοταÏία.
Το στατιστικό μοντÎλο που παÏουσιάζουν μαθηματικοί και ογκολόγοι του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς στις ΗΠΑ δείχνει ότι οι 22 από τις 31 μοÏφÎÏ‚ καÏκίνου που εξετάστηκαν οφείλονται κυÏίως σε τυχαίες μεταλλάξεις (λάθη στην πληÏοφοÏία του DNA), οι οποίες εμφανίζονται κατά τον πολλαπλασιασμό των κυττάÏων.
Οι υπόλοιπες εννÎα, όπως οι καÏκίνοι του πνεÏμονα και του δÎÏματος, οφείλονται σε Îναν συνδυασμό κακοτυχίας και κληÏονομικών και πεÏιβαλλοντικών παÏαγόντων, όπως το κάπνισμα και η υπεÏιώδης ακτινοβολία αντίστοιχα.
Η μελÎτη δείχνει ότι η πιθανότητα εκδήλωσης καÏκίνου σε Îναν συγκεκÏιμÎνο ιστό του σώματος εξαÏτάται από τη συμπεÏιφοÏά των βλαστοκυττάÏων, από την οποία Ï€ÏοκÏπτουν τα διαφοÏοποιημÎνα κÏτταÏα κάθε ιστοÏ.
Όσο πεÏισσότεÏες είναι οι διαιÏÎσεις των βλαστοκυττάÏων σε Îναν ιστό, τόσο μεγαλÏτεÏος ο κίνδυνος καÏκίνου. Και αυτό σημαίνει ότι οι ιστοί που ανανεώνονται γÏήγοÏα, όπως τα κÏτταÏα του στομάχου και του εντÎÏου, είναι πιο ευπαθή στον καÏκίνο από ÏŒ,τι ιστοί που ανανεώνονται αÏγά, όπως ο εγκÎφαλος.
«Όταν κάποιος παθαίνει καÏκίνο, αμÎσως οι άνθÏωποι ÏωτοÏν το γιατί» λÎει ο καθηγητής Ογκολογίας ΜπεÏÏ„ Βόγκελσταϊν, επικεφαλής της μελÎτης.
«Έχουν την τάση να πιστεÏουν ότι υπήÏχε κάποιος λόγος. Ο Ï€Ïαγματικός λόγος σε πολλÎÏ‚ πεÏιπτώσεις δεν είναι ο ανθυγιεινός Ï„Ïόπος ζωής ή οι κακÎÏ‚ πεÏιβαλλοντικÎÏ‚ επιδÏάσεις. Είναι απλώς ότι ο ασθενής ήταν άτυχος. Σαν να Îχασε στη λοταÏία» εξηγεί ο καθηγητής.
Ο Βόγκελσταϊν είχε πεÏάσει μεγάλο μÎÏος της καÏιÎÏας του Ï€Ïοσπαθώντας να απαντήσει στην εÏώτηση γιατί κάποιοι άνθÏωποι εκδηλώνουν καÏκίνο και άλλοι όχι. Είναι βÎβαια γνωστό ότι το Ïίσκο εξαÏτάται από κληÏονομικοÏÏ‚ και πεÏιβαλλοντικοÏÏ‚ παÏάγοντες, σίγουÏα όμως παίζει Ïόλο και η Ï„Ïχη.
Για να απαντήσει στο μεγάλο εÏώτημα, ο Βόγκελσταϊν και ο μαθηματικός ΚÏίστιαν ΤομασÎτι άντλησαν από τη βιβλιογÏαφία δεδομÎνα για τον συνολικό αÏιθμό διαιÏÎσεων των βλαστικών κυττάÏων, σε όλη τη διάÏκεια ζωής του μÎσου ανθÏώπου, σε 31 διαφοÏετικοÏÏ‚ Ï„Ïπους ιστών. Εν συνεχεία, συνÎκÏιναν τον αÏιθμό αυτό με τον κίνδυνο εμφάνισης καÏκίνου σε κάθε επιμÎÏους ιστό.
Η ανάλυση αποκάλυψε ότι στα δÏο Ï„Ïίτα των καÏκίνων (21 στους 31) το Ïίσκο εμφάνισης καÏκίνου συνδÎεται στενά με τον συνολικό αÏιθμό βλαστοκυτταÏικών διαιÏÎσεων. Πιο συγκεκÏιμÎνα, ο αÏιθμός των διαιÏÎσεων εξηγεί το 65% της ποικιλότητας του κινδÏνου εκδήλωσης καÏκίνου συνολικά.
ΥπήÏχαν όμως και 9 μοÏφÎÏ‚ καÏκίνου των οποίων η συχνότητα στο γενικό πληθυσμό ήταν μεγαλÏτεÏη από ÏŒ,τι θα υπολόγιζε κανείς μόνο με βάση τις κυτταÏικÎÏ‚ διαιÏÎσεις.
Î Ïόκειται Ï€Ïοφανώς για καÏκίνους που οφείλονται σε Îναν συνδυασμό κακοτυχίας, ελαττωματικών γονιδίων και πεÏιβαλλοντικών παÏαγόντων. Εκτός από τον καÏκίνο του πνεÏμονα και του δÎÏματος, άλλοι Ï„Îτοιοι καÏκίνοι είναι ο καÏκίνος των ÏŒÏχεων και του Î»ÎµÏ€Ï„Î¿Ï ÎµÎ½Ï„ÎÏου καθώς και το γλοιοβλάστωμα, μια μοÏφή καÏκίνου του εγκεφάλου.
Αξιοσημείωτη Îνδειξη Ï…Ï€ÎÏ Ï„Î¿Ï… Î¼Î±Î¸Î·Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï Î¼Î¿Î½Ï„Îλου της ÎÏευνας είναι μια ενδιαφÎÏουσα διαφοÏά ανάμεσα στον άνθÏωπο και τα ποντίκια. Στον άνθÏωπο, οι κυτταÏικÎÏ‚ διαιÏÎσεις στο Ï€Î±Ï‡Ï ÎντεÏο είναι τετÏαπλάσιες εν συγκÏίσει με το λεπτό ÎντεÏο, και ο καÏκίνος του παχÎος εντÎÏου είναι Ï€Î¿Î»Ï ÏƒÏ…Ï‡Î½ÏŒÏ„ÎµÏος από τον καÏκίνο του Î»ÎµÏ€Ï„Î¿Ï ÎµÎ½Ï„ÎÏου. Στο ποντίκι, αντίθετα, το λεπτό ÎντεÏο ανανεώνεται πιο γÏήγοÏα από το Ï€Î±Ï‡Ï ÎºÎ±Î¹ ο κίνδυνος καÏκίνου είναι μεγαλÏτεÏος στο λεπτό ÎντεÏο.
Οι εÏευνητÎÏ‚ διευκÏινίζουν ωστόσο ότι ο καÏκίνος θα μποÏοÏσε να εμφανιστεί και εξαιτίας μεταλλάξεων που δεν Îχουν να κάνουν με βλαστικά κÏτταÏα αλλά ÏŽÏιμα. ΘεωÏοÏν όμως ότι αυτό δεν επηÏεάζει το μοντÎλο τους, καθώς τα βλαστικά κÏτταÏα ζουν πεÏισσότεÏο και Îχουν Ï€Î¿Î»Ï Î¼ÎµÎ³Î±Î»ÏτεÏο Ïόλο στον καÏκίνο.
Τονίζουν επίσης ότι οÏισμÎνοι καÏκίνοι, όπως του Î¼Î±ÏƒÏ„Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ του Ï€Ïοστάτη, δεν συμπεÏιλήφθηκαν στη μελÎτη λόγω Îλλειψης στοιχείων για τον συνολικό αÏιθμό κυτταÏικών διαιÏÎσεων.
Μια άλλη επισήμανση, Ï„Îλος, είναι ότι η Ï„Ïχη παίζει κÏίσιμο Ïόλο όχι μόνο στην εμφάνιση του καÏκίνου αλλά και στη μη εμφάνισή του. Όπως λÎει ο Î”Ï Î¤Î¿Î¼Î±ÏƒÎτι, ο κÏÏιος κÏÏιος λόγος που οÏισμÎνοι καπνιστÎÏ‚ δεν εκδηλώνουν καÏκίνο του πνεÏμονα φαίνεται πως δεν είναι τα καλά γονίδια αλλά απλά η καλή Ï„Ïχη.
ΒαγγÎλης Î Ïατικάκης
Είναι απλώς ότι ο ασθενής ήταν άτυχος. Σαν να Îχασε στη λοταÏία.
Το στατιστικό μοντÎλο που παÏουσιάζουν μαθηματικοί και ογκολόγοι του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς στις ΗΠΑ δείχνει ότι οι 22 από τις 31 μοÏφÎÏ‚ καÏκίνου που εξετάστηκαν οφείλονται κυÏίως σε τυχαίες μεταλλάξεις (λάθη στην πληÏοφοÏία του DNA), οι οποίες εμφανίζονται κατά τον πολλαπλασιασμό των κυττάÏων.
Οι υπόλοιπες εννÎα, όπως οι καÏκίνοι του πνεÏμονα και του δÎÏματος, οφείλονται σε Îναν συνδυασμό κακοτυχίας και κληÏονομικών και πεÏιβαλλοντικών παÏαγόντων, όπως το κάπνισμα και η υπεÏιώδης ακτινοβολία αντίστοιχα.
Η μελÎτη δείχνει ότι η πιθανότητα εκδήλωσης καÏκίνου σε Îναν συγκεκÏιμÎνο ιστό του σώματος εξαÏτάται από τη συμπεÏιφοÏά των βλαστοκυττάÏων, από την οποία Ï€ÏοκÏπτουν τα διαφοÏοποιημÎνα κÏτταÏα κάθε ιστοÏ.
Όσο πεÏισσότεÏες είναι οι διαιÏÎσεις των βλαστοκυττάÏων σε Îναν ιστό, τόσο μεγαλÏτεÏος ο κίνδυνος καÏκίνου. Και αυτό σημαίνει ότι οι ιστοί που ανανεώνονται γÏήγοÏα, όπως τα κÏτταÏα του στομάχου και του εντÎÏου, είναι πιο ευπαθή στον καÏκίνο από ÏŒ,τι ιστοί που ανανεώνονται αÏγά, όπως ο εγκÎφαλος.
«Όταν κάποιος παθαίνει καÏκίνο, αμÎσως οι άνθÏωποι ÏωτοÏν το γιατί» λÎει ο καθηγητής Ογκολογίας ΜπεÏÏ„ Βόγκελσταϊν, επικεφαλής της μελÎτης.
«Έχουν την τάση να πιστεÏουν ότι υπήÏχε κάποιος λόγος. Ο Ï€Ïαγματικός λόγος σε πολλÎÏ‚ πεÏιπτώσεις δεν είναι ο ανθυγιεινός Ï„Ïόπος ζωής ή οι κακÎÏ‚ πεÏιβαλλοντικÎÏ‚ επιδÏάσεις. Είναι απλώς ότι ο ασθενής ήταν άτυχος. Σαν να Îχασε στη λοταÏία» εξηγεί ο καθηγητής.
Ο Βόγκελσταϊν είχε πεÏάσει μεγάλο μÎÏος της καÏιÎÏας του Ï€Ïοσπαθώντας να απαντήσει στην εÏώτηση γιατί κάποιοι άνθÏωποι εκδηλώνουν καÏκίνο και άλλοι όχι. Είναι βÎβαια γνωστό ότι το Ïίσκο εξαÏτάται από κληÏονομικοÏÏ‚ και πεÏιβαλλοντικοÏÏ‚ παÏάγοντες, σίγουÏα όμως παίζει Ïόλο και η Ï„Ïχη.
Για να απαντήσει στο μεγάλο εÏώτημα, ο Βόγκελσταϊν και ο μαθηματικός ΚÏίστιαν ΤομασÎτι άντλησαν από τη βιβλιογÏαφία δεδομÎνα για τον συνολικό αÏιθμό διαιÏÎσεων των βλαστικών κυττάÏων, σε όλη τη διάÏκεια ζωής του μÎσου ανθÏώπου, σε 31 διαφοÏετικοÏÏ‚ Ï„Ïπους ιστών. Εν συνεχεία, συνÎκÏιναν τον αÏιθμό αυτό με τον κίνδυνο εμφάνισης καÏκίνου σε κάθε επιμÎÏους ιστό.
Η ανάλυση αποκάλυψε ότι στα δÏο Ï„Ïίτα των καÏκίνων (21 στους 31) το Ïίσκο εμφάνισης καÏκίνου συνδÎεται στενά με τον συνολικό αÏιθμό βλαστοκυτταÏικών διαιÏÎσεων. Πιο συγκεκÏιμÎνα, ο αÏιθμός των διαιÏÎσεων εξηγεί το 65% της ποικιλότητας του κινδÏνου εκδήλωσης καÏκίνου συνολικά.
ΥπήÏχαν όμως και 9 μοÏφÎÏ‚ καÏκίνου των οποίων η συχνότητα στο γενικό πληθυσμό ήταν μεγαλÏτεÏη από ÏŒ,τι θα υπολόγιζε κανείς μόνο με βάση τις κυτταÏικÎÏ‚ διαιÏÎσεις.
Î Ïόκειται Ï€Ïοφανώς για καÏκίνους που οφείλονται σε Îναν συνδυασμό κακοτυχίας, ελαττωματικών γονιδίων και πεÏιβαλλοντικών παÏαγόντων. Εκτός από τον καÏκίνο του πνεÏμονα και του δÎÏματος, άλλοι Ï„Îτοιοι καÏκίνοι είναι ο καÏκίνος των ÏŒÏχεων και του Î»ÎµÏ€Ï„Î¿Ï ÎµÎ½Ï„ÎÏου καθώς και το γλοιοβλάστωμα, μια μοÏφή καÏκίνου του εγκεφάλου.
Αξιοσημείωτη Îνδειξη Ï…Ï€ÎÏ Ï„Î¿Ï… Î¼Î±Î¸Î·Î¼Î±Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï Î¼Î¿Î½Ï„Îλου της ÎÏευνας είναι μια ενδιαφÎÏουσα διαφοÏά ανάμεσα στον άνθÏωπο και τα ποντίκια. Στον άνθÏωπο, οι κυτταÏικÎÏ‚ διαιÏÎσεις στο Ï€Î±Ï‡Ï ÎντεÏο είναι τετÏαπλάσιες εν συγκÏίσει με το λεπτό ÎντεÏο, και ο καÏκίνος του παχÎος εντÎÏου είναι Ï€Î¿Î»Ï ÏƒÏ…Ï‡Î½ÏŒÏ„ÎµÏος από τον καÏκίνο του Î»ÎµÏ€Ï„Î¿Ï ÎµÎ½Ï„ÎÏου. Στο ποντίκι, αντίθετα, το λεπτό ÎντεÏο ανανεώνεται πιο γÏήγοÏα από το Ï€Î±Ï‡Ï ÎºÎ±Î¹ ο κίνδυνος καÏκίνου είναι μεγαλÏτεÏος στο λεπτό ÎντεÏο.
Οι εÏευνητÎÏ‚ διευκÏινίζουν ωστόσο ότι ο καÏκίνος θα μποÏοÏσε να εμφανιστεί και εξαιτίας μεταλλάξεων που δεν Îχουν να κάνουν με βλαστικά κÏτταÏα αλλά ÏŽÏιμα. ΘεωÏοÏν όμως ότι αυτό δεν επηÏεάζει το μοντÎλο τους, καθώς τα βλαστικά κÏτταÏα ζουν πεÏισσότεÏο και Îχουν Ï€Î¿Î»Ï Î¼ÎµÎ³Î±Î»ÏτεÏο Ïόλο στον καÏκίνο.
Τονίζουν επίσης ότι οÏισμÎνοι καÏκίνοι, όπως του Î¼Î±ÏƒÏ„Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ του Ï€Ïοστάτη, δεν συμπεÏιλήφθηκαν στη μελÎτη λόγω Îλλειψης στοιχείων για τον συνολικό αÏιθμό κυτταÏικών διαιÏÎσεων.
Μια άλλη επισήμανση, Ï„Îλος, είναι ότι η Ï„Ïχη παίζει κÏίσιμο Ïόλο όχι μόνο στην εμφάνιση του καÏκίνου αλλά και στη μη εμφάνισή του. Όπως λÎει ο Î”Ï Î¤Î¿Î¼Î±ÏƒÎτι, ο κÏÏιος κÏÏιος λόγος που οÏισμÎνοι καπνιστÎÏ‚ δεν εκδηλώνουν καÏκίνο του πνεÏμονα φαίνεται πως δεν είναι τα καλά γονίδια αλλά απλά η καλή Ï„Ïχη.
ΒαγγÎλης Î Ïατικάκης


































