Πολλοί αÏχαιολόγοι πιστεÏουν ότι ο λαός των Ράπα ÎοÏι κατÎÏÏευσε στο Îησί του Πάσχα εξαιτίας της απεÏίσκεπτης αποψίλωσης του δάσους. Άλλοι πάλι πιστεÏουν ότι ο απόμακÏος πολιτισμός τους καταστÏάφηκε εξαιτίας της άφιξης των ΕυÏωπαίων. ÎÎα μελÎτη Ï€ÏοσφÎÏει τώÏα μια εναλλακτική εξήγηση: οι Ράπα ÎοÏι ίσως Îπεσαν θÏματα κλιματικών αλλαγών.
Το Îησί του Πάσχα, ή Ράπα ÎοÏι στην τοπική γλώσσα, Îνα από τα πιο απομονωμÎνα κατοικημÎνα νησιά του κόσμου, 3.500 χιλιόμετÏα δυτικά της Χιλής στον ΕιÏηνικό. Ήταν κάποτε καλυμμÎνο από πλοÏσια δάση φοινικόδεντÏων, σήμεÏα όμως τα δÎντÏα απουσιάζουν από το σκληÏÏŒ τοπίο.
Οι πολυνήσιοι ναυτικοί που αποίκησαν το νησί την Ï€Ïώτη χιλιετία μετά ΧÏιστόν δημιοÏÏγησαν τον πολιτισμό των Ράπα ÎοÏι, γνωστό από τα πεÏίφημα μοάι, μνημειώδη αγάλματα με ανθÏώπινη μοÏφή.
Η τελευταία μελÎτη, η οποία δημοσιεÏεται στην ανοιχτή επιθεώÏηση PNAS, δείχνει ότι ο πληθυσμός του Î½Î·ÏƒÎ¹Î¿Ï Î¼ÎµÎ¹ÏŽÎ¸Î·ÎºÎµ δÏαματικά λόγω τοπικών μεταβολών του κλίματος.
«Τα αποτελÎσματα της μελÎτης Î¼Î¿Ï Ï€Ïοκάλεσαν Îκπληξη» λÎει ο Τεν Λάντεφογκ, καθηγητής του Πανεπιστημίου του Όκλαντ στη ÎÎα Ζηλανδία και επικεφαλής της ÎÏευνας.
Η ομάδα του χÏονολόγησε πεÏισσότεÏα από 400 εÏγαλεία, κατασκευασμÎνα από οψιδιανό λίθο, τα οποία εντοπίστηκαν σε διάφοÏες πεÏιοχÎÏ‚ του νησιοÏ. Η ανάλυση επÎÏ„Ïεψε στους εÏευνητÎÏ‚ να Ï€ÏοσδιοÏίσουν πότε και πώς χÏησιμοποιοÏσαν οι κάτοικοι τη διαθÎσιμη γη.
Το βασικό εÏÏημα είναι ότι δεν υπήÏχε ομοιομοÏφία όσον αφοÏά τη χÏήση γης και την αξιοποίηση του δάσους σε όλη την Îκταση του νησιοÏ.
«Αν και δεν Îχουμε στη διάθεσή μας άμεσα δεδομÎνα για το μÎγεθος του πληθυσμοÏ, είναι ξεκάθαÏο ότι οι κάτοικοι αντιδÏοÏσαν σε τοπικÎÏ‚ πεÏιβαλλοντικÎÏ‚ διακυμάνσεις στο νησί Ï€Ïιν καταστÏαφοÏν από την εισαγωγή ευÏωπαϊκών ασθενειών και από άλλες ιστοÏικÎÏ‚ διαδικασίες» λÎει ο Î”Ï Î›Î¬Î½Ï„ÎµÏ†Î¿Î³Îº.
Οι πεÏιβαλλοντικÎÏ‚ αλλαγÎÏ‚ στις οποίες αναφÎÏονται ήταν μεταβολÎÏ‚ στη βÏοχόπτωση και την ποιότητα των εδαφών, Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Î¬Î»Î»Ï‰Î½.
Η μελÎτη υποδεικνÏει, χωÏίς όμως να αποδεικνÏει, ότι οι Ράπα ÎοÏι Îπεσαν θÏματα πεÏιβαλλοντικών πεÏιοÏισμών και όχι της άπληστης αποψίλωσης των δασών.
ÎŒ,τι κι αν συνÎβη, ο πληθυσμός είχε μειωθεί από τα πεÏίπου 15.000 άτομα σε μόλις 2 με 3 χιλιάδες όταν οι ΕυÏωπαίοι Îφτασαν στο νησί το 1722. ΑσθÎνειες που μετÎφεÏαν οι ευÏωπαίοι ναυτικοί, σε συνδυασμό με το εμπόÏιο σκλάβων, μείωσαν πεÏαιτÎÏω τον πληθυσμό στα 111 άτομα το 1877.
ΣήμεÏα το Îησί του Πάσχα Îχει πεÏίπου 6.000 κατοίκους, από τους οποίους το 60% κατάγεται από τους ιθαγενείς Ράπα ÎοÏι.
Η νÎα μελÎτη δείχνει ότι ο απόμακÏος πολιτισμός επλήγη από πεÏιβαλλοντικÎÏ‚ αλλαγÎÏ‚ Ï€Ïιν από την άφιξη των κατακτητών. Δεν αÏκεί όμως για να αποδείξει ότι η θεωÏία της εξάντλησης των φυσικών πόÏων είναι εσφαλμÎνη, ή ότι δεν υπήÏξαν άλλοι παÏάγοντες που Îπαιξαν Ïόλο.
Και αυτό σημαίνει ότι το μυστήÏιο της εξαφάνισης των Ράπα ÎοÏι δεν Îχει λυθεί οÏιστικά.
Το Îησί του Πάσχα, ή Ράπα ÎοÏι στην τοπική γλώσσα, Îνα από τα πιο απομονωμÎνα κατοικημÎνα νησιά του κόσμου, 3.500 χιλιόμετÏα δυτικά της Χιλής στον ΕιÏηνικό. Ήταν κάποτε καλυμμÎνο από πλοÏσια δάση φοινικόδεντÏων, σήμεÏα όμως τα δÎντÏα απουσιάζουν από το σκληÏÏŒ τοπίο.
Οι πολυνήσιοι ναυτικοί που αποίκησαν το νησί την Ï€Ïώτη χιλιετία μετά ΧÏιστόν δημιοÏÏγησαν τον πολιτισμό των Ράπα ÎοÏι, γνωστό από τα πεÏίφημα μοάι, μνημειώδη αγάλματα με ανθÏώπινη μοÏφή.
Η τελευταία μελÎτη, η οποία δημοσιεÏεται στην ανοιχτή επιθεώÏηση PNAS, δείχνει ότι ο πληθυσμός του Î½Î·ÏƒÎ¹Î¿Ï Î¼ÎµÎ¹ÏŽÎ¸Î·ÎºÎµ δÏαματικά λόγω τοπικών μεταβολών του κλίματος.
«Τα αποτελÎσματα της μελÎτης Î¼Î¿Ï Ï€Ïοκάλεσαν Îκπληξη» λÎει ο Τεν Λάντεφογκ, καθηγητής του Πανεπιστημίου του Όκλαντ στη ÎÎα Ζηλανδία και επικεφαλής της ÎÏευνας.
Η ομάδα του χÏονολόγησε πεÏισσότεÏα από 400 εÏγαλεία, κατασκευασμÎνα από οψιδιανό λίθο, τα οποία εντοπίστηκαν σε διάφοÏες πεÏιοχÎÏ‚ του νησιοÏ. Η ανάλυση επÎÏ„Ïεψε στους εÏευνητÎÏ‚ να Ï€ÏοσδιοÏίσουν πότε και πώς χÏησιμοποιοÏσαν οι κάτοικοι τη διαθÎσιμη γη.
Το βασικό εÏÏημα είναι ότι δεν υπήÏχε ομοιομοÏφία όσον αφοÏά τη χÏήση γης και την αξιοποίηση του δάσους σε όλη την Îκταση του νησιοÏ.
«Αν και δεν Îχουμε στη διάθεσή μας άμεσα δεδομÎνα για το μÎγεθος του πληθυσμοÏ, είναι ξεκάθαÏο ότι οι κάτοικοι αντιδÏοÏσαν σε τοπικÎÏ‚ πεÏιβαλλοντικÎÏ‚ διακυμάνσεις στο νησί Ï€Ïιν καταστÏαφοÏν από την εισαγωγή ευÏωπαϊκών ασθενειών και από άλλες ιστοÏικÎÏ‚ διαδικασίες» λÎει ο Î”Ï Î›Î¬Î½Ï„ÎµÏ†Î¿Î³Îº.
Οι πεÏιβαλλοντικÎÏ‚ αλλαγÎÏ‚ στις οποίες αναφÎÏονται ήταν μεταβολÎÏ‚ στη βÏοχόπτωση και την ποιότητα των εδαφών, Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Î¬Î»Î»Ï‰Î½.
Η μελÎτη υποδεικνÏει, χωÏίς όμως να αποδεικνÏει, ότι οι Ράπα ÎοÏι Îπεσαν θÏματα πεÏιβαλλοντικών πεÏιοÏισμών και όχι της άπληστης αποψίλωσης των δασών.
ÎŒ,τι κι αν συνÎβη, ο πληθυσμός είχε μειωθεί από τα πεÏίπου 15.000 άτομα σε μόλις 2 με 3 χιλιάδες όταν οι ΕυÏωπαίοι Îφτασαν στο νησί το 1722. ΑσθÎνειες που μετÎφεÏαν οι ευÏωπαίοι ναυτικοί, σε συνδυασμό με το εμπόÏιο σκλάβων, μείωσαν πεÏαιτÎÏω τον πληθυσμό στα 111 άτομα το 1877.
ΣήμεÏα το Îησί του Πάσχα Îχει πεÏίπου 6.000 κατοίκους, από τους οποίους το 60% κατάγεται από τους ιθαγενείς Ράπα ÎοÏι.
Η νÎα μελÎτη δείχνει ότι ο απόμακÏος πολιτισμός επλήγη από πεÏιβαλλοντικÎÏ‚ αλλαγÎÏ‚ Ï€Ïιν από την άφιξη των κατακτητών. Δεν αÏκεί όμως για να αποδείξει ότι η θεωÏία της εξάντλησης των φυσικών πόÏων είναι εσφαλμÎνη, ή ότι δεν υπήÏξαν άλλοι παÏάγοντες που Îπαιξαν Ïόλο.
Και αυτό σημαίνει ότι το μυστήÏιο της εξαφάνισης των Ράπα ÎοÏι δεν Îχει λυθεί οÏιστικά.


































