Η άνοδος της στάθμης των θαλασσών παγκοσμίως κατά τις δÏο τελευταίες δεκαετίες Îχει επιταχυνθεί Ï€Î¿Î»Ï Ï€ÎµÏισσότεÏο από ÏŒ,τι νόμιζαν μÎχÏι σήμεÏα οι επιστήμονες, ενώ αντίθετα πιο Ï€Ïιν η άνοδος των υδάτων ήταν μικÏότεÏη εν συγκÏίσει με τις παλαιότεÏες εκτιμήσεις, σÏμφωνα με μια νÎα αμεÏικανική επιστημονική ÎÏευνα. Μετά το 1990, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, η στάθμη ανεβαίνει Ï€Î¿Î»Ï Ï€Î¹Î¿ γÏήγοÏα από τις Îως τώÏα εκτιμήσεις, με Ïυθμό υπεÏδιπλάσιο από ÏŒ,τι Ï€Ïιν το 1990.
Οι λάθος εκτιμήσεις
ΕÏευνητÎÏ‚ των πανεπιστημίων ΧάÏβαÏντ και ΡάτγκεÏÏ‚, με εκτιμοÏν ότι μÎχÏι το 1990 υπήÏχε υπεÏεκτίμηση της ανόδου της στάθμης των υδάτων. Ενώ οι επιστήμονες πίστευαν ότι η άνοδος σχεδόν καθ' όλη τη διάÏκεια του 20Î¿Ï Î±Î¹ÏŽÎ½Î± ήταν Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï 1,5 και 1,8 χιλιοστών το χÏόνο, η νÎα εκτίμηση μειώνει κατά πεÏίπου 30% την μÎση ετήσια αÏξηση Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï 1901-1990 στα 1,2 χιλιοστά. Î Ïόκειται για μια τεÏάστια διαφοÏά στην εκτίμηση του όγκου του νεÏÎ¿Ï Ï€Î¿Ï… θεωÏείτο ότι είχε χυθεί στις θάλασσες. Με βάση τη νÎα εκτίμηση, Îως το 1990 χÏθηκε στους ωκεανοÏÏ‚ Ï€Î¿Î»Ï Î»Î¹Î³ÏŒÏ„ÎµÏο νεÏÏŒ, όσο θα χωÏοÏσε σε Ï„Ïία δισεκατομμÏÏια πισίνες Ολυμπιακών διαστάσεων.
Οι δÏαματικÎÏ‚ αλλαγÎÏ‚
Όμως, μετά το 1990 και μÎχÏι σήμεÏα, τα Ï€Ïάγματα Îχουν αλλάξει δÏαματικά και Îως τώÏα υπήÏχε υποεκτίμηση της ανόδου της στάθμης. ΣÏμφωνα με τη νÎα εκτίμηση, που βασίζεται σε μια πιο εξελιγμÎνη μεθοδολογία, οι ωκεανοί και οι θάλασσες ανεβαίνουν πλÎον με Ïυθμό πεÏίπου 3 χιλιοστών ανά Îτος.
Οι εÏευνητÎÏ‚ επεσήμαναν ότι οι πεÏισσότεÏοι πάγοι του πλανήτη λιώνουν σταδιακά εξαιτίας της ανόδου της θεÏμοκÏασίας και τα νεÏά τους χÏνονται στις θάλασσες. Στην άνοδο της στάθμης συμβάλλουν και άλλοι παÏάγοντες, όπως η αÏξηση της θεÏμοκÏασίας της ατμόσφαιÏας (που Îχει ως συνÎπεια να αποÏÏοφοÏν θεÏμότητα οι ωκεανοί και Îτσι να φουσκώνουν), οι αλλαγÎÏ‚ στα ωκεάνια ÏεÏματα, ακόμα και το συνεχιζόμενο λιώσιμο των πάγων Îπειτα από την τελευταία εποχή των παγετώνων.
Η μελÎτη
Η νÎα μελÎτη που δημοσιεÏεται στην επιθεώÏηση «Nature» Ï€Ïόκειται να οδηγήσει σε ακÏιβÎστεÏες -και πιο ανησυχητικÎÏ‚- εκτιμήσεις για το πόσο θα μποÏοÏσε να ανÎβει η μÎση στάθμη των θαλασσών Îως το Ï„Îλος του αιώνα μας. Η Îως τώÏα εκτίμηση ήταν ότι, αν τα αÎÏια του θεÏμοκηπίου συνεχίσουν να συσσωÏεÏονται στην ατμόσφαιÏα με τον ίδιο υψηλό Ïυθμό, τότε η στάθμη θα μποÏοÏσε να αυξηθεί Îως Îνα μÎÏ„Ïο μÎχÏι το 2100. Αν αυτό όντως συμβεί, θα αποτελÎσει σοβαÏή απειλή για τις παÏάκτιες πόλεις και πεÏιοχÎÏ‚ του πλανήτη.
ΣÏμφωνα με την τελευταία επίσημη Îκθεση της ΔιακυβεÏνητικής ΕπιτÏοπής του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), η μÎση παγκόσμια άνοδος της στάθμης των θαλασσών θα κυμανθεί από 52 Îως 98 εκατοστά μÎχÏι το Ï„Îλος του αιώνα μας, αν οι εκπομπÎÏ‚ διοξειδίου παÏαμείνουν υψηλÎÏ‚, ενώ η άνοδος της στάθμης θα πεÏιοÏιστεί στα 28 Îως 61 εκατοστά μÎχÏι το 2100, αν οι εκπομπÎÏ‚ αεÏίων ÏÏπων μειωθοÏν. Όμως, μετά τις εκτιμήσεις της νÎας αμεÏικανικής ÎÏευνας, δεν αποκλείεται η άνοδος των υδάτων τελικά να ξεπεÏάσει ακόμα και το Îνα μÎÏ„Ïο.
Οι λάθος εκτιμήσεις
ΕÏευνητÎÏ‚ των πανεπιστημίων ΧάÏβαÏντ και ΡάτγκεÏÏ‚, με εκτιμοÏν ότι μÎχÏι το 1990 υπήÏχε υπεÏεκτίμηση της ανόδου της στάθμης των υδάτων. Ενώ οι επιστήμονες πίστευαν ότι η άνοδος σχεδόν καθ' όλη τη διάÏκεια του 20Î¿Ï Î±Î¹ÏŽÎ½Î± ήταν Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï 1,5 και 1,8 χιλιοστών το χÏόνο, η νÎα εκτίμηση μειώνει κατά πεÏίπου 30% την μÎση ετήσια αÏξηση Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï 1901-1990 στα 1,2 χιλιοστά. Î Ïόκειται για μια τεÏάστια διαφοÏά στην εκτίμηση του όγκου του νεÏÎ¿Ï Ï€Î¿Ï… θεωÏείτο ότι είχε χυθεί στις θάλασσες. Με βάση τη νÎα εκτίμηση, Îως το 1990 χÏθηκε στους ωκεανοÏÏ‚ Ï€Î¿Î»Ï Î»Î¹Î³ÏŒÏ„ÎµÏο νεÏÏŒ, όσο θα χωÏοÏσε σε Ï„Ïία δισεκατομμÏÏια πισίνες Ολυμπιακών διαστάσεων.
Οι δÏαματικÎÏ‚ αλλαγÎÏ‚
Όμως, μετά το 1990 και μÎχÏι σήμεÏα, τα Ï€Ïάγματα Îχουν αλλάξει δÏαματικά και Îως τώÏα υπήÏχε υποεκτίμηση της ανόδου της στάθμης. ΣÏμφωνα με τη νÎα εκτίμηση, που βασίζεται σε μια πιο εξελιγμÎνη μεθοδολογία, οι ωκεανοί και οι θάλασσες ανεβαίνουν πλÎον με Ïυθμό πεÏίπου 3 χιλιοστών ανά Îτος.
Οι εÏευνητÎÏ‚ επεσήμαναν ότι οι πεÏισσότεÏοι πάγοι του πλανήτη λιώνουν σταδιακά εξαιτίας της ανόδου της θεÏμοκÏασίας και τα νεÏά τους χÏνονται στις θάλασσες. Στην άνοδο της στάθμης συμβάλλουν και άλλοι παÏάγοντες, όπως η αÏξηση της θεÏμοκÏασίας της ατμόσφαιÏας (που Îχει ως συνÎπεια να αποÏÏοφοÏν θεÏμότητα οι ωκεανοί και Îτσι να φουσκώνουν), οι αλλαγÎÏ‚ στα ωκεάνια ÏεÏματα, ακόμα και το συνεχιζόμενο λιώσιμο των πάγων Îπειτα από την τελευταία εποχή των παγετώνων.
Η μελÎτη
Η νÎα μελÎτη που δημοσιεÏεται στην επιθεώÏηση «Nature» Ï€Ïόκειται να οδηγήσει σε ακÏιβÎστεÏες -και πιο ανησυχητικÎÏ‚- εκτιμήσεις για το πόσο θα μποÏοÏσε να ανÎβει η μÎση στάθμη των θαλασσών Îως το Ï„Îλος του αιώνα μας. Η Îως τώÏα εκτίμηση ήταν ότι, αν τα αÎÏια του θεÏμοκηπίου συνεχίσουν να συσσωÏεÏονται στην ατμόσφαιÏα με τον ίδιο υψηλό Ïυθμό, τότε η στάθμη θα μποÏοÏσε να αυξηθεί Îως Îνα μÎÏ„Ïο μÎχÏι το 2100. Αν αυτό όντως συμβεί, θα αποτελÎσει σοβαÏή απειλή για τις παÏάκτιες πόλεις και πεÏιοχÎÏ‚ του πλανήτη.
ΣÏμφωνα με την τελευταία επίσημη Îκθεση της ΔιακυβεÏνητικής ΕπιτÏοπής του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC), η μÎση παγκόσμια άνοδος της στάθμης των θαλασσών θα κυμανθεί από 52 Îως 98 εκατοστά μÎχÏι το Ï„Îλος του αιώνα μας, αν οι εκπομπÎÏ‚ διοξειδίου παÏαμείνουν υψηλÎÏ‚, ενώ η άνοδος της στάθμης θα πεÏιοÏιστεί στα 28 Îως 61 εκατοστά μÎχÏι το 2100, αν οι εκπομπÎÏ‚ αεÏίων ÏÏπων μειωθοÏν. Όμως, μετά τις εκτιμήσεις της νÎας αμεÏικανικής ÎÏευνας, δεν αποκλείεται η άνοδος των υδάτων τελικά να ξεπεÏάσει ακόμα και το Îνα μÎÏ„Ïο.


































