ΧημικÎÏ‚ αλλαγÎÏ‚ του DNA που Ïυθμίζουν την ενεÏγοποίηση και απενεÏγοποίηση γονιδίων μποÏοÏν να χÏησιμοποιηθοÏν ως Ï€Ïογνωστικό δείκτης για το Ï€Ïοσδόκιμο ζωής, τονίζει διεθνής ομάδα εÏευνητών.
Η μελÎτη βασίστηκε σε Ï€ÏοηγοÏμενες ÎÏευνες, οι οποίες είχαν δείξει ότι η βιολογική ηλικία ενός ανθÏώπου θα μποÏοÏσε να εκτιμηθεί από τα επίπεδα «μεθυλίωσης» του DNA.
Μεθυλίωση ονομάζεται η χημική Ï„Ïοποποίηση του DNA με την Ï€Ïοσθήκη ομάδων μεθυλίου. Οι μεθυλομάδες δεν αλλάζουν την αλληλουχία των βάσεων του DNA, λειτουÏγοÏν όμως ως «επιγενετικοί παÏάγοντες», δηλαδή ως χημικοί διακόπτες που Ïυθμίζουν τη λειτουÏγία των γονιδίων.
Στη νÎα μελÎτη, εÏευνητÎÏ‚ από τη Î’Ïετανία, τις ΗΠΑ και την ΑυστÏαλία, αναφÎÏουν ότι οι άνθÏωποι των οποίων η Ï€Ïαγματική ηλικία είναι μικÏότεÏη από τη βιολογική ηλικία, όπως αυτή μετÏάται από τα επίπεδα μεθυλίωσης, είναι πιθανότεÏο να πεθάνουν σε σχετικά μικÏή ηλικία.
Αντίστοιχα, τα άτομα των οποίων η βιολογική ηλικία είναι μικÏότεÏη από την Ï€Ïαγματική είναι πιθανότεÏο να φτάσουν σε μεγάλη ηλικία.
Η εÏευνητική ομάδα χÏησιμοποίησε δεδομÎνα από Ï„ÎσσεÏις Ï€ÏοηγοÏμενες ÎÏευνες, με άσχετο αντικείμενο, οι οποίες παÏακολοÏθησαν σχεδόν 5.000 ηλικιωμÎνους εθελοντÎÏ‚ για διάστημα μÎχÏι 14 χÏόνια. Η βιολογική τους ηλικία εκτιμήθηκε από τα επίπεδα μεθυλίωσης σε δείγματα αίματος που είχαν δώσει στην αÏχή των μελετών.
Η ανάλυση Îδειξε ότι η σχÎση των επιπÎδων μεθυλίωσης με τον Ï€ÏόωÏο θάνατο διÎμεινε ισχυÏή ακόμα και όταν οι εÏευνητÎÏ‚ στάθμισαν τα αποτελÎσματα για παÏάγοντες όπως το κάπνισμα, ο διαβήτης και τα καÏδιαγγειακά Ï€Ïοβλήματα.
«Είναι επομÎνως δυνατό να σκεφτεί κανείς την μεθυλίωση του DNA ως "επιγενετικό Ïολόι" που μετÏά τη βιολογική ηλικία και Ï„ÏÎχει ταυτόχÏονα, αλλά όχι πάντα παÏάλληλα, με τη χÏονολογική ηλικία, και θα μποÏοÏσε να χÏησιμοποιηθεί σε Ï€ÏοβλÎψεις για το Ï€Ïοσδόκιμο ζωής» γÏάφουν οι εÏευνητÎÏ‚ στην επιθεώÏηση Genome Biology.
Η μεθυλίωση του DNA είναι μια διαδικασία που επηÏεάζει πολλά γονίδια και συμβαίνει σε όλη τη διάÏκεια της ζωής, ωστόσο ο λόγος για τον οποίο οι άνθÏωποι διαφÎÏουν Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Î¿Ï…Ï‚ αναφοÏικά με τα επίπεδα μεθυλίωσης παÏαμÎνει άγνωστος.
Οι εÏευνητÎÏ‚ υποψιάζονται ότι οι διαφοÏÎÏ‚ οφείλονται τόσο σε πεÏιβαλλοντικοÏÏ‚ όσο και σε γενετικοÏÏ‚ παÏάγοντες.
Τα ευÏήματά τους, πάντως, θα Ï€ÏÎπει να επιβεβαιωθοÏν με πεÏαιτÎÏω ÎÏευνες.
ΕπιμÎλεια: ΒαγγÎλης Î Ïατικάκης
Η μελÎτη βασίστηκε σε Ï€ÏοηγοÏμενες ÎÏευνες, οι οποίες είχαν δείξει ότι η βιολογική ηλικία ενός ανθÏώπου θα μποÏοÏσε να εκτιμηθεί από τα επίπεδα «μεθυλίωσης» του DNA.
Μεθυλίωση ονομάζεται η χημική Ï„Ïοποποίηση του DNA με την Ï€Ïοσθήκη ομάδων μεθυλίου. Οι μεθυλομάδες δεν αλλάζουν την αλληλουχία των βάσεων του DNA, λειτουÏγοÏν όμως ως «επιγενετικοί παÏάγοντες», δηλαδή ως χημικοί διακόπτες που Ïυθμίζουν τη λειτουÏγία των γονιδίων.
Στη νÎα μελÎτη, εÏευνητÎÏ‚ από τη Î’Ïετανία, τις ΗΠΑ και την ΑυστÏαλία, αναφÎÏουν ότι οι άνθÏωποι των οποίων η Ï€Ïαγματική ηλικία είναι μικÏότεÏη από τη βιολογική ηλικία, όπως αυτή μετÏάται από τα επίπεδα μεθυλίωσης, είναι πιθανότεÏο να πεθάνουν σε σχετικά μικÏή ηλικία.
Αντίστοιχα, τα άτομα των οποίων η βιολογική ηλικία είναι μικÏότεÏη από την Ï€Ïαγματική είναι πιθανότεÏο να φτάσουν σε μεγάλη ηλικία.
Η εÏευνητική ομάδα χÏησιμοποίησε δεδομÎνα από Ï„ÎσσεÏις Ï€ÏοηγοÏμενες ÎÏευνες, με άσχετο αντικείμενο, οι οποίες παÏακολοÏθησαν σχεδόν 5.000 ηλικιωμÎνους εθελοντÎÏ‚ για διάστημα μÎχÏι 14 χÏόνια. Η βιολογική τους ηλικία εκτιμήθηκε από τα επίπεδα μεθυλίωσης σε δείγματα αίματος που είχαν δώσει στην αÏχή των μελετών.
Η ανάλυση Îδειξε ότι η σχÎση των επιπÎδων μεθυλίωσης με τον Ï€ÏόωÏο θάνατο διÎμεινε ισχυÏή ακόμα και όταν οι εÏευνητÎÏ‚ στάθμισαν τα αποτελÎσματα για παÏάγοντες όπως το κάπνισμα, ο διαβήτης και τα καÏδιαγγειακά Ï€Ïοβλήματα.
«Είναι επομÎνως δυνατό να σκεφτεί κανείς την μεθυλίωση του DNA ως "επιγενετικό Ïολόι" που μετÏά τη βιολογική ηλικία και Ï„ÏÎχει ταυτόχÏονα, αλλά όχι πάντα παÏάλληλα, με τη χÏονολογική ηλικία, και θα μποÏοÏσε να χÏησιμοποιηθεί σε Ï€ÏοβλÎψεις για το Ï€Ïοσδόκιμο ζωής» γÏάφουν οι εÏευνητÎÏ‚ στην επιθεώÏηση Genome Biology.
Η μεθυλίωση του DNA είναι μια διαδικασία που επηÏεάζει πολλά γονίδια και συμβαίνει σε όλη τη διάÏκεια της ζωής, ωστόσο ο λόγος για τον οποίο οι άνθÏωποι διαφÎÏουν Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Î¿Ï…Ï‚ αναφοÏικά με τα επίπεδα μεθυλίωσης παÏαμÎνει άγνωστος.
Οι εÏευνητÎÏ‚ υποψιάζονται ότι οι διαφοÏÎÏ‚ οφείλονται τόσο σε πεÏιβαλλοντικοÏÏ‚ όσο και σε γενετικοÏÏ‚ παÏάγοντες.
Τα ευÏήματά τους, πάντως, θα Ï€ÏÎπει να επιβεβαιωθοÏν με πεÏαιτÎÏω ÎÏευνες.
ΕπιμÎλεια: ΒαγγÎλης Î Ïατικάκης


































