Ένας σπάνιος καÏχαÏίας γκόμπλιν, Îνα αλλόκοτο πλάσμα που θεωÏείται ο μοναδικός επιζών μιας οικογÎνειας ψαÏιών της ΚÏητιδικής ΠεÏιόδου, πιάστηκε στα νεÏά της ΑυστÏαλίας και παÏαδόθηκε στους ενθουσιασμÎνους ιχθυολόγους ενός μουσείου στο Σίδνεϊ.
«Είναι εντυπωσιακό. Δεν είναι καθόλου άσχημος, είναι πανÎμοÏφος» ήταν το σχόλιο που Îκανε ο ΜαÏκ ΜακΓκÏάουθεÏ, υπεÏθυνος της συλλογής ιχθÏων στο ΑυστÏαλιανό Μουσείο.
ΚÏατοÏσε στα χÎÏια του Îναν άÏιστα διατηÏημÎνο γκόμπλιν μήκους πεÏίπου ενός μÎÏ„Ïου, ο οποίος πιάστηκε τον ΙανουάÏιο σε βάθος 200 μÎÏ„Ïων. Î Ïοφανώς Ï€Ïόκειται για νεαÏÏŒ άτομο, δεδομÎνου ότι τα ενήλικα μποÏοÏν να ξεπεÏάσουν σε μήκος τα 3 μÎÏ„Ïα.
Ο γκόμπλιν, με την επιστημονική ονομασία Mitsukurina owstoni, ξεχωÏίζει για το μακÏÏ, πεπλατυσμÎνο ÏÏγχος του, κάτω από τα οποίο βÏίσκονται Ï€ÏοεξÎχοντα σαγόνια, με δόντια λεπτά και αιχμηÏά σαν βελόνες.
Ο καÏχαÏίας γκόμπλιν ζει στον ΕιÏηνικό, τον Ατλαντικό και τον Ινδικό σε βάθη άνω των 200 μÎÏ„Ïων. Στο απόλυτο σκοτάδι, σαÏώνει το βυθό με το χαÏακτηÏιστικό ÏÏγχος, το οποίο είναι καλυμμÎνο με τις λεγόμενες φÏσιγγες του ΛοÏενζίνι -υποδοχείς που ανιχνεÏουν τα ανεπαίσθητα ηλεκτÏικά πεδία από τις μυϊκÎÏ‚ συσπάσεις των θηÏαμάτων του.
Λίγα είναι γνωστά για τον Ï„Ïόπο ζωής και τις αναπαÏαγωγικÎÏ‚ του συνήθειες, καθώς είναι σπάνιο να πιαστεί από ψαÏάδες, και ακόμα πιο σπάνιο να εντοπιστεί στο φυσικό τους πεÏιβάλλον.
ΘεωÏείται πάντως το μοναδικό σÏγχÏονο είδος στην οικογÎνεια των ΜιτσουκουÏίνων, η οποία λαμβάνει την ονομασία της από το λατινικό όνομα του καÏχαÏία γκόμπλιν, και χÏονολογείται στα 125 εκατομμÏÏια χÏόνια.
ΠαÏά τη σπανιότητά του, το είδος πιστεÏεται ότι δεν απειλείται από τον άνθÏωπο και κατατάσσεται στα είδη «ελάχιστης ανησυχίας».
«Είναι εντυπωσιακό. Δεν είναι καθόλου άσχημος, είναι πανÎμοÏφος» ήταν το σχόλιο που Îκανε ο ΜαÏκ ΜακΓκÏάουθεÏ, υπεÏθυνος της συλλογής ιχθÏων στο ΑυστÏαλιανό Μουσείο.
ΚÏατοÏσε στα χÎÏια του Îναν άÏιστα διατηÏημÎνο γκόμπλιν μήκους πεÏίπου ενός μÎÏ„Ïου, ο οποίος πιάστηκε τον ΙανουάÏιο σε βάθος 200 μÎÏ„Ïων. Î Ïοφανώς Ï€Ïόκειται για νεαÏÏŒ άτομο, δεδομÎνου ότι τα ενήλικα μποÏοÏν να ξεπεÏάσουν σε μήκος τα 3 μÎÏ„Ïα.
Ο γκόμπλιν, με την επιστημονική ονομασία Mitsukurina owstoni, ξεχωÏίζει για το μακÏÏ, πεπλατυσμÎνο ÏÏγχος του, κάτω από τα οποίο βÏίσκονται Ï€ÏοεξÎχοντα σαγόνια, με δόντια λεπτά και αιχμηÏά σαν βελόνες.
Ο καÏχαÏίας γκόμπλιν ζει στον ΕιÏηνικό, τον Ατλαντικό και τον Ινδικό σε βάθη άνω των 200 μÎÏ„Ïων. Στο απόλυτο σκοτάδι, σαÏώνει το βυθό με το χαÏακτηÏιστικό ÏÏγχος, το οποίο είναι καλυμμÎνο με τις λεγόμενες φÏσιγγες του ΛοÏενζίνι -υποδοχείς που ανιχνεÏουν τα ανεπαίσθητα ηλεκτÏικά πεδία από τις μυϊκÎÏ‚ συσπάσεις των θηÏαμάτων του.
Λίγα είναι γνωστά για τον Ï„Ïόπο ζωής και τις αναπαÏαγωγικÎÏ‚ του συνήθειες, καθώς είναι σπάνιο να πιαστεί από ψαÏάδες, και ακόμα πιο σπάνιο να εντοπιστεί στο φυσικό τους πεÏιβάλλον.
ΘεωÏείται πάντως το μοναδικό σÏγχÏονο είδος στην οικογÎνεια των ΜιτσουκουÏίνων, η οποία λαμβάνει την ονομασία της από το λατινικό όνομα του καÏχαÏία γκόμπλιν, και χÏονολογείται στα 125 εκατομμÏÏια χÏόνια.
ΠαÏά τη σπανιότητά του, το είδος πιστεÏεται ότι δεν απειλείται από τον άνθÏωπο και κατατάσσεται στα είδη «ελάχιστης ανησυχίας».


































