Ένας γιγάντιος, καυτός εξωπλανήτης σε απόσταση άνω των 1.000 χÏόνων φωτός από τη Γη καλÏπτεται από σÏννεφα λιωμÎνων πετÏωμάτων, αποκαλÏπτει νÎα μÎθοδος παÏατήÏησης που επινοήθηκε από εÏευνητÎÏ‚ του ΜΙΤ.
Η νÎα τεχνική επιτÏÎπει τον εντοπισμό νεφών σε σώματα που εντοπίστηκαν με τον διάσημο κυνηγό πλανητών Kepler. Το εξειδικευμÎνο διαστημικό τηλεσκόπιο, το οποίο Îχει ολοκληÏώσει πλÎον την κÏÏια φάση της αποστολής του, ήταν σχεδιασμÎνο να ανιχνεÏει εξωπλανήτες από την ανεπαίσθητη μείωση που Ï€ÏοκαλοÏν στη φωτεινότητα των μητÏικών τους άστÏων την ÏŽÏα που πεÏνοÏν από μπÏοστά τους.
Διαβάστε επίσης:
Ο κυνηγός πλανητών Kepler αναδÏεται από τις στάχτες του
Εκτός του ότι αποκαλÏπτουν την παÏουσία εξωπλανητών, οι μεταβολÎÏ‚ της φωτεινότητας του άστÏου μποÏοÏν επίσης να αποκαλÏψουν στοιχεία για την ατμόσφαιÏα των εξωπλανητών και για τη σÏσταση των νεφών της. Αυτό συμβαίνει επειδή τα διάφοÏα σωματίδια από τα οποία αποτελοÏνται τα νÎφη σκεδάζουν (εκτÏÎπουν) διαφοÏετικά μήκη κÏματος φωτός.
Σε μελÎτη που Îχει γίνει δεκτή για δημοσίευση στην επιθεώÏηση The Astrophysical Journal, εÏευνητÎÏ‚ του ΜΙΤ κάνουν ανάλυση στα σÏννεφα του Kepler-7b, ενός εξωπλανήτη που πεÏιφÎÏεται γÏÏω από Îνα μεγάλο άστÏο στην κατεÏθυνση του αστεÏÎ¹ÏƒÎ¼Î¿Ï Ï„Î·Ï‚ ΛÏÏας.
Ο Kepler-7b, Îνας από τους Ï€Ïώτους εξωπλανήτες που ανακάλυψε το Kepler, είναι Îνας «καυτός Δίας» -Îνας γιγάντιος πλανήτης από αÎÏια, ο οποίος ψήνεται σε θεÏμοκÏασία 1.500 βαθμών Κελσίου.
Οι εÏευνητÎÏ‚ εξÎτασαν διάφοÏα μαθηματικά μοντÎλα για την πιθανή συμπεÏιφοÏά της ατμόσφαιÏας του πλανήτη σε συγκεκÏιμÎνες πιÎσεις και θεÏμοκÏασίες. Μετά Ï€ÏοσδιόÏισαν το μοντÎλο που ταίÏιαζε με τις Ï€ÏαγματικÎÏ‚ μετÏήσεις του Kepler.
ΚατÎληξαν Îτσι στο συμπÎÏασμα ότι τα σÏννεφα του Kepler-7b Ï€ÏÎπει να αποτελοÏνται από εξαεÏωμÎνο μαγνήσιο και ενώσεις του πυÏιτίου. Στη Γη, τα υλικά αυτά είναι στÎÏεα και αποτελοÏν βασικά συστατικά των πετÏωμάτων. Στον καυτό κόσμο του Kepler-7b, παίÏνουν τη μοÏφή Î±Ï„Î¼Î¿Ï Ï€Î¿Ï… φτάνει ψηλά στην ατμόσφαιÏα του πλανήτη. Όταν οι ατμοί αυτοί κÏυώσουν και συμπυκνωθοÏν, σχηματίζουν υγÏά σωματίδια που συγκεντÏώνονται σε νÎφη.
Όμως τα σÏννεφα αυτά δεν καλÏπτουν ομοιόμοÏφα τον Kepler-7b: η πεÏίοδος πεÏιστÏοφής του πλανήτη είναι ίση με την πεÏίοδο πεÏιφοÏάς γÏÏω από το μητÏικό του άστÏο, κάτι που σημαίνει ότι η μία πλευÏά του πλανήτη είναι μόνιμα στÏαμμÎνη στο φως, ενώ η άλλη παÏαμÎνει βυθισμÎνη στο αιώνιο σκοτάδι.
Λόγω αυτής της ιδιαιτεÏότητας, τα σÏννεφα υπάÏχουν μόνο στην πλευÏά που κοιτάζει μόνιμα το μητÏικό άστÏο, επισημαίνουν οι εÏευνητÎÏ‚.
ΣκοπεÏουν τώÏα να εφαÏμόσουν την ίδια μÎθοδο σε άλλους εξωπλανήτες, και ελπίζουν να πετÏχουν πιο λεπτομεÏείς παÏατηÏήσεις των εξωγήινων νεφών με το τηλεσκόπιο TESS, το οποίο Ï€ÏογÏαμματίζεται να διαδεχθεί το Kepler.
ΕπιμÎλεια: ΒαγγÎλης Î Ïατικάκης
Η νÎα τεχνική επιτÏÎπει τον εντοπισμό νεφών σε σώματα που εντοπίστηκαν με τον διάσημο κυνηγό πλανητών Kepler. Το εξειδικευμÎνο διαστημικό τηλεσκόπιο, το οποίο Îχει ολοκληÏώσει πλÎον την κÏÏια φάση της αποστολής του, ήταν σχεδιασμÎνο να ανιχνεÏει εξωπλανήτες από την ανεπαίσθητη μείωση που Ï€ÏοκαλοÏν στη φωτεινότητα των μητÏικών τους άστÏων την ÏŽÏα που πεÏνοÏν από μπÏοστά τους.
Διαβάστε επίσης:
Ο κυνηγός πλανητών Kepler αναδÏεται από τις στάχτες του
Εκτός του ότι αποκαλÏπτουν την παÏουσία εξωπλανητών, οι μεταβολÎÏ‚ της φωτεινότητας του άστÏου μποÏοÏν επίσης να αποκαλÏψουν στοιχεία για την ατμόσφαιÏα των εξωπλανητών και για τη σÏσταση των νεφών της. Αυτό συμβαίνει επειδή τα διάφοÏα σωματίδια από τα οποία αποτελοÏνται τα νÎφη σκεδάζουν (εκτÏÎπουν) διαφοÏετικά μήκη κÏματος φωτός.
Σε μελÎτη που Îχει γίνει δεκτή για δημοσίευση στην επιθεώÏηση The Astrophysical Journal, εÏευνητÎÏ‚ του ΜΙΤ κάνουν ανάλυση στα σÏννεφα του Kepler-7b, ενός εξωπλανήτη που πεÏιφÎÏεται γÏÏω από Îνα μεγάλο άστÏο στην κατεÏθυνση του αστεÏÎ¹ÏƒÎ¼Î¿Ï Ï„Î·Ï‚ ΛÏÏας.
Ο Kepler-7b, Îνας από τους Ï€Ïώτους εξωπλανήτες που ανακάλυψε το Kepler, είναι Îνας «καυτός Δίας» -Îνας γιγάντιος πλανήτης από αÎÏια, ο οποίος ψήνεται σε θεÏμοκÏασία 1.500 βαθμών Κελσίου.
Οι εÏευνητÎÏ‚ εξÎτασαν διάφοÏα μαθηματικά μοντÎλα για την πιθανή συμπεÏιφοÏά της ατμόσφαιÏας του πλανήτη σε συγκεκÏιμÎνες πιÎσεις και θεÏμοκÏασίες. Μετά Ï€ÏοσδιόÏισαν το μοντÎλο που ταίÏιαζε με τις Ï€ÏαγματικÎÏ‚ μετÏήσεις του Kepler.
ΚατÎληξαν Îτσι στο συμπÎÏασμα ότι τα σÏννεφα του Kepler-7b Ï€ÏÎπει να αποτελοÏνται από εξαεÏωμÎνο μαγνήσιο και ενώσεις του πυÏιτίου. Στη Γη, τα υλικά αυτά είναι στÎÏεα και αποτελοÏν βασικά συστατικά των πετÏωμάτων. Στον καυτό κόσμο του Kepler-7b, παίÏνουν τη μοÏφή Î±Ï„Î¼Î¿Ï Ï€Î¿Ï… φτάνει ψηλά στην ατμόσφαιÏα του πλανήτη. Όταν οι ατμοί αυτοί κÏυώσουν και συμπυκνωθοÏν, σχηματίζουν υγÏά σωματίδια που συγκεντÏώνονται σε νÎφη.
Όμως τα σÏννεφα αυτά δεν καλÏπτουν ομοιόμοÏφα τον Kepler-7b: η πεÏίοδος πεÏιστÏοφής του πλανήτη είναι ίση με την πεÏίοδο πεÏιφοÏάς γÏÏω από το μητÏικό του άστÏο, κάτι που σημαίνει ότι η μία πλευÏά του πλανήτη είναι μόνιμα στÏαμμÎνη στο φως, ενώ η άλλη παÏαμÎνει βυθισμÎνη στο αιώνιο σκοτάδι.
Λόγω αυτής της ιδιαιτεÏότητας, τα σÏννεφα υπάÏχουν μόνο στην πλευÏά που κοιτάζει μόνιμα το μητÏικό άστÏο, επισημαίνουν οι εÏευνητÎÏ‚.
ΣκοπεÏουν τώÏα να εφαÏμόσουν την ίδια μÎθοδο σε άλλους εξωπλανήτες, και ελπίζουν να πετÏχουν πιο λεπτομεÏείς παÏατηÏήσεις των εξωγήινων νεφών με το τηλεσκόπιο TESS, το οποίο Ï€ÏογÏαμματίζεται να διαδεχθεί το Kepler.
ΕπιμÎλεια: ΒαγγÎλης Î Ïατικάκης


































