Αν κοιτάξουμε Ï€Ïοσεκτικά την ανατομία και τις συνήθειες των ζώων και του ανθÏώπου, είναι Ï€ÏοφανÎÏ‚ ότι η ΕξÎλιξη δεν εποίησεν τα πάντα εν σοφία. Και αυτό επειδή η φυσική επιλογή ακολουθεί τον «δÏόμο της ελάχιστης αντίστασης» και δίνει Ï€ÏακτικÎÏ‚ λÏσεις που δεν είναι πάντα οι βÎλτιστες, επισημαίνει ανάλυση στο πεÏιοδικό Science.
«Οι παλαιοντολόγοι συνήθως συμπεÏαίνουν τη συμπεÏιφοÏά [εξαφανισμÎνων ειδών] βασιζόμενοι στην ιστοÏία ότι η λειτουÏγία ακολουθεί τη μοÏφή» λÎει ο Î Î¯Ï„ÎµÏ ÎŸÏνγκαÏ, καθηγητής ΑνθÏωπολογίας στο Πανεπιστήμιο του ΆÏκανσο. Εννοεί ότι οι παλαιοντολόγοι μελετοÏν για παÏάδειγμα τη δομή του ÏƒÎºÎµÎ»ÎµÏ„Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ από εκεί συμπεÏαίνουν τον Ï„Ïόπο με τον οποίο ζοÏσε το ζώο.
Η Ï€Ïακτική αυτή θα μποÏοÏσε να οδηγήσει σε λάθη, επισημαίνουν στο άÏθÏο τους ο ΟÏÎ½Î³ÎºÎ±Ï ÎºÎ±Î¹ η ΛÎσλια ΧλοÏσκο του Πανεπιστημίου της ΚαλιφόÏνια στο ΜπÎÏκλεϊ.
Αυτό που πάντα Ï€ÏÎπει να λαμβάνεται υπόψη, λÎνε οι εÏευνητÎÏ‚, είναι ότι η ΕξÎλιξη τείνει να Ï€Ïοτιμά τις λÏσεις που απαιτοÏν τις ελάχιστες ανατομικÎÏ‚ μεταβολÎÏ‚, Îστω κι αν αυτÎÏ‚ οι λÏσεις δεν είναι οι βÎλτιστες.
«ΠÏÎπει να εξετάσουμε τα Ï€Ïάγματα με διαφοÏετικό Ï„Ïόπο και να λάβουμε υπόψη τα γενετικά βήματα που απαιτοÏνται για να φτάσουμε από τη μία μοÏφή σε μια άλλη. ΜποÏεί να υπάÏχουν πεÏισσότεÏες από μια λειτουÏγίες για μια οποιαδήποτε μοÏφή, και διαφοÏετικÎÏ‚ δομÎÏ‚ θα μποÏοÏσε να εξυπηÏετοÏν διαφοÏετικÎÏ‚ λειτουÏγίες» λÎει ο ΟÏνγκαÏ.
Το παÏάδειγμα που χÏησιμοποιεί η μελÎτη είναι τα δόντια δÏο μακÏινών Ï€Ïογόνων του ανθÏώπου που Îζησαν σε διαφοÏετικÎÏ‚ πεÏιοχÎÏ‚ της ΑφÏική Ï€Ïιν από 4,2 Îως 1,3 εκατομμÏÏια χÏόνια και κατατάσσονται στα συγγενικά είδη Paranthropus boisei και Paranthropus robustus. Και τα δÏο είχαν παÏόμοια ανατομία κεφαλής και δοντιών, η οποία χαÏακτηÏίζεται από ισχυÏοÏÏ‚ μασητικοÏÏ‚ μυς και μεγάλους, επίπεδους γόμφιους.
Τα χαÏακτηÏιστικά αυτά θεωÏοÏνται συνήθως Ï€ÏοσαÏμογÎÏ‚ στην κατανάλωση σκληÏών Ï„Ïοφίμων όπως οι Ïίζες και οι καÏποί με κÎλυφος. Κι όμως, η εξÎÏ„...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr
«Οι παλαιοντολόγοι συνήθως συμπεÏαίνουν τη συμπεÏιφοÏά [εξαφανισμÎνων ειδών] βασιζόμενοι στην ιστοÏία ότι η λειτουÏγία ακολουθεί τη μοÏφή» λÎει ο Î Î¯Ï„ÎµÏ ÎŸÏνγκαÏ, καθηγητής ΑνθÏωπολογίας στο Πανεπιστήμιο του ΆÏκανσο. Εννοεί ότι οι παλαιοντολόγοι μελετοÏν για παÏάδειγμα τη δομή του ÏƒÎºÎµÎ»ÎµÏ„Î¿Ï ÎºÎ±Î¹ από εκεί συμπεÏαίνουν τον Ï„Ïόπο με τον οποίο ζοÏσε το ζώο.
Η Ï€Ïακτική αυτή θα μποÏοÏσε να οδηγήσει σε λάθη, επισημαίνουν στο άÏθÏο τους ο ΟÏÎ½Î³ÎºÎ±Ï ÎºÎ±Î¹ η ΛÎσλια ΧλοÏσκο του Πανεπιστημίου της ΚαλιφόÏνια στο ΜπÎÏκλεϊ.
Αυτό που πάντα Ï€ÏÎπει να λαμβάνεται υπόψη, λÎνε οι εÏευνητÎÏ‚, είναι ότι η ΕξÎλιξη τείνει να Ï€Ïοτιμά τις λÏσεις που απαιτοÏν τις ελάχιστες ανατομικÎÏ‚ μεταβολÎÏ‚, Îστω κι αν αυτÎÏ‚ οι λÏσεις δεν είναι οι βÎλτιστες.
«ΠÏÎπει να εξετάσουμε τα Ï€Ïάγματα με διαφοÏετικό Ï„Ïόπο και να λάβουμε υπόψη τα γενετικά βήματα που απαιτοÏνται για να φτάσουμε από τη μία μοÏφή σε μια άλλη. ΜποÏεί να υπάÏχουν πεÏισσότεÏες από μια λειτουÏγίες για μια οποιαδήποτε μοÏφή, και διαφοÏετικÎÏ‚ δομÎÏ‚ θα μποÏοÏσε να εξυπηÏετοÏν διαφοÏετικÎÏ‚ λειτουÏγίες» λÎει ο ΟÏνγκαÏ.
Το παÏάδειγμα που χÏησιμοποιεί η μελÎτη είναι τα δόντια δÏο μακÏινών Ï€Ïογόνων του ανθÏώπου που Îζησαν σε διαφοÏετικÎÏ‚ πεÏιοχÎÏ‚ της ΑφÏική Ï€Ïιν από 4,2 Îως 1,3 εκατομμÏÏια χÏόνια και κατατάσσονται στα συγγενικά είδη Paranthropus boisei και Paranthropus robustus. Και τα δÏο είχαν παÏόμοια ανατομία κεφαλής και δοντιών, η οποία χαÏακτηÏίζεται από ισχυÏοÏÏ‚ μασητικοÏÏ‚ μυς και μεγάλους, επίπεδους γόμφιους.
Τα χαÏακτηÏιστικά αυτά θεωÏοÏνται συνήθως Ï€ÏοσαÏμογÎÏ‚ στην κατανάλωση σκληÏών Ï„Ïοφίμων όπως οι Ïίζες και οι καÏποί με κÎλυφος. Κι όμως, η εξÎÏ„...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































