ΑΡΧΙΚΗ
Ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου (Καρπενήσι 1877-Αθήνα 1940), μορφή της ελληνικής πνευματικής ζωής του τέλους του 19ου αι. και των αρχών του 20ού αι., σημαντικός εκπρόσωπος της λογοτεχνικής γενιάς του 1880, της οποίας αποτελεί ένα από τα νεότερα «μέλη», γεννήθηκε στο Καρπενήσι αλλά το 1890 μετακόμισε με την οικογένειά του στην Αθήνα.
Εκεί, αποφοίτησε από το Γυμνάσιο, παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής και, το 1895, γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή, χωρίς ωστόσο να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Τον είχε ήδη κερδίσει η δημοσιογραφία, όπως αρκετούς λόγιους της γενιάς του: από 16 χρόνων είχε ξεκινήσει να αρθρογραφεί στην εφημερίδα Ακρόπολις, την οποία εξέδιδε ο Βλάσης Γαβριηλίδης. Έκτοτε εργάστηκε και συνεργάστηκε με πολλά έντυπα (Σκριπ, Εφημερίς των Συζητήσεων, Χρόνος, Εμπρός, Ελεύθερον Βήμα), αποκτώντας φανατικό κοινό με τα καθημερινά χρονογραφήματά του και, χάρη στο ύφος με το οποίο σχολίαζε σε αυτά την καθημερινότητα και τα γεγονότα της κάθε ημέρας, δημιούργησε, κατά κάποιον τρόπο, «σχολή».
Το 1898 κυκλοφόρησε η πρώτη ποιητική του συλλογή, Πολεμικά τραγούδια (πρόκειται για ποιήματα που απηχούν τα βιώματά του από τη συμμετοχή του στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897), ενώ το 1904 έγινε ένα από τα πρώτα μέλη της εταιρίας «Η Εθνική Γλώσσα», με σκοπό την υπεράσπιση της δημοτικής γλώσσας (μαζί με τον Μιλτιάδη Μαλακάση, τον Λάμπρο Πορφύρα, τον Κωσταντίνο Χατζόπουλο, τον Ανδρέα Καρκαβίτσα, τον Ιωάννη Κονδυλάκη και άλλους). Αφού έζησε επί τρία χρόνια στο Παρίσι (1908-1911) ως απεσταλμένος της εφημερίδας Εμπρός, εγκατέλειψε έπειτα τη δημοσιογραφία και, μετά από παρότρυνση του Ελευθέριου Βενιζέλου, διετέλεσε νομάρχης Ζακύνθου, Καλαμάτας και Κυκλάδων (1912-1916). Το 1918 συνεργάστηκε στη συγγραφή του θρυλικού αναγνωστικού Τα Ψηλά Βουνά και, την ίδια χρονιά, ανέλαβε πρόεδρος της Εθνικής Πινακοθήκης.
Το 1919 –τη χρονιά που συμμετείχε στη συντακτική επιτροπή του θρυλικού εκπαιδευτικού βιβλίου της μεταρρύθμισης Βενιζέλου, του «Αλφαβηταρίου με τον Ήλιο»– αυτ...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr
Εκεί, αποφοίτησε από το Γυμνάσιο, παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής και, το 1895, γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή, χωρίς ωστόσο να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Τον είχε ήδη κερδίσει η δημοσιογραφία, όπως αρκετούς λόγιους της γενιάς του: από 16 χρόνων είχε ξεκινήσει να αρθρογραφεί στην εφημερίδα Ακρόπολις, την οποία εξέδιδε ο Βλάσης Γαβριηλίδης. Έκτοτε εργάστηκε και συνεργάστηκε με πολλά έντυπα (Σκριπ, Εφημερίς των Συζητήσεων, Χρόνος, Εμπρός, Ελεύθερον Βήμα), αποκτώντας φανατικό κοινό με τα καθημερινά χρονογραφήματά του και, χάρη στο ύφος με το οποίο σχολίαζε σε αυτά την καθημερινότητα και τα γεγονότα της κάθε ημέρας, δημιούργησε, κατά κάποιον τρόπο, «σχολή».
Το 1898 κυκλοφόρησε η πρώτη ποιητική του συλλογή, Πολεμικά τραγούδια (πρόκειται για ποιήματα που απηχούν τα βιώματά του από τη συμμετοχή του στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897), ενώ το 1904 έγινε ένα από τα πρώτα μέλη της εταιρίας «Η Εθνική Γλώσσα», με σκοπό την υπεράσπιση της δημοτικής γλώσσας (μαζί με τον Μιλτιάδη Μαλακάση, τον Λάμπρο Πορφύρα, τον Κωσταντίνο Χατζόπουλο, τον Ανδρέα Καρκαβίτσα, τον Ιωάννη Κονδυλάκη και άλλους). Αφού έζησε επί τρία χρόνια στο Παρίσι (1908-1911) ως απεσταλμένος της εφημερίδας Εμπρός, εγκατέλειψε έπειτα τη δημοσιογραφία και, μετά από παρότρυνση του Ελευθέριου Βενιζέλου, διετέλεσε νομάρχης Ζακύνθου, Καλαμάτας και Κυκλάδων (1912-1916). Το 1918 συνεργάστηκε στη συγγραφή του θρυλικού αναγνωστικού Τα Ψηλά Βουνά και, την ίδια χρονιά, ανέλαβε πρόεδρος της Εθνικής Πινακοθήκης.
Το 1919 –τη χρονιά που συμμετείχε στη συντακτική επιτροπή του θρυλικού εκπαιδευτικού βιβλίου της μεταρρύθμισης Βενιζέλου, του «Αλφαβηταρίου με τον Ήλιο»– αυτ...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr
Γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου: Δείτε πώς κατασκευάστηκε η μεγαλύτερη καλωδιωτή γέφυρα του κόσμου
Ειδήσεις
Copyright 2010-2026 © pentelikonews.gr