Οι μεταβολÎÏ‚ του κλίματος Ï€ÏοκαλοÏν σκαμπανεβάσματα στη ΓÏοιλανδία: καθώς η θεÏμοκÏασία ανεβαίνει, η απώλεια πάγου μειώνει την πίεση που ασκείται στο Îδαφος και ολόκληÏο το νησί ανυψώνεται Îως και κατά 12 χιλιοστά το χÏόνο, σταθμίζει νÎα μελÎτη.
Η αναπήδηση της ΓÏοιλανδίας είναι γνωστό ότι ξεκίνησε Ï€Ïιν από πεÏίπου 10.000 χÏόνια, όταν Ï„Îλειωσε η πιο Ï€Ïόσφατη πεÏίοδο των παγετώνων. Το Îδαφος ανυψώνεται εξάλλου σχεδόν σε ολόκληÏη τη Î’ÏŒÏεια ΕυÏώπη, η οποία είχε επίσης καλυφθεί από πάγο για δεκάδες χιλιάδες χÏόνια.
Διεθνής ομάδα εÏευνητών απεφάνθη να μετÏήσει με μεγαλÏτεÏη ακÏίβεια την ανÏψωση στα πλαίσια Ï€Ïοσπάθειας να βελτιώσει τις εκτιμήσεις για την απώλεια πάγου στο νησί. Η απώλεια υπολογίζεται συνήθως από τη μεταβολή του υψομÎÏ„Ïου της παγωμÎνης επιφάνειας, μια μÎθοδος που δεν συνυπολογίζει την ανÏψωση του υποκείμενου εδάφους και μποÏεί Îτσι να υποεκτιμήσει σημαντικά το λιώσιμο.
Η νÎα μελÎτη, η οποία δημοσιεÏεται στην επιθεώÏηση Science Advances, βασίστηκε σε μετÏήσεις από δÎκτες GPS που είχαν τοποθετηθεί απευθείας στα υποκείμενα πετÏώματα.
Η ανάλυση αποκάλυψε ότι η ανÏψωση δεν είναι ομοιόμοÏφη σε όλη την Îκταση της ΓÏοιλανδίας. Ήταν εντονότεÏη στα νοτιοανατολικά, κατά πάσα πιθανότητα επειδή ο γήινος μανδÏας κάτω από τον σκληÏÏŒ φλοιό είναι πιο μαλακός σε αυτήν την πεÏιοχή και αναπηδά ταχÏτεÏα, σαν ελατήÏιο.
Όπως Ï€ÏοκÏπτει από τους εÏευνητÎÏ‚, η απότομη αυτή ανÏψωση σημαίνει ότι ο υπολογισμός της απώλειας πάγου με βάση δοÏυφοÏικÎÏ‚ παÏατηÏήσεις Ï€ÏÎπει να αναθεωÏηθεί Ï€Ïος τα πάνω κατά 20 γιγατόνους το χÏόνο.
Και αυτό είναι κακή είδηση όσον αφοÏά τις εκτιμήσεις για την άνοδο της στάθμης των ωκεανών.
ΕπιμÎλεια: ΒαγγÎλης Î Ïατικάκης...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr
Η αναπήδηση της ΓÏοιλανδίας είναι γνωστό ότι ξεκίνησε Ï€Ïιν από πεÏίπου 10.000 χÏόνια, όταν Ï„Îλειωσε η πιο Ï€Ïόσφατη πεÏίοδο των παγετώνων. Το Îδαφος ανυψώνεται εξάλλου σχεδόν σε ολόκληÏη τη Î’ÏŒÏεια ΕυÏώπη, η οποία είχε επίσης καλυφθεί από πάγο για δεκάδες χιλιάδες χÏόνια.
Διεθνής ομάδα εÏευνητών απεφάνθη να μετÏήσει με μεγαλÏτεÏη ακÏίβεια την ανÏψωση στα πλαίσια Ï€Ïοσπάθειας να βελτιώσει τις εκτιμήσεις για την απώλεια πάγου στο νησί. Η απώλεια υπολογίζεται συνήθως από τη μεταβολή του υψομÎÏ„Ïου της παγωμÎνης επιφάνειας, μια μÎθοδος που δεν συνυπολογίζει την ανÏψωση του υποκείμενου εδάφους και μποÏεί Îτσι να υποεκτιμήσει σημαντικά το λιώσιμο.
Η νÎα μελÎτη, η οποία δημοσιεÏεται στην επιθεώÏηση Science Advances, βασίστηκε σε μετÏήσεις από δÎκτες GPS που είχαν τοποθετηθεί απευθείας στα υποκείμενα πετÏώματα.
Η ανάλυση αποκάλυψε ότι η ανÏψωση δεν είναι ομοιόμοÏφη σε όλη την Îκταση της ΓÏοιλανδίας. Ήταν εντονότεÏη στα νοτιοανατολικά, κατά πάσα πιθανότητα επειδή ο γήινος μανδÏας κάτω από τον σκληÏÏŒ φλοιό είναι πιο μαλακός σε αυτήν την πεÏιοχή και αναπηδά ταχÏτεÏα, σαν ελατήÏιο.
Όπως Ï€ÏοκÏπτει από τους εÏευνητÎÏ‚, η απότομη αυτή ανÏψωση σημαίνει ότι ο υπολογισμός της απώλειας πάγου με βάση δοÏυφοÏικÎÏ‚ παÏατηÏήσεις Ï€ÏÎπει να αναθεωÏηθεί Ï€Ïος τα πάνω κατά 20 γιγατόνους το χÏόνο.
Και αυτό είναι κακή είδηση όσον αφοÏά τις εκτιμήσεις για την άνοδο της στάθμης των ωκεανών.
ΕπιμÎλεια: ΒαγγÎλης Î Ïατικάκης...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































