Ο γηÏαιότεÏος άνθÏωπος που Ï€Îθανε στη Γη -τουλάχιστον λαμβάνοντας Ï…Ï€' όψιν τα αποδεδειγμÎνα στοιχεία- ήταν η γαλλίδα Ζαν Καλμάν, η οποία απεβίωσε το 1997 σε ηλικία 122 χÏόνων, Îχοντας γεννηθεί Ï€ÏÎ¿Ï„Î¿Ï ÎºÏ„Î¹ÏƒÎ¸ÎµÎ¯ ο Ï€ÏÏγος του Άϊφελ. ΠαÏόλο που το Ï€Ïοσδόκιμο ζωής εμφανίζει τάση ανόδου, η πιθανότητα να φθάσει κανείς -και Ï€Î¿Î»Ï Ï€ÎµÏισσότεÏο να ξεπεÏάσει- τα χÏόνια της είναι μηδαμινή.
ΣÏμφωνα με μια νÎα -επίμαχη για μεÏικοÏÏ‚- επιστημονική ÎÏευνα, η ανθÏωπότητα πιθανώς Îχει «πιάσει ταβάνι», όσον αφοÏά τη διάÏκεια της ανθÏώπινης ζωής. Για τη συντÏιπτική πλειονότητα των ανθÏώπων αυτή η «οÏοφή» σήμεÏα είναι τα 115 χÏόνια. Η πιθανότητα ενός ανθÏώπου να ζήσει Îως την ηλικία των 125 χÏόνων, είναι μικÏότεÏη από μία στις 10.000.
ΕÏευνητÎÏ‚, με επικεφαλής τον καθηγητή Γιαν Βιγκ του Τμήματος Γενετικής του Κολεγίου ΙατÏικής 'ΑλμπεÏÏ„ Αϊνστάιν της ÎÎας ΥόÏκης ανÎλυσαν τα παγκόσμια δημογÏαφικά δεδομÎνα και μετά εστίασαν σε κάποιες χώÏες (Ιαπωνία, Γαλλία, ΗΠΑ, Î’Ïετανία), όσον αφοÏά τις μÎγιστες ηλικίας θανάτου που Îχουν καταγÏαφεί στη Διεθνή Βάση ΔεδομÎνων ΜακÏοζωίας. Οι Ï„ÎσσεÏις αυτÎÏ‚ χώÏες Îχουν αναλογικά τον μεγαλÏτεÏο αÏιθμό ανθÏώπων άνω των 110 χÏόνων.
Η ανάλυση αποκαλÏπτει ότι τόσο το Ï€Ïοσδόκιμο της ανθÏώπινης ζωής όσο και η μÎγιστη ηλικία θανάτου εμφάνισαν σταθεÏή αÏξηση κατά τον 19ο και τον 20ÏŒ αιώνα, χάÏη στα εμβόλια, τα αντιβιοτικά, τις καλÏτεÏες συνθήκες διατÏοφής και υγιεινής κ.α, ενισχÏοντας Îτσι την θεωÏία ότι η διάÏκεια της ζωής μας θα μποÏοÏσε να μην Îχει κάποιο εγγενÎÏ‚ φυσικό ÏŒÏιο.
Όμως, η ÎÏευνα αποκαλÏπτει επίσης ότι αυτή η σταδιακή βελτίωση στην επιβίωση Îχει εμφανίσει μια επιβÏάδυνση κατά τις τελευταίες δεκαετίες (το αποκοÏÏφωμα ήταν πεÏίπου το 1980). Ακόμη, ενώ καταγÏάφεται μια διαχÏονική βελτίωση στο Ï€Ïοσδόκιμο ζωής του μÎσου ανθÏώπου από τα 70 Îως τα 100 (δηλαδή όλο και πεÏισσότεÏοι άνθÏωποι στον κόσμο ζουν τόσα χÏόνια), μετά τα 100 η βελτίωση μειώνεται πλÎον δÏαστικά. Οι άνθÏωποι που φθάνουν σήμεÏα τα 110, δεν Îχουν μεγαλÏτεÏο Ï€Ïοσδόκιμο...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr
ΣÏμφωνα με μια νÎα -επίμαχη για μεÏικοÏÏ‚- επιστημονική ÎÏευνα, η ανθÏωπότητα πιθανώς Îχει «πιάσει ταβάνι», όσον αφοÏά τη διάÏκεια της ανθÏώπινης ζωής. Για τη συντÏιπτική πλειονότητα των ανθÏώπων αυτή η «οÏοφή» σήμεÏα είναι τα 115 χÏόνια. Η πιθανότητα ενός ανθÏώπου να ζήσει Îως την ηλικία των 125 χÏόνων, είναι μικÏότεÏη από μία στις 10.000.
ΕÏευνητÎÏ‚, με επικεφαλής τον καθηγητή Γιαν Βιγκ του Τμήματος Γενετικής του Κολεγίου ΙατÏικής 'ΑλμπεÏÏ„ Αϊνστάιν της ÎÎας ΥόÏκης ανÎλυσαν τα παγκόσμια δημογÏαφικά δεδομÎνα και μετά εστίασαν σε κάποιες χώÏες (Ιαπωνία, Γαλλία, ΗΠΑ, Î’Ïετανία), όσον αφοÏά τις μÎγιστες ηλικίας θανάτου που Îχουν καταγÏαφεί στη Διεθνή Βάση ΔεδομÎνων ΜακÏοζωίας. Οι Ï„ÎσσεÏις αυτÎÏ‚ χώÏες Îχουν αναλογικά τον μεγαλÏτεÏο αÏιθμό ανθÏώπων άνω των 110 χÏόνων.
Η ανάλυση αποκαλÏπτει ότι τόσο το Ï€Ïοσδόκιμο της ανθÏώπινης ζωής όσο και η μÎγιστη ηλικία θανάτου εμφάνισαν σταθεÏή αÏξηση κατά τον 19ο και τον 20ÏŒ αιώνα, χάÏη στα εμβόλια, τα αντιβιοτικά, τις καλÏτεÏες συνθήκες διατÏοφής και υγιεινής κ.α, ενισχÏοντας Îτσι την θεωÏία ότι η διάÏκεια της ζωής μας θα μποÏοÏσε να μην Îχει κάποιο εγγενÎÏ‚ φυσικό ÏŒÏιο.
Όμως, η ÎÏευνα αποκαλÏπτει επίσης ότι αυτή η σταδιακή βελτίωση στην επιβίωση Îχει εμφανίσει μια επιβÏάδυνση κατά τις τελευταίες δεκαετίες (το αποκοÏÏφωμα ήταν πεÏίπου το 1980). Ακόμη, ενώ καταγÏάφεται μια διαχÏονική βελτίωση στο Ï€Ïοσδόκιμο ζωής του μÎσου ανθÏώπου από τα 70 Îως τα 100 (δηλαδή όλο και πεÏισσότεÏοι άνθÏωποι στον κόσμο ζουν τόσα χÏόνια), μετά τα 100 η βελτίωση μειώνεται πλÎον δÏαστικά. Οι άνθÏωποι που φθάνουν σήμεÏα τα 110, δεν Îχουν μεγαλÏτεÏο Ï€Ïοσδόκιμο...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































