Στις 21 Ιουνίου 2015, δορυφόρος της NASA κατέγραψε μια μάζα από δισεκατομμύρια τόνους ιονισμένου αερίου να εκτινάσσεται από την επιφάνεια του Ήλιου κατευθείαν προς τη Γη. Σχεδόν δυο μέρες αργότερα, το σύννεφο πλάσματος προκάλεσε διακοπές στις ραδιοεπικοινωνίες και έκανε το βόρειο σέλας να κατέβει νότια μέχρι το Τέξας.
Μελέτη που δημοσιεύεται τώρα στην έγκριτη επιθεώρηση Physical Review Letters αποκαλύπτει ότι η ηλιακή καταιγίδα του 2015 άνοιξε μια παροδική «τρύπα» στο γήινο μαγνητικό πεδίο, η οποία επέτρεψε σε επικίνδυνα σωματίδια να φτάσουν μέχρι την επιφάνεια του πλανήτη.
Διαβάστε επίσης:
Πώς μια ηλιακή καταιγίδα του 1967 παρά λίγο να οδηγήσει σε πυρηνικό πόλεμο
Όπως τονίζει ο δικτυακός τόπος του περιοδικού Science, όλα είχαν αρχίσει όταν ο αμερικανικός δορυφόρος SOHO (Ηλιακό και Ηλιοσφαιρικό Παρατηρητήριο) κατέγραψε μια «εκτίναξη στεμματικού υλικού», ή CME, μια έκρηξη στην επιφάνεια του Ήλιου που εκτινάσσει στο Διάστημα γιγάντιες ποσότητες πλάσματος.
Κινούμενο με ταχύτητα 1.300 χιλιομέτρων ανά ώρα, το σύννεφο έφτασε στη Γη περίπου 40 ώρες αργότερα, τυλιγμένο στο δικό του μαγνητικό πεδίο.
Το πεδίο αυτό έτυχε να έχει αντίθετο προσανατολισμό, ή πολικότητα, εν συγκρίσει με το μαγνητικό πεδίο της Γης, κάτι που έκανε τα δύο πεδία να έλκονται. «Είναι σαν να φέρνεις δύο μαγνήτες κοντά τον ένα στον άλλο» εξηγεί ο Σούνι Γκούπτα του Ινστιτούτου Θεμελιώδους Έρευνας «Τάτα» στο Μουμπάι της Ινδίας, πρώτος συγγραφέας της μελέτης.
Η αλληλεπίδραση ανάμεσα στα δύο μαγνητικά πεδία μετέτρεψε ένα μέρος της μαγνητικής τους ενέργειας σε κινητική ενέργεια. Ως αποτέλεσμα, πρωτόνια και άλλα φορτισμένα σωματίδια εκτινάχθηκαν μέσα στο γήινο μαγνητικό πεδίο και έφτασαν μέχρι το έδαφος.
Στην πενταβάθμια κλίμακα της αμερικανικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA), η γεωμαγνητική καταιγίδα που προκάλεσε η εκτίναξη στεμματικού υλικού βαθμολογήθηκε με 4.
...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr
Μελέτη που δημοσιεύεται τώρα στην έγκριτη επιθεώρηση Physical Review Letters αποκαλύπτει ότι η ηλιακή καταιγίδα του 2015 άνοιξε μια παροδική «τρύπα» στο γήινο μαγνητικό πεδίο, η οποία επέτρεψε σε επικίνδυνα σωματίδια να φτάσουν μέχρι την επιφάνεια του πλανήτη.
Διαβάστε επίσης:
Πώς μια ηλιακή καταιγίδα του 1967 παρά λίγο να οδηγήσει σε πυρηνικό πόλεμο
Όπως τονίζει ο δικτυακός τόπος του περιοδικού Science, όλα είχαν αρχίσει όταν ο αμερικανικός δορυφόρος SOHO (Ηλιακό και Ηλιοσφαιρικό Παρατηρητήριο) κατέγραψε μια «εκτίναξη στεμματικού υλικού», ή CME, μια έκρηξη στην επιφάνεια του Ήλιου που εκτινάσσει στο Διάστημα γιγάντιες ποσότητες πλάσματος.
Κινούμενο με ταχύτητα 1.300 χιλιομέτρων ανά ώρα, το σύννεφο έφτασε στη Γη περίπου 40 ώρες αργότερα, τυλιγμένο στο δικό του μαγνητικό πεδίο.
Το πεδίο αυτό έτυχε να έχει αντίθετο προσανατολισμό, ή πολικότητα, εν συγκρίσει με το μαγνητικό πεδίο της Γης, κάτι που έκανε τα δύο πεδία να έλκονται. «Είναι σαν να φέρνεις δύο μαγνήτες κοντά τον ένα στον άλλο» εξηγεί ο Σούνι Γκούπτα του Ινστιτούτου Θεμελιώδους Έρευνας «Τάτα» στο Μουμπάι της Ινδίας, πρώτος συγγραφέας της μελέτης.
Η αλληλεπίδραση ανάμεσα στα δύο μαγνητικά πεδία μετέτρεψε ένα μέρος της μαγνητικής τους ενέργειας σε κινητική ενέργεια. Ως αποτέλεσμα, πρωτόνια και άλλα φορτισμένα σωματίδια εκτινάχθηκαν μέσα στο γήινο μαγνητικό πεδίο και έφτασαν μέχρι το έδαφος.
Στην πενταβάθμια κλίμακα της αμερικανικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA), η γεωμαγνητική καταιγίδα που προκάλεσε η εκτίναξη στεμματικού υλικού βαθμολογήθηκε με 4.
...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































