Γιατί τόσα πολλά πουλιά γεμίζουν την κοιλιά τους με πλαστικά των θαλασσών; Επειδή ξεγελιούνται από μια χημική ουσία που κάνει τα πλαστικά να μυρίζουν σαν τροφή, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Αυτό οφείλεται στο ότι τα μικροσκοπικά φύκια που προσκολλώνται πάνω στα διάσπαρτα στις θάλασσες πλαστικά, όταν διασπώνται, αναδίδουν μια οσμή που θυμίζει στα πουλιά το πλαγκτόν (κριλ) που συνήθως τρώνε.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Μάθιου Σαβόκα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Ντέηβις, ανέλυσαν στο εργαστήριό τους δείγματα από πλαστική ρύπανση και διαπίστωσαν ότι εκλύουν διμεθυλοσουλφίδιο (DMS). Είναι η ίδια χημική ουσία με χαρακτηριστική θειώδη οσμή, που παρακινεί πολλά θαλασσοπούλια να τρώνε πλαγκτόν.
Ο αριθμός των πλαστικών που καταλήγουν στις θάλασσες του πλανήτη αυξάνεται συνεχώς. Όπως προκύπτει από μια εκτίμηση που έκανε μια περυσινή μελέτη, η ποσότητα πλαστικών που κάθε χρόνο ρυπαίνει τη θάλασσα, είναι περίπου οκτώ εκατομμύρια τόνοι. Μια άλλη έρευνα το 2014 είχε εκτιμήσει ότι συνολικά στους ωκεανούς υπάρχουν τουλάχιστον 250 εκατ. τόνοι πλαστικών.
Ένα μεγάλος μέρος τους διασπάται σε μικρότερα κομμάτια (μικροπλαστικά), που τρώγονται από θαλάσσιους οργανισμούς και πουλιά. Με αυτό τον τρόπο, μέσω της τροφικής αλυσίδας, επιστρέφουν μερικώς στους ανθρώπους.
Υπολογίζεται ότι το 90% των πουλιών που πετάνε πάνω από τις θάλασσες, έχουν φάει πλαστικά σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Ορισμένα πουλιά όπως τα άλμπατρος δείχνουν μεγάλη προτίμηση στα πλαστικά. Έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι ορισμένες φορές τα πουλιά ταΐζουν πλαστικά και τα μικρά τους, καθώς τα θεωρούν τροφή. Όμως η είσοδος των πλαστικών στον οργανισμό τους θα μπορούσε να επιφέρει βλάβη στα εσωτερικά όργανα και να φράξει το έντερό τους.
Τα δύο συχνότερα είδη πλαστικού που πετιούνται στις θάλασσες, είναι το πολυαιθυλένιο και το πολυπροπυλένιο. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι στο μέλλον, με σκοπό να προστατεύονται καλύτερα τα πουλιά και τα ψάρια, θα ήταν δυνατόν να δημιουργηθούν π...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Μάθιου Σαβόκα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Ντέηβις, ανέλυσαν στο εργαστήριό τους δείγματα από πλαστική ρύπανση και διαπίστωσαν ότι εκλύουν διμεθυλοσουλφίδιο (DMS). Είναι η ίδια χημική ουσία με χαρακτηριστική θειώδη οσμή, που παρακινεί πολλά θαλασσοπούλια να τρώνε πλαγκτόν.
Ο αριθμός των πλαστικών που καταλήγουν στις θάλασσες του πλανήτη αυξάνεται συνεχώς. Όπως προκύπτει από μια εκτίμηση που έκανε μια περυσινή μελέτη, η ποσότητα πλαστικών που κάθε χρόνο ρυπαίνει τη θάλασσα, είναι περίπου οκτώ εκατομμύρια τόνοι. Μια άλλη έρευνα το 2014 είχε εκτιμήσει ότι συνολικά στους ωκεανούς υπάρχουν τουλάχιστον 250 εκατ. τόνοι πλαστικών.
Ένα μεγάλος μέρος τους διασπάται σε μικρότερα κομμάτια (μικροπλαστικά), που τρώγονται από θαλάσσιους οργανισμούς και πουλιά. Με αυτό τον τρόπο, μέσω της τροφικής αλυσίδας, επιστρέφουν μερικώς στους ανθρώπους.
Υπολογίζεται ότι το 90% των πουλιών που πετάνε πάνω από τις θάλασσες, έχουν φάει πλαστικά σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Ορισμένα πουλιά όπως τα άλμπατρος δείχνουν μεγάλη προτίμηση στα πλαστικά. Έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι ορισμένες φορές τα πουλιά ταΐζουν πλαστικά και τα μικρά τους, καθώς τα θεωρούν τροφή. Όμως η είσοδος των πλαστικών στον οργανισμό τους θα μπορούσε να επιφέρει βλάβη στα εσωτερικά όργανα και να φράξει το έντερό τους.
Τα δύο συχνότερα είδη πλαστικού που πετιούνται στις θάλασσες, είναι το πολυαιθυλένιο και το πολυπροπυλένιο. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι στο μέλλον, με σκοπό να προστατεύονται καλύτερα τα πουλιά και τα ψάρια, θα ήταν δυνατόν να δημιουργηθούν π...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































