Ο Ουίνστον ΤσώÏτσιλ δεν νοιαζόταν μόνο με ποιο Ï„Ïόπο η Î’Ïετανία και γενικότεÏα η δημοκÏατική ΔÏση θα νικήσει τη ναζιστική ΓεÏμανία. ΕνδιαφεÏόταν επίσης για το αν υπάÏχει εξωγήινη ζωή σε άλλους πλανήτες, όπως αποκαλÏπτει Îνα εντυπωσιακό ανÎκδοτο και άγνωστο Îως τώÏα δοκίμιό του, που ήλθε στο φως και φÎÏει τον τίτλο «Είμαστε μόνοι στο ΣÏμπαν;»
Εν συντομία, η απάντηση του Ουίνστον ΤσώÏτσιλ είναι ότι, με δεδομÎνη την απεÏαντοσÏνη του ΣÏμπαντος, είναι δÏσκολο να πιστÎψει κανείς πως οι άνθÏωποι αποτελοÏν κάτι το μοναδικό, αν μη τι άλλο επειδή εγγενώς η ζωή Îχει την τάση να πολλαπλασιάζεται και να επεκτείνεται.
Το 11σÎλιδο δακτυλογÏαφημÎνο κείμενο, που πιθανώς Ï€ÏοοÏιζόταν να δημοσιευθεί σε κάποια εφημεÏίδα, είχε γÏαφεί το 1939, όταν η ΕυÏώπη βÏισκόταν στο χείλος του ΔευτÎÏου Παγκοσμίου ΠολÎμου. Έμεινε στα συÏτάÏια του μεγάλου βÏÎµÏ„Î±Î½Î¹ÎºÎ¿Ï Ï€Î¿Î»Î¹Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï, ο οποίος Îκανε κάποιες αλλαγÎÏ‚ στη δεκαετία του 1950, παÏ’ όλα αυτά, δεν Îμελλε ποτΠνα δημοσιευθεί.
Στην δεκαετία του ’80, και Î±Ï†Î¿Ï ÏƒÏ„Î¿ Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Î¿ κείμενο είχε μείνει για χÏόνια στα χÎÏια του εκδότη του ΤσώÏτσιλ, το δοκίμιο μεταφÎÏθηκε μαζί με πολλά άλλα γÏαφτά του στο Εθνικό Μουσείο ΤσώÏτσιλ στο ΦοÏλτον του ΜισοÏÏι των ΗΠΑ, όπου καταχωνιάστηκε και ξεχάστηκε. Îσπου, ο νÎος διευθυντής του μουσείου Τίμοθι Ράϊλι, το ξÎθαψε και το παÏÎδωσε στον ισÏαηλοαμεÏικανό αστÏοφυσικό και συγγÏαφÎα εκλαϊκευτικών επιστημονικών βιβλίων ΜάÏιο Λίβιο, ο οποίος ανÎλαβε να το μελετήσει.
«Σε μια εποχή που οÏισμÎνοι σημεÏινοί πολιτικοί απαξιώνουν την επιστήμη, είναι συγκινητικό να θυμόμαστε Îναν ηγÎτη, ο οποίος ασχολείτο με αυτήν τόσο βαθιά», δήλωσε ο Λίβιο σε σχετικό άÏθÏο στο πεÏιοδικό Nature, σε Îναν υπαινιγμό που παÏαπÎμπει (και) στον Îτόναλντ ΤÏαμπ.
Ο ΤσώÏτσιλ δείχνει ιδιαίτεÏα ενημεÏωμÎνος για τις επιστημονικÎÏ‚ γνώσεις της εποχής του, ενώ -όπως και σε τόσα άλλα Ï€Ïάγματα- οι κÏίσεις και Ï€ÏοβλÎψεις του αναφοÏικά με την εξωγήινη ζωή φαίνονται ιδιαίτεÏα εÏστοχες. Πάνω από μισό αιώνα Ï€Ïιν ανακαλυφθεί ο Ï€Ïώτος εξωπλανήτ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr
Εν συντομία, η απάντηση του Ουίνστον ΤσώÏτσιλ είναι ότι, με δεδομÎνη την απεÏαντοσÏνη του ΣÏμπαντος, είναι δÏσκολο να πιστÎψει κανείς πως οι άνθÏωποι αποτελοÏν κάτι το μοναδικό, αν μη τι άλλο επειδή εγγενώς η ζωή Îχει την τάση να πολλαπλασιάζεται και να επεκτείνεται.
Το 11σÎλιδο δακτυλογÏαφημÎνο κείμενο, που πιθανώς Ï€ÏοοÏιζόταν να δημοσιευθεί σε κάποια εφημεÏίδα, είχε γÏαφεί το 1939, όταν η ΕυÏώπη βÏισκόταν στο χείλος του ΔευτÎÏου Παγκοσμίου ΠολÎμου. Έμεινε στα συÏτάÏια του μεγάλου βÏÎµÏ„Î±Î½Î¹ÎºÎ¿Ï Ï€Î¿Î»Î¹Ï„Î¹ÎºÎ¿Ï, ο οποίος Îκανε κάποιες αλλαγÎÏ‚ στη δεκαετία του 1950, παÏ’ όλα αυτά, δεν Îμελλε ποτΠνα δημοσιευθεί.
Στην δεκαετία του ’80, και Î±Ï†Î¿Ï ÏƒÏ„Î¿ Î¼ÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Î¿ κείμενο είχε μείνει για χÏόνια στα χÎÏια του εκδότη του ΤσώÏτσιλ, το δοκίμιο μεταφÎÏθηκε μαζί με πολλά άλλα γÏαφτά του στο Εθνικό Μουσείο ΤσώÏτσιλ στο ΦοÏλτον του ΜισοÏÏι των ΗΠΑ, όπου καταχωνιάστηκε και ξεχάστηκε. Îσπου, ο νÎος διευθυντής του μουσείου Τίμοθι Ράϊλι, το ξÎθαψε και το παÏÎδωσε στον ισÏαηλοαμεÏικανό αστÏοφυσικό και συγγÏαφÎα εκλαϊκευτικών επιστημονικών βιβλίων ΜάÏιο Λίβιο, ο οποίος ανÎλαβε να το μελετήσει.
«Σε μια εποχή που οÏισμÎνοι σημεÏινοί πολιτικοί απαξιώνουν την επιστήμη, είναι συγκινητικό να θυμόμαστε Îναν ηγÎτη, ο οποίος ασχολείτο με αυτήν τόσο βαθιά», δήλωσε ο Λίβιο σε σχετικό άÏθÏο στο πεÏιοδικό Nature, σε Îναν υπαινιγμό που παÏαπÎμπει (και) στον Îτόναλντ ΤÏαμπ.
Ο ΤσώÏτσιλ δείχνει ιδιαίτεÏα ενημεÏωμÎνος για τις επιστημονικÎÏ‚ γνώσεις της εποχής του, ενώ -όπως και σε τόσα άλλα Ï€Ïάγματα- οι κÏίσεις και Ï€ÏοβλÎψεις του αναφοÏικά με την εξωγήινη ζωή φαίνονται ιδιαίτεÏα εÏστοχες. Πάνω από μισό αιώνα Ï€Ïιν ανακαλυφθεί ο Ï€Ïώτος εξωπλανήτ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































