Ο χείμαρος των νέων δεδομένων στην εποχή του Διαδικτύου ίσως μια μέρα ξεπεράσει τις δυνατότητες των σκληρών δίσκων. Την απάντηση θα μπορούσε να δώσει η αποθήκευση της ψηφιακής πληροφορίας σε μόρια DNA, μια προσέγγιση που μόλις έσπασε κάθε ρεκόρ στην πυκνότητα των δεδομένων.
Αμερικανοί ερευνητές περιγράφουν στο Science πώς δημιούργησαν ένα σύστημα που θα μπορούσε να αποθηκεύει 215 petabyte (215.000 terabyte) πληροφορίας σε ένα γραμμάριο DNA. Όπως σχολιάζει το περιοδικό, ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε θεωρητικά να αποθηκεύσει όλες τις πληροφορίες του κόσμου σε ένα δοχείο περίπου στο μέγεθος και το βάρος ενός φορτηγού.
Διαβάστε επίσης:
Χρονοκάψουλες DNA για αποθήκευση δεδομένων «στην αιωνιότητα»
Το ανθρώπινο γονιδίωμα σε bit και byte
Όλα τα σονέτα του Σαίξπηρ γραμμένα σε DNA
Οι υπολογιστές αποθηκεύουν τα δεδομένα σε ατελείωτες σειρές από «0» και «1». Οι γενετικές πληροφορίες που αποθηκεύει το DNA βρίσκονται επίσης σε ψηφιακή μορφή, είναι όμως γραμμένες σε αλληλουχίες τεσσάρων αντί για δύο ψηφίων, τις χημικές βάσεις A, T, C και G. Παρόλο όμως που το ένα σύστημα είναι δυαδικό και το άλλο τετραδικό, είναι στην πράξη εύκολο να μεταγράψει κανείς τα δεδομένα από το ένα σύστημα στο άλλο.
Ψηφιακά δεδομένα αποθηκεύτηκαν για πρώτη φορά σε DNA το 2012, όταν η ομάδα του διάσημου γενετιστή του Χάρβαρντ Τζορτζ Τσερτς κωδικοποίησαν ένα βιβλίο των 52.000 λέξεων σε ορισμένες χιλιάδες μόρια.
Θεωρητικά, το DNA θα μπορούσε να αποθηκεύσει μέχρι 2 bit πληροφορίας σε κάθε βάση. Στην πράξη όμως συμβαίνουν λάθη στην εγγραφή και την ανάκτηση δεδομένων, κάτι που μειώνει το θεωρητικό όριο στα 1,8 bit ανά βάση.
Το βιβλίο του 2012 πετύχαινε απόδοση μόλις 1,28 petabyte ανά γραμμάριο δεδομένων. Η νέα μελέτη στο Science πλησιάζει περισσότερο το θεωρητικό όριο με 1,6 bit ανά βάση.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Κολούμπια και του Κέντρου Γενωμικής της Νέας Υόρκης ...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr
Αμερικανοί ερευνητές περιγράφουν στο Science πώς δημιούργησαν ένα σύστημα που θα μπορούσε να αποθηκεύει 215 petabyte (215.000 terabyte) πληροφορίας σε ένα γραμμάριο DNA. Όπως σχολιάζει το περιοδικό, ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε θεωρητικά να αποθηκεύσει όλες τις πληροφορίες του κόσμου σε ένα δοχείο περίπου στο μέγεθος και το βάρος ενός φορτηγού.
Διαβάστε επίσης:
Χρονοκάψουλες DNA για αποθήκευση δεδομένων «στην αιωνιότητα»
Το ανθρώπινο γονιδίωμα σε bit και byte
Όλα τα σονέτα του Σαίξπηρ γραμμένα σε DNA
Οι υπολογιστές αποθηκεύουν τα δεδομένα σε ατελείωτες σειρές από «0» και «1». Οι γενετικές πληροφορίες που αποθηκεύει το DNA βρίσκονται επίσης σε ψηφιακή μορφή, είναι όμως γραμμένες σε αλληλουχίες τεσσάρων αντί για δύο ψηφίων, τις χημικές βάσεις A, T, C και G. Παρόλο όμως που το ένα σύστημα είναι δυαδικό και το άλλο τετραδικό, είναι στην πράξη εύκολο να μεταγράψει κανείς τα δεδομένα από το ένα σύστημα στο άλλο.
Ψηφιακά δεδομένα αποθηκεύτηκαν για πρώτη φορά σε DNA το 2012, όταν η ομάδα του διάσημου γενετιστή του Χάρβαρντ Τζορτζ Τσερτς κωδικοποίησαν ένα βιβλίο των 52.000 λέξεων σε ορισμένες χιλιάδες μόρια.
Θεωρητικά, το DNA θα μπορούσε να αποθηκεύσει μέχρι 2 bit πληροφορίας σε κάθε βάση. Στην πράξη όμως συμβαίνουν λάθη στην εγγραφή και την ανάκτηση δεδομένων, κάτι που μειώνει το θεωρητικό όριο στα 1,8 bit ανά βάση.
Το βιβλίο του 2012 πετύχαινε απόδοση μόλις 1,28 petabyte ανά γραμμάριο δεδομένων. Η νέα μελέτη στο Science πλησιάζει περισσότερο το θεωρητικό όριο με 1,6 bit ανά βάση.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Κολούμπια και του Κέντρου Γενωμικής της Νέας Υόρκης ...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































