Ο βαυαÏός χημικός Άντολφ Î£Ï€Î¯Ï„ÎµÎ»ÎµÏ Î®Ï„Î±Î½ τυχεÏός που κÏατοÏσε μια γάτα στο εÏγαστήÏιό του στα Ï„Îλη του 19ου αιώνα: το κατοικίδιο ανακάλυψε πώς μποÏεί κανείς να μετατÏÎψει το απλό γάλα σε επαναστατικό νÎο πλαστικό.
Ήταν το πλαστικό καζεÎνης, γνωστό και ως «γαλάλιθος», το δεÏτεÏο πλαστικό που εφευÏÎθηκε μετά τη νιτÏοκυτταÏίνη, η οποία παÏάγεται από φυτικό υλικό.
Ο γαλάλιθος διÎμεινε δημοφιλής για δεκαετίες, και ήταν το υλικό από το οποίο παÏάγονταν εξαιÏετικά κουμπιά για ÏοÏχα, ή ακόμα και κοσμήματα.
Η καζεÎνη είναι η κÏÏια Ï€ÏωτεÎνη του γάλακτος (ή για την ακÏίβεια μια οικογÎνεια συγγενικών Ï€Ïωτεϊνών), η οποία ευθÏνεται για το άσπÏο χÏώμα του και αποτελεί επίσης βασικό συστατικό του τυÏÎ¹Î¿Ï -πήÏε μάλιστα το όνομά της από τη λατινική λÎξη για το τυÏί, caseus.
Ήταν Îνα βÏάδυ του 1897 όταν ο Î£Ï€Î¯Ï„ÎµÎ»ÎµÏ (Adolf Spitteler, 1846 - 1940) άφησε στον πάγκο του εÏγαστηÏίου του μια φιάλη φοÏμαλδεΰδης, εξιστοÏεί το πεÏιοδικό Scientific American.
Στη διάÏκεια της νÏχτας, η απÏόσεκτη γάτα ÎÏιξε το μπουκάλι και η φοÏμαλδεΰδη κÏλησε στον πάγκο και Îπεσε τελικά στο μπολ με το γάλα του ζώου. Όταν ο Î£Ï€Î¯Ï„ÎµÎ»ÎµÏ ÎµÏ€ÎστÏεψε το επόμενο Ï€Ïωί, είδε ότι το γάλα είχε στεÏεοποιηθεί σε Îνα σκληÏÏŒ υλικό που θÏμιζε κÎÏατο. Ουσιαστικά, η φοÏλμαλδεΰδη είχε Ï€ÏοκαλÎσει τον πολυμεÏισμό των μοÏίων καζεÎνης σε μακÏιÎÏ‚ αλυσίδες, παÏόμοιες με αυτÎÏ‚ από τις οποίες αποτελοÏνται όλα τα πλαστικά.
Σε συνεÏγασία με Îναν γεÏμανό τυπογÏάφο, τον Βίλχελμ ΚÏίσε, ο Î£Ï€Î¯Ï„ÎµÎ»ÎµÏ Ï„ÎµÎ»ÎµÎ¹Î¿Ï€Î¿Î¯Î·ÏƒÎµ τη μÎθοδο παÏαγωγής Ï€Î»Î±ÏƒÏ„Î¹ÎºÎ¿Ï Î±Ï€ÏŒ καζεÎνη και ίδÏυσε την Vereinigte Gummiware Fabriken, την Ï€Ïώτη εταιÏεία που παÏήγαγε το νÎο υλικό σε βιομηχανική κλίμακα. Το εÏευνητικό δίδυμο κατÎθεσε αίτηση για δίπλωμα ευÏεσιτεχνίας το 1899. ΣÏντομα, εταιÏείες στην ΕυÏώπη άÏχισαν να πειÏαματίζονται με τον γαλάλιθο.
Σε αντίθεση με άλλα πλαστικά, τα οποία μποÏοÏν να χυθοÏν σε καλοÏπια, το πλαστικό καζεÎνης παÏαγόταν σε φÏλλα ή Ïάβδους από τις οποίες σκαλίζ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr
Ήταν το πλαστικό καζεÎνης, γνωστό και ως «γαλάλιθος», το δεÏτεÏο πλαστικό που εφευÏÎθηκε μετά τη νιτÏοκυτταÏίνη, η οποία παÏάγεται από φυτικό υλικό.
Ο γαλάλιθος διÎμεινε δημοφιλής για δεκαετίες, και ήταν το υλικό από το οποίο παÏάγονταν εξαιÏετικά κουμπιά για ÏοÏχα, ή ακόμα και κοσμήματα.
Η καζεÎνη είναι η κÏÏια Ï€ÏωτεÎνη του γάλακτος (ή για την ακÏίβεια μια οικογÎνεια συγγενικών Ï€Ïωτεϊνών), η οποία ευθÏνεται για το άσπÏο χÏώμα του και αποτελεί επίσης βασικό συστατικό του τυÏÎ¹Î¿Ï -πήÏε μάλιστα το όνομά της από τη λατινική λÎξη για το τυÏί, caseus.
Ήταν Îνα βÏάδυ του 1897 όταν ο Î£Ï€Î¯Ï„ÎµÎ»ÎµÏ (Adolf Spitteler, 1846 - 1940) άφησε στον πάγκο του εÏγαστηÏίου του μια φιάλη φοÏμαλδεΰδης, εξιστοÏεί το πεÏιοδικό Scientific American.
Στη διάÏκεια της νÏχτας, η απÏόσεκτη γάτα ÎÏιξε το μπουκάλι και η φοÏμαλδεΰδη κÏλησε στον πάγκο και Îπεσε τελικά στο μπολ με το γάλα του ζώου. Όταν ο Î£Ï€Î¯Ï„ÎµÎ»ÎµÏ ÎµÏ€ÎστÏεψε το επόμενο Ï€Ïωί, είδε ότι το γάλα είχε στεÏεοποιηθεί σε Îνα σκληÏÏŒ υλικό που θÏμιζε κÎÏατο. Ουσιαστικά, η φοÏλμαλδεΰδη είχε Ï€ÏοκαλÎσει τον πολυμεÏισμό των μοÏίων καζεÎνης σε μακÏιÎÏ‚ αλυσίδες, παÏόμοιες με αυτÎÏ‚ από τις οποίες αποτελοÏνται όλα τα πλαστικά.
Σε συνεÏγασία με Îναν γεÏμανό τυπογÏάφο, τον Βίλχελμ ΚÏίσε, ο Î£Ï€Î¯Ï„ÎµÎ»ÎµÏ Ï„ÎµÎ»ÎµÎ¹Î¿Ï€Î¿Î¯Î·ÏƒÎµ τη μÎθοδο παÏαγωγής Ï€Î»Î±ÏƒÏ„Î¹ÎºÎ¿Ï Î±Ï€ÏŒ καζεÎνη και ίδÏυσε την Vereinigte Gummiware Fabriken, την Ï€Ïώτη εταιÏεία που παÏήγαγε το νÎο υλικό σε βιομηχανική κλίμακα. Το εÏευνητικό δίδυμο κατÎθεσε αίτηση για δίπλωμα ευÏεσιτεχνίας το 1899. ΣÏντομα, εταιÏείες στην ΕυÏώπη άÏχισαν να πειÏαματίζονται με τον γαλάλιθο.
Σε αντίθεση με άλλα πλαστικά, τα οποία μποÏοÏν να χυθοÏν σε καλοÏπια, το πλαστικό καζεÎνης παÏαγόταν σε φÏλλα ή Ïάβδους από τις οποίες σκαλίζ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































