Το Μεσολόγγι της ιστορίας και της τέχνης

Η γενναία αντίσταση των κατοίκων του Μεσολογγίου στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης, η πολιορκία των χρόνων 1825-1826 και, τελικά, η ηρωική Έξοδος (10 Απριλίου 1826) αποτελούν, πέραν πάσης αμφιβολίας, ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα κεφάλαια της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Το Μεσολόγγι, που υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα της Στερεάς κατά το 17ο και το 18ο αιώνα, αποτέλεσε έπειτα από την κήρυξη της Επανάστασης (20 Μαΐου 1821) πολιτικό και στρατιωτικό κέντρο υπό τους Μαυροκορδάτο (πρόεδρο της Γερουσίας), Μάρκο Μπότσαρη (στρατιωτικό αρχηγό), Δημήτριο Μακρή, Αθανάσιο Ραζή-Κότσικα κ.ά. Η πόλη οχυρώθηκε αμέσως και κατάφερε να αντισταθεί στην επίθεση του Γιουσούφ πασά, τον Ιούνιο του 1822. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους ξεκίνησε δίμηνη πολιορκία της πόλης από δυνάμεις του Ομέρ Βρυώνη και του Κιουταχή, η οποία απέβη άκαρπη, καθώς οι γενναίοι Μεσολογγίτες υποστηρίχτηκαν στον αγώνα τους από τον υδραίικο στόλο και Πελοποννησίους.

Ενόψει νέας πολιορκίας, το Μεσολόγγι ενισχύθηκε με μεγάλη τάφρο και άλλα οχυρωματικά έργα (πυροβολεία κ.ά.) υπό την καθοδήγηση των γηγενών αρχηγών και του λόρδου Βύρωνος. Η δεύτερη πολιορκία άρχισε με την επίθεση του Κιουταχή, που εκδηλώθηκε στις 15 Απριλίου 1825, κατέληξε δε στη θρυλική Έξοδο της 10ης Απριλίου 1826. Από ένα σύνολο 9.000 περίπου ατόμων που έλαβαν μέρος στην Έξοδο (οι μάχιμοι, που είχαν διαιρεθεί σε τρία τμήματα, με επικεφαλής τους Νότη Μπότσαρη, Κίτσο Τζαβέλλα και Δημήτριο Μακρή, ήταν 3.000) διασώθηκαν μόνον 1.800.

Ο Κήπος των Ηρώων (πανελλήνιο προσκύνημα, που ιδρύθηκε το 1829, κατόπιν αποφάσεως του Ιωάννη Καποδίστρια, και εγκαινιάστηκε το 1838), το τείχος με την ιστορική πύλη (κατασκευάστηκε το 1832 στα ίχνη του «φράχτη» - προχώματος της πολιορκίας), το μνημείο στη θέση του σπιτιού όπου απεβίωσε ο λόρδος Βύρων, η ιστορική θέση του Ανεμόμυλου, η στήλη Μάγερ (στη μνήμη του Ιωάννη - Ιακώβου Μάγερ, ελβετού φιλέλληνα και εκδότη της εφημερίδας «Ελληνικά Χρονικά») συνδέονται με ονόματα και γ...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr