Μυστράς, ο λαμπρός προμαχώνας του Βυζαντίου

Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO και ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της πατρίδας μας, η φημισμένη καστροπολιτεία του Μυστρά είναι χτισμένη σε φύσει οχυρή θέση, σε ένα πρόβουνο του Tαΰγετου.

Εξαίρετα αρχιτεκτονικά μνημεία, ελικοειδή σοκάκια και σπάνιες φυσικές ομορφιές συνθέτουν την εικόνα του Μυστρά, της πολιτείας που άκμασε τους δύο τελευταίους αιώνες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Περί το 1249 ο Γουλιέλμος Β' Bιλεαρδουίνος, ηγεμόνας του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, έστειλε διαταγή να ανεγερθεί κάστρο στην κορυφή του λόφου του Μυζηθρά, θέση στρατηγικής σημασίας για τον έλεγχο της κοιλάδας του Ευρώτα. Το 1262 ο φράγκος ηγεμόνας υποχρεώθηκε να παραδώσει το κάστρο του Μυζηθρά στο βυζαντινό αυτοκράτορα Μιχαήλ Η' Παλαιολόγο, τον ελευθερωτή της Κωνσταντινούπολης.

Σύντομα άρχισε η οργάνωση της καστροπολιτείας, στην οποία συνέρρευσαν, μεταξύ άλλων, επιφανείς πνευματικοί άνθρωποι (ο πλέον διαπρεπής λόγιος του βυζαντινού Μυστρά υπήρξε ο Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων). Από το 1349 ο Μυστράς αποτέλεσε την πρωτεύουσα του ημιαυτόνομου Δεσποτάτου του Μορέως, με πρώτο δεσπότη τον Μανουήλ Καντακουζηνό (1349-1380), δευτερότοκο γιο του αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ' Καντακουζηνού.

Τους Καντακουζηνούς διαδέχθηκαν στο Μυστρά οι Παλαιολόγοι (1383-1460), που κατείχαν το θρόνο και της Βασιλεύουσας. Ο 15ος αιώνας υπήρξε περίοδος ακμής και επέκτασης του Δεσποτάτου σε ολόκληρη σχεδόν την Πελοπόννησο.

Επί Μανουήλ Β' Παλαιολόγου οικοδομήθηκε η μεγάλη πτέρυγα των Παλατιών με την αίθουσα του θρόνου και ολοκληρώθηκε η οικιστική ανάπτυξη. Κατά την παράδοση, στο ναό του Αγίου Δημητρίου έλαβε χώρα το 1449 η στέψη του τελευταίου βυζαντινού αυτοκράτορα, του Κωνσταντίνου ΙΑ' Παλαιολόγου ή Δραγάτση, έως τότε δεσπότη του Μυστρά. Το Δεσποτάτο παραδόθηκε στους Τούρκους το 1460.

Η φράγκικη ακρόπολη, η μεσαιωνική πόλη-κάστρο στην κορυφή του λόφου του Μυζηθρά, προστατεύεται από δύο οχυρωματικού...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr