ΑΡΧΙΚΗ
Η Λήμνος, το νησί του Βορείου Αιγαίου με τους πιστούς φίλους και το ιδιαίτερο χρώμα, είχε αποκτήσει πλούτο και φήμη ήδη από τους Προϊστορικούς Χρόνους.
Ως «ευκτίμενον πτολίεθρον» («καλοχτισμένη πολιτεία») τη μνημονεύει ο Όμηρος στην Ιλιάδα, χάρη στην εξαίρετη γεωγραφική θέση της (απέναντι από την είσοδο του Ελλησπόντου, στη διαδρομή προς τις μεταλλοφόρες πλουτοπαραγωγικές πηγές), το εύφορο έδαφος, τα πλούσια αλιεύματα και τα ασφαλή αγκυροβόλιά της, καθώς και τις σπουδαίες μεταλλουργικές επιδόσεις των κατοίκων της.
Η Λήμνος γνώρισε περίοδο ακμής κατά την Πρώιμη και τη Μέση Εποχή του Χαλκού, όταν αναπτύχθηκαν σημαντικά οικιστικά κέντρα, ενώ κατά τους Ιστορικούς Χρόνους υπήρξε επί μακρόν αθηναϊκό έδαφος (περί τα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. εγκαταστάθηκαν στη Λήμνο αθηναίοι κληρούχοι, που συμβίωσαν ειρηνικά με τους γηγενείς).
Στο βορειοανατολικό τμήμα της Λήμνου, βόρεια από το Κοντοπούλι, μεσόγειο κεφαλοχώρι με πετρόχτιστα σπίτια, βρίσκονται δύο σημαντικοί αρχαιολογικοί χώροι: η Ηφαιστία και το Καβείριο.
Η Ηφαιστία υπήρξε η δεύτερη (μετά τη Μύρινα) σημαντικότερη πόλη της Λήμνου κατά τους Ιστορικούς Xρόνους. Τα ευρήματα των ανασκαφικών ερευνών τεκμηριώνουν τη συνεχή κατοίκηση στην περιοχή από τη Χαλκολιθική Εποχή έως και τους Βυζαντινούς Χρόνους.
Οι ανασκαφές της Ιταλικής Αρχαιολογικής Σχολής και της Κ' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων αποκάλυψαν νεκροταφείο, που χρονολογείται από τα μέσα του 8ου έως τον 5ο αιώνα π.Χ., και σημαντικό ιερό της Μεγάλης Θεάς (ταυτίστηκε αρχικά με την Κυβέλη και αργότερα με τη Λήμνο), που ήταν σε χρήση από τα μέσα του 8ου έως το τέλος του 6ου αιώνα π.Χ., όταν καταστράφηκε από πυρκαγιά. Ακόμα, δύο κεραμικούς κλιβάνους εργαστηρίου Ελληνιστικών Χρόνων (2ος-1ος αιώνας π.Χ.), λείψανα του θεάτρου Ελληνιστικών - Ρωμαϊκών Χρόνων (αναστηλωμένο, με 5 οικοδομικές φάσεις), λουτρικές εγκαταστάσεις και κατάλοιπα κατοικιών Ελληνιστικών Χρόνων.
Πηγή/Περισσότερα: in.gr
Ως «ευκτίμενον πτολίεθρον» («καλοχτισμένη πολιτεία») τη μνημονεύει ο Όμηρος στην Ιλιάδα, χάρη στην εξαίρετη γεωγραφική θέση της (απέναντι από την είσοδο του Ελλησπόντου, στη διαδρομή προς τις μεταλλοφόρες πλουτοπαραγωγικές πηγές), το εύφορο έδαφος, τα πλούσια αλιεύματα και τα ασφαλή αγκυροβόλιά της, καθώς και τις σπουδαίες μεταλλουργικές επιδόσεις των κατοίκων της.
Η Λήμνος γνώρισε περίοδο ακμής κατά την Πρώιμη και τη Μέση Εποχή του Χαλκού, όταν αναπτύχθηκαν σημαντικά οικιστικά κέντρα, ενώ κατά τους Ιστορικούς Χρόνους υπήρξε επί μακρόν αθηναϊκό έδαφος (περί τα μέσα του 5ου αιώνα π.Χ. εγκαταστάθηκαν στη Λήμνο αθηναίοι κληρούχοι, που συμβίωσαν ειρηνικά με τους γηγενείς).
Στο βορειοανατολικό τμήμα της Λήμνου, βόρεια από το Κοντοπούλι, μεσόγειο κεφαλοχώρι με πετρόχτιστα σπίτια, βρίσκονται δύο σημαντικοί αρχαιολογικοί χώροι: η Ηφαιστία και το Καβείριο.
Η Ηφαιστία υπήρξε η δεύτερη (μετά τη Μύρινα) σημαντικότερη πόλη της Λήμνου κατά τους Ιστορικούς Xρόνους. Τα ευρήματα των ανασκαφικών ερευνών τεκμηριώνουν τη συνεχή κατοίκηση στην περιοχή από τη Χαλκολιθική Εποχή έως και τους Βυζαντινούς Χρόνους.
Οι ανασκαφές της Ιταλικής Αρχαιολογικής Σχολής και της Κ' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων αποκάλυψαν νεκροταφείο, που χρονολογείται από τα μέσα του 8ου έως τον 5ο αιώνα π.Χ., και σημαντικό ιερό της Μεγάλης Θεάς (ταυτίστηκε αρχικά με την Κυβέλη και αργότερα με τη Λήμνο), που ήταν σε χρήση από τα μέσα του 8ου έως το τέλος του 6ου αιώνα π.Χ., όταν καταστράφηκε από πυρκαγιά. Ακόμα, δύο κεραμικούς κλιβάνους εργαστηρίου Ελληνιστικών Χρόνων (2ος-1ος αιώνας π.Χ.), λείψανα του θεάτρου Ελληνιστικών - Ρωμαϊκών Χρόνων (αναστηλωμένο, με 5 οικοδομικές φάσεις), λουτρικές εγκαταστάσεις και κατάλοιπα κατοικιών Ελληνιστικών Χρόνων.
Πηγή/Περισσότερα: in.gr
Γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου: Δείτε πώς κατασκευάστηκε η μεγαλύτερη καλωδιωτή γέφυρα του κόσμου
Ειδήσεις
Copyright 2010-2026 © pentelikonews.gr