Τα θηλαστικά -όπου υπάγονται και οι άνθÏωποι- ζοÏσαν μÎσα στο σκοτάδι, εωσότου για Ï€Ïώτη φοÏά ξεμÏτισαν στο φως της μÎÏας Ï€Ïιν από πεÏίπου 65,8 εκατομμÏÏια χÏόνια, όταν πια οι δεινόσαυÏοι είχαν εξαφανισθεί από Ï€Ïοσώπου γης μετά από την πτώση ενός μεγάλου αστεÏοειδοÏÏ‚ στον πλανήτη μας.
Μια νÎα επιστημονική μελÎτη από εξελικτικοÏÏ‚ βιολόγους και παλαιοντολόγους συμπÎÏανε ότι η συμπεÏιφοÏά των θηλαστικών μεταβλήθηκε δÏαστικά και άμεσα, μόλις ο φόβος και ο Ï„Ïόμος -οι δεινόσαυÏοι- Îφυγε πάνω από τα κεφάλια τους. Το αποτÎλεσμα ήταν να δουν το φως της μÎÏας και οι πληθυσμοί τους να σημειώσουν αÏξηση με Ï„Î±Ï‡Ï Ïυθμό.
ΜÎχÏι σήμεÏα τα πεÏισσότεÏα θηλαστικά Îχουν ακόμα κατάλοιπα από εκείνη τη «σκοτεινή» εξελικτική πεÏίοδό τους, όπως μάτια Ï€ÏοσαÏμοσμÎνα να βλÎπουν καλά με λιγοστό φως, ανεπτυγμÎνη αίσθηση οσμής (για εξεÏεÏνηση μÎσα στο σκοτάδι) κ.ά.
Οι εÏευνητÎÏ‚, με επικεφαλής τον Ρόι ÎœÎ±ÏŒÏ Ï„Î¿Ï… Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ και την ΚÎιτ Τζόουνς Nature Ecology & Evolution, σÏμφωνα με το Γαλλικό Î ÏακτοÏείο και το Science, μελÎτησαν 2.415 είδη σÏγχÏονων θηλαστικών, συνδυάζοντας γενετικά, ανατομικά και συμπεÏιφοÏικά δεδομÎνα.
Με αυτό τον Ï„Ïόπο και με τη βοήθεια υπολογιστικών αλγοÏίθμων, δημιοÏÏγησαν Îνα εξελικτικό «δÎντÏο» για τα θηλαστικά, φθάνοντας Îως τις απαÏχÎÏ‚ τους, Ï€Ïιν από 220 Îως 160 εκατομμÏÏια χÏόνια.
ΣÏμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, τα Ï€Ïώτα θηλαστικά Îγιναν ενεÏγά στη διάÏκεια της μÎÏας μόνο 200.000 χÏόνια από τότε που είχε συμβεί η μαζική εξαφάνιση των δεινοσαÏÏων (πλην όσων πετοÏσαν) Îπειτα από την πτώση του αστεÏοειδοÏÏ‚ και τις συνακόλουθες πιÎσεις του πεÏιβάλλοντός τους Ï€Ïιν από πεÏίπου 66 εκατ. χÏόνια.
ΜÎχÏι σήμεÏα πάντως σχετικά λίγα θηλαστικά είναι ενεÏγά μόνο μÎσα στη μÎÏα (σκίουÏοι, αντιλόπες, κάποια σαÏκοβόÏα κ.ά.), μεÏικά κινοÏνται τόσο τη μÎÏα όσο και τη νÏχτα (γάτες, ελÎφαντες, αγελάδες κ.ά.), αλλά τα πεÏισσότεÏα θηλαστικά Ï€ÏοτιμοÏν ακόμα τη... νυχτεÏινή ζωή. Οι Ï€Ïόγονοι των Ï€Ïωτευόντων (από ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr
Μια νÎα επιστημονική μελÎτη από εξελικτικοÏÏ‚ βιολόγους και παλαιοντολόγους συμπÎÏανε ότι η συμπεÏιφοÏά των θηλαστικών μεταβλήθηκε δÏαστικά και άμεσα, μόλις ο φόβος και ο Ï„Ïόμος -οι δεινόσαυÏοι- Îφυγε πάνω από τα κεφάλια τους. Το αποτÎλεσμα ήταν να δουν το φως της μÎÏας και οι πληθυσμοί τους να σημειώσουν αÏξηση με Ï„Î±Ï‡Ï Ïυθμό.
ΜÎχÏι σήμεÏα τα πεÏισσότεÏα θηλαστικά Îχουν ακόμα κατάλοιπα από εκείνη τη «σκοτεινή» εξελικτική πεÏίοδό τους, όπως μάτια Ï€ÏοσαÏμοσμÎνα να βλÎπουν καλά με λιγοστό φως, ανεπτυγμÎνη αίσθηση οσμής (για εξεÏεÏνηση μÎσα στο σκοτάδι) κ.ά.
Οι εÏευνητÎÏ‚, με επικεφαλής τον Ρόι ÎœÎ±ÏŒÏ Ï„Î¿Ï… Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ και την ΚÎιτ Τζόουνς Nature Ecology & Evolution, σÏμφωνα με το Γαλλικό Î ÏακτοÏείο και το Science, μελÎτησαν 2.415 είδη σÏγχÏονων θηλαστικών, συνδυάζοντας γενετικά, ανατομικά και συμπεÏιφοÏικά δεδομÎνα.
Με αυτό τον Ï„Ïόπο και με τη βοήθεια υπολογιστικών αλγοÏίθμων, δημιοÏÏγησαν Îνα εξελικτικό «δÎντÏο» για τα θηλαστικά, φθάνοντας Îως τις απαÏχÎÏ‚ τους, Ï€Ïιν από 220 Îως 160 εκατομμÏÏια χÏόνια.
ΣÏμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, τα Ï€Ïώτα θηλαστικά Îγιναν ενεÏγά στη διάÏκεια της μÎÏας μόνο 200.000 χÏόνια από τότε που είχε συμβεί η μαζική εξαφάνιση των δεινοσαÏÏων (πλην όσων πετοÏσαν) Îπειτα από την πτώση του αστεÏοειδοÏÏ‚ και τις συνακόλουθες πιÎσεις του πεÏιβάλλοντός τους Ï€Ïιν από πεÏίπου 66 εκατ. χÏόνια.
ΜÎχÏι σήμεÏα πάντως σχετικά λίγα θηλαστικά είναι ενεÏγά μόνο μÎσα στη μÎÏα (σκίουÏοι, αντιλόπες, κάποια σαÏκοβόÏα κ.ά.), μεÏικά κινοÏνται τόσο τη μÎÏα όσο και τη νÏχτα (γάτες, ελÎφαντες, αγελάδες κ.ά.), αλλά τα πεÏισσότεÏα θηλαστικά Ï€ÏοτιμοÏν ακόμα τη... νυχτεÏινή ζωή. Οι Ï€Ïόγονοι των Ï€Ïωτευόντων (από ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































