Πέρα από τα όρια των ψυχικών διαταραχών η μουσική

Αν αναζητήσει κανείς τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα ατόμων με ψυχικές ασθένειες σε κάποια από τις μηχανές αναζήτησης του Διαδικτύου, θα διαπιστώσει ότι περιγράφονται ως αναίσθητοι, και ψυχρά αδιάφοροι αναφορικά με τα συναισθήματα των άλλων, ρηχοί συναισθηματικά, ανειλικρινείς, ανεύθυνοι δυσπροσάρμοστοι, εγωιστές, βίαιοι κοκ.

Πάντως, οι μουσικές τους προτιμήσεις είναι απολύτως φυσιολογικές, σύμφωνα με μια νέα μελέτη, την οποία εξέθεσε η κυπριακή εφημερίδα «Ο Πολίτης».

Ο καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, Πάσκαλ Ουόλις, απεφάνθη να ερευνήσει ποια είναι τα μουσικά γούστα ατόμων με ψυχοπαθολογικά χαρακτηριστικά, αν αυτά τα χαρακτηριστικά συνδέονται με την προτίμηση συγκεκριμένων τραγουδιών.

Για την έρευνά του επέλεξε 260 τραγούδια και 190 φοιτητές του.

Αρχικά, τους έδωσε ένα ερωτηματολόγιο για να σημειώσουν τις φράσεις που ισχύουν για αυτούς, όπως π.χ. ότι «η αγάπη είναι υπερεκτιμημένη» ή ότι «σωστό για μένα είναι ο,τιδήποτε μπορώ να κάνω αποφεύγοντας τις συνέπειες», ώστε να διαπιστώσει το «επίπεδο ψυχοπάθειας» του καθενός.

Στην επόμενη φάση οι φοιτητές άκουσαν 260 κομμάτια, από κλασική μουσική μέχρι σύγχρονες επιτυχίες και κλήθηκαν να τα αξιολογήσουν βάσει των προσωπικών τους προτιμήσεων.

Στο τέλος, ο Ουόλις συνέκρινε τις απαντήσεις στα ερωτηματολόγια με τα αγαπημένα κομμάτια των φοιτητών και κατέληξε σε μια λίστα με τραγούδια, που αρέσουν ιδιαίτερα σε φοιτητές με τάσεις προς ψυχικές διαταραχές.

Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Όχι κάποια κλασικά κομμάτια -όπως η άρια από τις «Παραλλαγές Γκόλντμπεργκ» του Μπαχ, που άκουγε ο «Χάνιμπαλ Λέκτερ» στη «Σιωπή των Αμνών- αλλά σύγχρονα κομμάτια, στην πρώτη τριάδα των οποίων παρευρίσκονταν το «Lose Yourself» του ράπερ Έμινεμ, το «No Diggity» των Blackstreet και το «What Do You Mean» του Τζάστιν Μπίμπερ.

Πώς, όμως, προέκυψαν αυτά τα εν λόγω τραγούδια; Την απάντηση δεν την έχει βρει ακόμα ο Ουόλις ...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr