Και φέτος αναβίωσε το «κουρμπάνι» στο Καλαμπάκι της Δράμας

Οι βοριάδες και το ψιλόβροχο που επικρατούσαν από χθες το βράδυ στην περιοχή της Δράμας δεν εμπόδισαν τους κατοίκους του Καλαμπακίου να αναβιώσουν για μια ακόμα χρονιά το παραδοσιακό έθιμο του «κουρμπανιού» ανήμερα της εορτής του Αγίου Αθανασίου, κρατώντας έτσι ζωντανές τις παραδόσεις και τα έθιμα των προγόνων τους.

Μια παράδοση που δεν έχει ξεχαστεί 96 χρόνια τώρα, καθώς χρονολογείται από το 1922 και ανάγεται στους κατοίκους από το Κρυόνερο της Ανατολικής Θράκης. Οι πρόσφυγες από τις αλησμόνητες πατρίδες της Ανατολικής Θράκης που εγκαταστάθηκαν στο Καλαμπάκι της Δράμας, αλλά και σε άλλες ακριτικές περιοχές της ανατολικής Μακεδονίας, δεν ξέχασαν ποτέ όσα τους ένωναν με τις πατρογονικές εστίες, ήθη, έθιμα, παραδόσεις, γιορτές και τραγούδια, πανηγύρια και γλέντια, που δεν αφήνουν το μυαλό να ξεχάσει και τις μνήμες να ξεφτίσουν στο πέρασμα του χρόνου.

Από το 1979, έτος ίδρυσης του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Καλαμπακίου, το «κουρμπάνι» αναβιώνει και οργανώνεται με την αποκλειστική ευθύνη, των μελών του συλλόγου ή αλλιώς των «κουρμπανατζήδων», των ανθρώπων δηλαδή που κάθε χρόνο επιφορτίζονται με την ευθύνη να προσφέρουν την εθελοντική εργασία και το μεράκι τους για την πραγματοποίηση αυτού του ιστορικού εθίμου που συγκεντρώνει πλήθος κόσμου.

Όπως προκύπτει από τη λαϊκή  παράδοση, ο Θεός κάθε χρόνο, το ξημέρωμα της γιορτής του Αγίου Αθανασίου, έστελνε στο προαύλιο του ναού των Κρυονεριτών ένα ελάφι, το οποίο, αφού ξεκουραζόταν, «θυσιαζόταν» με την ευλογία του ιερέα νωρίς τις πρωινές ώρες της γιορτής από τους «κουρμπανατζήδες», που το μαγείρευαν και στη συνέχεια το μοίραζαν σε όλους τους κατοίκους. Το φαγητό αυτό ονομάστηκε κουρμπάνι, που στην τουρκική γλώσσα (kurban etmek) έχει την έννοια της θυσίας και της προσφοράς.

Μια χρονιά που τα χιόνια ήταν πολλά, το ελάφι άργησε να έρθει και οι «κουρμπανατζήδες», θορυβημένοι από την καθυστέρηση, επέσπε...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr