Γκάρι Ολντμαν: Ο ηθοποιός πρέπει να είναι ντετέκτιβ

Κομπιάζει. Πολύ. Σε σημείο να μην μπορείς πάντα να τον «ακολουθήσεις» εύκολα. Και έχει και αυτή την έντονη λονδρέζικη προφορά (Νιου Κρος, Νοτιοανατολικό Λονδίνο), με τις λέξεις που κόβονται στη μέση, που αν δεν είσαι και τόσο εξοικειωμένος μαζί της θα μπορούσε να σου προκαλέσει σύγχυση.

Είναι όμως πάντα ωραίο να βλέπεις από κοντά, σε απόσταση αναπνοής, τον Γκάρι Ολντμαν. Και αυτή η συνάντηση στο ξενοδοχείο «Claridge's» του Λονδίνου, όπου πριν από σχεδόν έναν μήνα είχα την τύχη να τον δω με αφορμή την πρόσφατη ταινία του «Η πιο σκοτεινή ώρα», είναι η δεύτερη μετά τη Βενετία, το 2011, για την ταινία κατασκόπων «Κι ο κλήρος έπεσε στον Σμάιλι».

Σύμφωνα με το ΒΗΜΑgazino oι πιο κρίσιμες στιγμές στην ιστορία της Βρετανίας τον 20ό αιώνα ήταν εκείνες στην περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, ως πρωθυπουργός της χώρας (μισητός όσο και αγαπητός), θα έπρεπε να λάβει απόφαση εάν η Αγγλία θα παραδινόταν ή όχι στους Γερμανούς. Ο ίδιος βέβαια, όπως η ταινία καταδεικνύει, ήταν ήδη αποφασισμένος: παράδοση ποτέ και με τίποτε! Αλλους έπρεπε όμως να πείσει. Και αυτή την περίοδο έχει θέσει υπό διερεύνηση η ταινία του Τζο Ράιτ.

Δύσκολα μπορείς να πιστέψεις ότι αυτός ο πολύ αδύνατος άνδρας, όχι ιδιαίτερα ψηλός και με πρόσωπο μάλλον συνηθισμένο (που το κάνουν ακόμα πιο κοινό κάτι τεράστια γυαλιά με πολύ χοντρό σκελετό), μεταμορφώθηκε τόσο πειστικά σε Ουίνστον Τσόρτσιλ. Οπως έγραφε προ ημερών ο βρετανικός «Guardian», είναι επίσης δύσκολο να πιστέψεις ακόμα και αυτήν την... ταξική υπέρβαση: o γιος του ηλεκτροσυγκολλητή από το Νοτιοανατολικό Λονδίνο φθάνει τελικά στον προθάλαμο των Οσκαρ ενσαρκώνοντας τον ηγέτη που μεγάλωσε στο ανάκτορο Μπλενχάιμ του Οξφορντσάιρ. Ούτε ο ίδιος φάνηκε να το πιστεύει - και αν δεν ήταν η επιμονή του Ράιτ, ίσως τελικά ο Ολντμαν να μην έπαιζε στην ταινία• είχε ήδη αρνηθεί τον ρόλο σε παλαιότερη πρόταση, διαφορετικού όμως σεναρίου.

Πολύ εύκολ...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr