Πορτοκάλογλου: Έκλαιγα με μαύρο δάκρυ στο «Σαν απόκληρος γυρίζω»

O Νίκος Πορτοκάλογλου γιορτάζει φέτος τα 60 του χρόνια με μια περιοδεία όπου «πρωταγωνιστές» είναι οι χορωδίες Μουσικών Γυμνασίων και Λυκείων. O αγαπημένος τραγουδοποιός μιλάει στα Νέα για αυτή την εμπειρία.

Η ιδέα ξεκίνησε από μια πρόσκληση που έλαβα πρόπερσι από δύο μουσικά σχολεία: της Δράμας και ένα ιδιωτικό, το Ροδίων Παιδεία. Μου είπαν τότε ότι ετοιμάζουν αφιέρωμα στα τραγούδια μου. Ολο τον χρόνο η εργασία που έκαναν τα παιδιά ήταν να μάθουν είκοσι τραγούδια μου, τα οποία θα έπαιζε η ορχήστρα μου και θα ερμήνευε η χορωδία και κάποιοι μαθητές ως σόλο τραγουδιστές.

Μου πρότειναν αν ήθελα να παραβρεθώ κι εγώ. Πήγα με πολλή χαρά και γνώρισα τα παιδιά. Ηταν μια ωραία εμπειρία, επειδή μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα ιδιαίτερη επαφή με το εκπαιδευτικό σύστημα, εκτός από κάποιες σποραδικές εμφανίσεις σε πανεπιστήμια και σχολεία. Εζησα λοιπόν κάτι πρωτόγνωρο το οποίο με πήγε πίσω στη δική μου εφηβεία. Σε μια δύσκολη εποχή, την περίοδο της χούντας, σε ένα σχολείο σκοτεινό κα καταπιεστικό, το δημόσιο σχολείο της Νέας Σμύρνης. Είχα κάνει υπέροχους φίλους και παρέες, αλλά το κομμάτι της εκπαίδευσης ήταν θλιβερό και προς αποτροπήν. Οταν επισκέφθηκα το μουσικό σχολείο της Δράμας και είδα το περιβάλλον μέσα όπου γινόταν το μάθημα, τις αίθουσες που ήταν γεμάτες μουσικά όργανα, ένιωσα κατ' αρχάς ένα παράπονο, επειδή δεν είχε συμβεί ποτέ σε μένα. Μετά ένιωσα φυσικά μια τεράστια χαρά διότι υπήρχε αυτός ο θεσμός - των μουσικών σχολείων.

Το δεύτερο βήμα έγινε από μένα. Κάλεσα τα παιδιά των μουσικών σχολείων να γίνουν «χορωδία» στις συναυλίες μου. Ηταν καταπληκτική η επαφή και σ' αυτό το πλαίσιο. Θυμάμαι ότι στην Καλαμάτα οι μαθητές ήρθαν παρότι οι συναυλίες ήταν τον Ιούλιο, όταν είχαν κλείσει τα σχολεία. Μας ακολούθησαν μάλιστα και στην επόμενη στην Πάτρα! Ηταν πολύ συγκινητικό να ακούω από τις εφηβικές φωνές «Από πείσμα και τρέλα θα ζω σε τούτη τη χώρα». Ηταν κάτι που μου έφερε δάκρυα. Τότε...

Πηγή/Περισσότερα: in.gr