Μεταβλητότητα εμφανίζει η επιφανειακή ηλιακή ακτινοβολία (ΕΗΑ) που Îχει δεχθεί η Αθήνα από το 1900 μÎχÏι σήμεÏα. Σε σχÎση πάντως με τις δεκαετίες του ΄70 και του ΄80, η Ï€ÏωτεÏουσα της Ελλάδας δÎχεται πια πεÏισσότεÏη ακτινοβολία από τον Ήλιο, σÏμφωνα με μια νÎα μελÎτη από εÏευνητÎÏ‚ του Î•Î¸Î½Î¹ÎºÎ¿Ï Î‘ÏƒÏ„ÎµÏοσκοπείου Αθηνών (ΕΑΑ) και άλλους επιστήμονες.
ÎœÎµÏ„Î±Î¾Ï Ï„Î¿Ï… 1910 και των μÎσων δεκαετίας του 1930, εκτιμάται ότι υπήÏξε μια μείωση σχεδόν 9% στην ακτινοβολία, δηλαδή κατά μÎσο ÏŒÏο σχεδόν 3% ανά δεκαετία. Μετά, Îως τη δεκαετία του 1950, υπήÏξε μία αÏξηση της ηλιακής ακτινοβολίας γÏÏω στο 5% ανά δεκαετία.
ΑκολοÏθησε Îως το Ï„Îλος της δεκαετίας του 1980 μια πεÏίοδος νÎας μείωσης της ΕΗΑ με Ïυθμό πεÏίπου 2% ανά δεκαετία, ενώ μετά το 1990 και μÎχÏι την Ï„ÏÎχουσα δεκαετία η ακτινοβολία Îχει πάÏει πάλι τα πάνω της, αυξανόμενη με μÎσο Ïυθμό πεÏίπου 1,5% ανά δεκαετία.
Οι δÏο κÏÏιοι παÏάγοντες που Ï€ÏοκαλοÏν ηλιακή σκίαση και Îτσι επηÏεάζουν την ΕΗΑ, είναι η νεφοκάλυψη και τα αιωÏοÏμενα σωματίδια της ατμόσφαιÏας (το φοÏτίο των αεÏολυμάτων). Επειδή, σÏμφωνα με τους επιστήμονες, οι αλλαγÎÏ‚ στα σÏννεφα πάνω από την Αθήνα είναι Ï€Î¿Î»Ï Î¼Î¹ÎºÏÎÏ‚ διαχÏονικά από τη δεκαετία του 1950 μÎχÏι σήμεÏα (μÎση μείωση της νεφοκάλυψης 0,4% ανά δεκαετία), οι αλλαγÎÏ‚ από δεκαετία σε δεκαετία αποδίδονται κατά κÏÏιο λόγο στο πόσο επιβαÏυμÎνη με αεÏολÏματα είναι η πόλη. Μετά τα μÎÏ„Ïα που Îχουν ληφθεί τις τελευταίες δεκαετίες, η κατάσταση της ÏÏπανσης Îχει βελτιωθεί και αυτό Îχει θετική αντανάκλαση στο πόση ηλιακή ακτινοβολία φθάνει στην επιφάνεια της Ï€ÏωτεÏουσας.
Οι εÏευνητÎÏ‚, με επικεφαλής τον ΣτÎλιο Καζαντζή, εÏευνητή του ΙνστιτοÏτου ΕÏευνών ΠεÏιβάλλοντος του ΕΑΑ και του ΦυσικοÏ-ΜετεωÏÎ¿Î»Î¿Î³Î¹ÎºÎ¿Ï Î Î±ÏατηÏητηÏίου του Îταβός στην Ελβετία, Îκαναν τη σχετική δημοσίευση στο πεÏιοδικό «Atmospheric Chemistry and Physics» (ΑτμοσφαιÏική Χημεία και Φυσική) της ΕυÏωπαϊκής Ένωσης Γεωεπιστημών (EGU). Στην εÏευνητική ομάδα ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































