Σε εξάρτηση και εθισμό με επικίνδυνες συνέπειες για την υγεία θα μπορούσε να οδηγήσει η κατάχρηση των βενζοδιαζεπινών.
Αποτελεί ψυχοδραστικά φάρμακα με ηρεμιστικές, υπνωτικές, αγχολυτικές, αντισπασμωδικές, αναισθητικές και μυοχαλαρωτικές ιδιότητες, τα οποία θα έπρεπε να χορηγούνται για βραχέα χρονικά διαστήματα για την αντιμετώπιση του άγχους. Ωστόσο λαμβάνονται μακροχρόνια προκαλώντας εξάρτηση και εθισμό.
Το φαινόμενο έχει παγκόσμιες διαστάσεις και δυστυχώς παρατηρείται και στην Ελλάδα. Παρά την έλλειψη φαρμακοεπιδημιολογικών δεδομένων, υπάρχουν ενδείξεις ότι γίνεται κατάχρηση και στη χώρα μας και κυρίως από γυναίκες μεγάλης ηλικίας.
Τις παραπάνω επισημάνσεις θα κάνει η επίκουρη καθηγήτρια Κλινικής Φαρμακολογίας του τμήματος Ιατρικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ, Χρύσα Πουρζιτάκη στη διάρκεια του 4ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Εφαρμοσμένης Φαρμακευτικής, που διοργανώνει στις 5 και 6 Μαΐου ο Φαρμακευτικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης.
Η ομιλία θα γίνει το Σάββατο 5 Μαΐου (16:00-18:00) στο πλαίσιο του στρογγυλού τραπεζιού «Ψυχοφαρμακολογία & Ψυχοφαρμακοθεραπεία».
«Οι βενζοδιαζεπίνες είναι γενικά ασφαλή φάρμακα, όταν χρησιμοποιούνται σωστά, δηλαδή όταν συνταγογραφούνται από ειδικούς και λαμβάνονται για το ενδεδειγμένο χρονικό διάστημα. Όταν γίνεται κατάχρησή τους, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος για εθισμό και εξάρτηση των ασθενών, με αποτέλεσμα να εμφανίζουν διαταραχές ύπνου και σύνδρομο στέρησης που θα μπορούσε να εκδηλωθεί με τρόμο, απώλεια όρεξης, ναυτία, ζάλη, αίσθημα κόπωσης κ.ά. Επιπροσθέτως, όταν γίνεται συνδυασμός των βενζοδιαζεπινών με άλλα φάρμακα ή ουσίες που προκαλούν καταστολή του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (βαρβιτουρικά, αντιεπιληπτικά, οπιοειδή, αλκοόλ κ.λπ.), θα μπορούσε να προκληθεί βραδύπνοια ή άπνοια δυνητικά θανατηφόρες», θα τονίσει η κ. Πουρζιτάκη.
Παράλληλα θα εξηγήσει ότι δεν υπάρχει φυσιολογική φαρμακολογική εξάρτηση. Η εξάρτηση από μία φαρμακευτική ουσία είναι παθολογική κατάσταση, στην οποία μ...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































