ΟλοÎνα και πεÏισσότεÏοι άνθÏωποι ψάχνουν σÏμφωνα με τις στατιστικÎÏ‚ βοήθεια από ειδικοÏÏ‚ ψυχικής υγείας για να αντιμετωπίσουν σεξουαλικÎÏ‚ δυσλειτουÏγίες ψυχογενοÏÏ‚ αιτιολογίας, ενώ φαίνεται πως ο σÏγχÏονος άνθÏωπος δυσκολεÏεται να απολαÏσει το σεξ. Και αυτό παÏότι, ειδικότεÏα στις κοινωνίες της ΔÏσης, η σεξουαλική Ï€Ïάξη είναι απενοχοποιημÎνη και απελευθεÏωμÎνη από τις ψεÏδο-ηθικÎÏ‚ Ï€Ïοκαταλήψεις του Ï€ÏοηγοÏμενου αιώνα.
ΕπιπÏοσθÎτως σήμεÏα, παÏά την εκτεταμÎνη επιστημονική βιβλιογÏαφία, υπάÏχει σαφής δυσκολία οÏÎ¹ÏƒÎ¼Î¿Ï Ï„Î¿Ï… τι συνιστά μια σεξουαλική διαστÏοφή. Η δυσκολία αυτή πηγάζει από το γεγονός ότι η σεξουαλική διαστÏοφή Ï€Ïοσεγγίζεται κατά βάση ως κοινωνικό και όχι ως κλινικό φαινόμενο.
«Οι σεξουαλικÎÏ‚ διαστÏοφÎÏ‚ συγκαταλÎγονται ανάμεσα στα πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα στο χώÏο της ψυχολογίας» επισημαίνουν οι Ασπασία Πασπάλη και ΘεόδωÏος Παπαγαθονίκου ψυχολόγοι ψυχοθεÏαπευτÎÏ‚ από τη Διεπιστημονική και ΕÏευνητική Ψυχοκοινωνική ΥποστήÏιξη Παιδιών και Ενηλίκων (ΔΙΚΕΨΥ).
«Έχουν πεÏάσει πεÏισσότεÏα από εκατό χÏόνια από τότε που ο ΦÏόιντ απεγκλώβισε τη μελÎτη της σεξουαλικότητας από τα ηθικά δεσμά της», Ï€ÏοσθÎτουν «πÏοσδίδοντάς της Îτσι Îνα καθόλα επιστημονικό υπόβαθÏο. Στην Ï€Ïαγματικότητα, ο ΦÏόιντ τεκμηÏίωσε αυτό που η κάθε μητÎÏα είχε εμπειÏικά παÏατηÏήσει αλλά αδυνατοÏσε να διατυπώσει: ότι η σεξουαλικότητα στα παιδιά είναι παÏοÏσα από Ï€Î¿Î»Ï Î¼Î¹ÎºÏή ηλικία. Αυτό που απασχόλησε τη σκÎψη του ΦÏόιντ δεν ήταν το πως γίνεται κανείς σεξουαλικώς διεστÏαμμÎνος αλλά το αντίθετο: πώς γίνεται κανείς σεξουαλικά φυσιολογικός. ΧαÏακτήÏιζε μάλιστα το παιδί ως «πολÏμοÏφο διαστÏοφικό ον».
Οι δυο ειδικοί τονίζουν ότι «η κοινωνία είναι αυτή που καθοÏίζει τι συνιστά διαστÏοφή και τι όχι και αυτό μεταβάλλεται στο χÏόνο, ας θυμηθοÏμε πως αντιμετώπιζε η κοινωνία τη φυσιολογική ανάγκη του ανθÏώπου για αυτοϊκανοποίηση ή την ομοφυλοφιλία από την αÏχαία Ελλάδα ως τις μÎÏες μας.
Από καθαÏά επιστημονική σκοπιά βÎβαια, ο ÏŒÏος διαστÏοφή, ή το διαγνωστικά...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































