Έξι περίπου εβδομάδες χρειάζονται για την ίαση των πρωκτικών ραγάδων χωρίς την παραμικρή παρέμβαση στο ένα τρίτο των ασθενών, ενώ σ’ ένα μεγάλο ποσοστό επαρκείς κρίνονται ορισμένες απλές αλλαγές στον τρόπο ζωής.
«Οι πρωκτικές ραγάδες είναι μικρές σχισμές ή έλκη στο επιθήλιο του πρωκτού που προκαλούν συνήθως έντονο πόνο κατά την αφόδευση και μετά απ’ αυτήν. Εμφανίζονται το ίδιο συχνά και στα δύο φύλα, κυρίως όμως σε άτομα μεταξύ 15-40 χρόνων. Η πιο συνηθισμένη αιτία πρόκλησης αυτής της βλάβης είναι η υπερβολική διάταση του βλεννογόνου και γι’ αυτό πιο επιρρεπείς είναι οι άνθρωποι που υποφέρουν από δυσκοιλιότητα και οι γυναίκες κατά τον τοκετό λόγω πίεσης στο περίνεο», επισημαίνει ο γενικός χειρουργός Δρ Αναστάσιος Ξιάρχος πρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας Ορθοπρωκτικής Χειρουργικής.
Όπως εξηγεί, ο σπασμός του πρωκτικού σφιγκτήρα ή η τοπική ισχαιμία θα μπορούσε να δημιουργήσουν ή να επιδεινώσουν τις πρωκτικές ραγάδες. Ακόμα, άτομα με νόσο του Crohn, σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα (ιδιαίτερα HIV, σύφιλη και απλό έρπητα), καρκίνο πρωκτού, τοπικό τραύμα (πρωκτική επαφή), φυματίωση ή εκείνα που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία, παρουσιάζουν συχνότερα πρωκτικές ραγάδες. Η προηγούμενη χειρουργική στον πρωκτό είναι ένας παράγοντας προδιάθεσης επειδή οι ουλές από τη χειρουργική επέμβαση θα μπορούσε να προκαλέσουν στένωση του πρωκτικού σωλήνα, γεγονός που τον καθιστά πιο ευάλωτο σε τραύματα από ξηρά και σκληρά κόπρανα.
Τα συμπτώματα και το ιστορικό συνήθως αρκούν για την αναγνώριση της πάθησης. Ωστόσο επιβάλλεται η κλινική εξέταση ώστε να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Ο πόνος στη διάρκεια της αφόδευσης, που συχνά παραμένει για μία έως δύο ώρες αργότερα, είναι συχνά ανυπόφορος και δεν αποκλείεται να επιφέρει ενσφήνωση κοπράνων. Οι ασθενείς αντιλαμβάνονται συνήθως την παρουσία ραγάδων ως σχίσιμο και το 70% αυτών από την παρουσία αίματος στο χαρτί της τουαλέτας ή στη λεκάνη κατά την αφόδευση. Εντοπίζονται στις περισσότερες περιπτώσεις στην οπί...
Πηγή/Περισσότερα: in.gr


































