Την πατάμε, ξαπλώνουμε επάνω της, χτίζουμε με αυτήν Ï€ÏÏγους και, ακόμα και όταν την λαμβάνει το κÏμα ή την τινάζουμε από τα πόδια μας, η ψευδαίσθηση του απείÏου δεν φεÏγει από το μυαλό μας. Îομίζουμε ότι η άμμος είναι εδώ για να μείνει, ότι θα είναι για πάντα δίπλα μας και ότι δεν θα τελειώσει ποτÎ. Îα όμως που τα γεγονότα ÎÏχονται να μας Ï€Ïοσγειώσουν και να μας βγάλουν από την πλάνη μας, υπενθυμίζοντάς μας ότι δεν είναι και αυτή παÏά Îνας ακόμα πεπεÏασμÎνος πόÏος Î±Ï…Ï„Î¿Ï Ï„Î¿Ï… πλανήτη. Η απειλή είναι πλÎον οÏατή: αν συνεχίσουμε να την εκμεταλλευόμαστε αλόγιστα, με τον Ïυθμό που το κάνουμε τώÏα, κινδυνεÏουμε να τη δοÏμε σÏντομα να ξεγλιστÏάει για τα καλά μÎσα από τα χÎÏια μας. Η απουσία της δεν θα Îχει μόνο τεÏάστιες συνÎπειες για το πεÏιβάλλον και τα οικοσυστήματα των παÏαθαλάσσιων και παÏαποτάμιων πεÏιοχών. Οπως δείχνουν οι ÎÏευνες που Îχουν ξεκινήσει πλÎον να γίνονται μεθοδικά, θα θÎσει σε κίνδυνο τη γη, τις σοδειÎÏ‚ και τα σπίτια μας, ενδεχομÎνως και την υγεία μας.
Αμμοφάγος «πολιτισμός»
Το Ï€Ïόβλημα της εξαφάνισης της άμμου δεν είναι καινοÏÏγιο. Εχει ξεκινήσει να γίνεται αισθητό τις τελευταίες δεκαετίες σε τοπικό επίπεδο – και εδώ, στη χώÏα μας. Αιτία, ο αδηφάγος πολιτισμός μας, του οποίου η άμμος αποτελεί θεμÎλιο με όλη τη σημασία της λÎξης: μας είναι απαÏαίτητη για να κατασκευάσουμε μπετόν, άσφαλτο, τοÏβλα και άλλα οικοδομικά υλικά, για να φτιάξουμε γυαλί, για να Ï„Ïοφοδοτήσουμε τη βιομηχανία των ηλεκτÏονικών με μικÏοτσίπς. Οι χÏήσεις της δεν σταματοÏν εδώ, όμως ο τομÎας που αποÏÏοφά τις μεγαλÏτεÏες ποσότητες είναι ο κατασκευαστικός. Και αυτός τις τελευταίες δεκαετίες γίνεται ολοÎνα και πιο απαιτητικός.
ΣÏμφωνα με στοιχεία του ΟÏÎ³Î±Î½Î¹ÏƒÎ¼Î¿Ï Î—Î½Ï‰Î¼Îνων Εθνών, στην εποχή μας οι πόλεις αυξάνονται και επεκτείνονται σε μεγαλÏτεÏη κλίμακα και με ταχÏτεÏο Ïυθμό από οποιαδήποτε άλλη πεÏίοδο στην ανθÏώπινη ιστοÏία. Ο πληθυσμός του πλανήτη που ζει σε αστικÎÏ‚ πεÏιοχÎÏ‚ Îχει υπεÏπενταπλασιαστεί, φθάνοντας από 746 εκατομμÏÏια τη δ...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































