Î’Ïετανοί επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι κατάφεÏαν να μελετήσουν καλÏτεÏα το DNA των δεινοσαÏÏων παÏÎχοντας Îτσι νÎες πληÏοφοÏίες για το πώς κατάφεÏναν να παÏουσιάζουν τόσο μεγάλη ποικιλία σε σχήματα και μεγÎθη.
ΣÏμφωνα με άÏθÏο του BBC, οι εÏευνητÎÏ‚ του Πανεπιστημίου του ΚÎντ εξηγοÏν ότι η παÏαλλαγή του DNA ήταν που βοήθησε τους δεινοσαÏÏους να εξελίσσονται γÏήγοÏα ανταποκÏινόμενοι στο μεταβαλλόμενο πεÏιβάλλον, ώστε να καταφÎÏουν να κυÏιαÏχήσουν στη Γη για 180 εκατομμÏÏια χÏόνια.
Φυσικά, υπήÏξε μια τελευταία Ï€Ïόκληση που οι δεινόσαυÏοι δεν μποÏοÏσαν να ξεπεÏάσουν – μια Ï€ÏόσκÏουση αστεÏοειδοÏÏ‚ στη Γη Ï€Ïιν από 66 εκατομμÏÏια χÏόνια, που εξάλειψε όλες τις ομάδες δεινοσαÏÏων εκτός από τους φÎÏοντες φτεÏά, που αναπτÏχθηκαν σε πουλιά.
Η ομάδα του καθηγητή ÎτάÏÏεν ΓκÏίφιν χÏησιμοποίησε μαθηματικά μοντÎλα για να εντοπίσει τα πιθανά γενετικά χαÏακτηÏιστικά των Ï€Ïώτων δεινοσαÏÏων, εστιάζοντας στους κοντινότεÏους σÏγχÏονους «συγγενείς» τους, τα πουλιά και τις χελώνες.
Τα αποτελÎσματα Îδειξαν ότι το DNA των δεινοσαÏÏων ήταν πιθανώς οÏγανωμÎνο σε πολλά χÏωμοσώματα. Τα πτηνά Îχουν συνήθως πεÏίπου 80 χÏωμοσώματα – πεÏίπου Ï„Ïιπλάσιο του αÏÎ¹Î¸Î¼Î¿Ï Ï„Ï‰Î½ ανθÏώπων.
Είναι αξιοσημείωτο ότι τα πουλιά παÏουσιάζουν την πλÎον μεγάλη ποικιλομοÏφία. Ο καθηγητής ΓκÏίφιν πιστεÏει λοιπόν ότι οι δεινόσαυÏοι είχαν επίσης μεγάλο αÏιθμό χÏωμοσωμάτων, γεγονός που εξηγεί γιατί και αυτοί παÏουσίαζαν Ï„Îτοια ποικιλία σχημάτων και μεγεθών.
«ΠιστεÏουμε ότι τα πολλά χÏωμοσώματα Îδωσαν στους δεινοσαÏÏους τη δυνατότητα της μετάλλαξης των γονιδίων τους, πεÏισσότεÏο από άλλα ζώα, και Îτσι κατάφεÏναν να εξελίσσονται ταχÏτεÏα και να επιβιώνουν για πεÏισσότεÏο χÏόνο, καθώς ο πλανήτης άλλαζε», συμπληÏώνει ο εÏευνητής.
Η Î”Ï Î¡ÎµÎ¼Ï€Îκα Ο ΚονοÏ, επίσης από το Πανεπιστήμιο του Κεντ Ï€ÏοσθÎτει ότι «τα απολιθώματα και τα νÎα αποδεικτικά στοιχεία ενισχÏουν την ιδÎα ότι μάλλον τα πτηνά και οι δεινόσαυÏοι είναι μακÏινοί συγγενεί...
Πηγή/ΠεÏισσότεÏα: in.gr


































